Γαλικίανον - Galikianòn, η Ακρόπολη της Μεγάλης Ελλάδος / Galikianon - Galikianòn, the Acropolis of Greater Greece / Galikianon - Galikianòn, l'Acropoli della Magna Grecia

 

Η παρουσία του ανθρώπου μαρτυρείται στην κοιλάδα της Amendolea από τη νεολιθική εποχή [1]. Το πρώτο κατοικημένο κέντρο της περιοχής ήταν η Περίπολη, μια οχυρή πόλη της περιόδου της Μεγάλης Ελλάδας. Η παλαιότερη τεκμηριωμένη βεβαίωση του Gallicianò, που χρονολογείται από το έτος 1060, βρίσκεται στο «Βρέμιο της βυζαντινής μητροπολιτικής εκκλησίας του Reggio Calabria - Ρήγιο Καλάβρια», που εκδόθηκε από τον βυζαντινιστή André Guillou . Στο έγγραφο αυτό το κέντρο αναφέρεται με το όνομα “ τό Γαλικίανον ” [2].

Στην αρχαία πόλη της Οδησσού οι θράκες λάτρευαν Ελληνικές θεότητες , του Γ. Εχέδωρου - Nella città antica di Odessa i Traci adorava le divinità greche, di G. Echedorou

Αποκαλύπτεται ότι λάτρευαν την Αφροδίτη και όχι τη θεά της φυλής τους, Βενδίς.

Αραουκάνοι της Χιλής, το Αραουκανικό Ημερολόγιο, το Κράτος τους, το Αριθμητικό τους Σύστημα, η Προμ-ηθεϊκή Σημειογραφία, η Αραουκανική Γλώσσα [μέρος 2ον ]

5. Το Αραουκανικό Ημερολόγιο

Σύμφωνα με το αραουκανικό ημερολόγιο βρισκόμαστε ήδη στο έτος 2804… Η χρονολόγηση αυτή συμπίπτει σχεδόν με το ολυμπιακό ημερολόγιο· ολυμπιακό, εφόσον λαμβάνεται ως συμβατική αρχή μέτρησης η θεωρούμενη ως πρώτη ολυμπιάδα, που έγινε το 776 π.χ., που προσεγγίζει το έτος 800 π.χ. του αραουκανικού ημερολογίου..

Αραουκάνοι της Χιλής, πώς η Αραουκανική Φυλή διατήρησε την γνώση της Ελληνικής Καταγωγής της; τα αρχαία ελληνικά κύρια ονόματα της φυλής των Αραουκανών της Χιλής, ο κατάλογος ονομάτων, η ελληνική καταγωγή των Αραουκανών της Χιλής [μέρος 3ον ]

10. Πώς η Αραουκανική Φυλή διατήρησε την γνώση της Ελληνικής Καταγωγής της;

Σ’ αυτό το πραγματικά “καυτό” για μας ερώτημα, ο Δον Λόνκο Κιλαπάν, Επεουτούβε της Αραουκανικής Φυλής, μας απαντά (σε μια επιστολή του το Φθινόπωρο του 1995) με έναν αφοπλιστικό τρόπο, που αξίζει να προβληματίσει τους Έλληνες της Μητροπολιτικής Ελλάδος. 

Γιατί οι Δελφοί Έστειλαν τους Σπαρτιάτες στην Χιλή; Τι πήγαν να Φυλάξουν; Η Περίπτωση των Αρακουανών [μέρος 1ον ]

1.Η δημιουργία για τους Αραουκανούς

Ο καλύτερος τρόπος να αρχίσουμε αυτό το άρθρο είναι να “ανοιχτούμε” σε ένα άλλο πεδίο, ένα πεδίο καθαρής ποίησης. Ας πετάξουμε για λίγο με τα φτερά του αραουκανικού Μύθου της Δημιουργίας:

Οι δύο αετοί του Διός / Ζηνός (Ζεν – Ζεν στα Αραουκανικά), ιστάμενοι 

Οι απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου κέρδισαν νομική μάχη για την ταυτότητά τους στο Πακιστάν ! ΕΧΕΔΩΡΟΣ

Πακιστανικό δικαστήριο διέταξε τις αρχές να καταμετρήσουν ξεχωριστά, κατά τη διάρκεια της απογραφής του πληθυσμού, την κοινότητα που θεωρείται ότι είναι απόγονοι των πολεμιστών και εισβολέων του ξακουστού Έλληνα, Μεγάλου Αλεξάνδρου, γράφει, σήμερα, το αλβανικό κρατικό πρακτορείο ειδήσεων (ata.gov.al)

Αρχαίο ελληνικό εργαστήριο επεξεργασία ψαριών στο Παντικάπαιο της Κριμαίας

Απεικόνιση ψαράδων της αρχαιότητας από το αρχαίο Παντικάπαιο, πώς ψαρεύανε με τον φανό

Αρχαιολόγοι στην τοποθεσία της αρχαίας ελληνικής πόλης Παντικάπαιον στον Κιμμέριο Βόσπορο, στην χερσόνησο της Ταυρίδας (Κριμαία) ανακάλυψαν μεγάλο εργαστήριο επεξεργασίας ιχθύων.

Η αρχαιότερη πόλη στη Ρωσσία είναι το Κερτς - Παντικάπαιον

Οι Ρώσσοι επιστήμονες έχουν αποφανθεί ότι η πόλη Κέρτς (Керчь) δικαιούται να λάβει το τίτλο της «αρχαιότερης πόλης στη Ρωσσία».

Οι πρόγονοι των Ελλήνων στην Κίνα

inShare

Τυπικά, ο Αλέξανδρος κατέκτησε και κράτησε την αυτοκρατορία του Δαρείου για μόλις εννέα χρόνια (334-323 π.Χ.), αλλά το σοκ που επέφερε στην ιστορία αυτού του κόσμου έμελλε να κρατήσει αιώνες. Χάρη στην αίγλη του ονόματός του, οι επίγονοι κατόρθωσαν μετά τον θάνατό του να κρατήσουν για δύο αιώνες τα φέουδα που μοιράστηκαν, παρά τους συνεχείς πολέμους μεταξύ τους.

Χαρακτηριστικό είναι ότι ο Πείθων που είχε αναλάβει τις ινδικές κτήσεις στην κοιλάδα του Ινδού και ο Εύδεμος που είχε πάρει τη διοίκηση του Παντζάμπ έμειναν στις κτήσεις τους ως το 316 π.Χ., για να πάρει τη θέση τους η ινδική δυναστεία του Τσαντραγκούπτα Μαουρία. Ως τον πρώτο αιώνα π.Χ.- μας λέει η Ιστορία- τις κτήσεις της Δύσης τις κατέλαβαν οι

Οι αρχαίοι Έλληνες ανακάλυψαν την Αμερική, υποστηρίζει Ιταλός καθηγητής πανεπιστημίου φυσικός, φιλόλογος και ιστορικός των επιστημών της Ρώμης, ο Lucio Russo

Το 1492 είναι μια από τις πιο σημαντικές χρονιές στην ιστορία. Ο κόσμος ξαφνικά “μεγάλωσε” μετά την ανακάλυψη της Αμερικανικής Ηπείρου και η Ευρώπη έπαψε να είναι το κέντρο της γης.

Ωστόσο, ένας Ιταλός φυσικός, φιλόλογος και ιστορικός των επιστημών ο οποίος διδάσκει σε πανεπιστήμιο της Ρώμης, ο Lucio Russo, επιμένει πως αυτός ο “Νέος Κόσμος” ήταν ήδη γνωστός στους αρχαίους Έλληνες.

Ο Ιταλός καθηγητής φυσικής του Πανεπιστημίου του Ρίο Ντε Τζανέιρο Enrico Mattievich υποστήριξε το 2011 ότι ο Οδυσσέας όταν ταξίδεψε στον κάτω κόσμο στην ουσία είχε πάει Νότια Αμερική.

Υπάρχουν πολλές ενδείξεις για την παρουσία των Ελλήνων κατά τους αρχαίους χρόνους στην Αμερικάνικη ήπειρο. 

Ο Ιταλός καθηγητής φυσικής του Πανεπιστημίου του Ρίο Ντε Τζανέιρο Enrico Mattievich υποστήριξε το 2011 ότι ο Οδυσσέας όταν ταξίδεψε στον κάτω κόσμο στην ουσία είχε πάει Νότια Αμερική.

Ο Mattievich μελετώντας τόσο τον Ομηρο όσο και τον Απολλόδωρο (Αργοναυτικά) συνειδητοποίησε πως αυτά που περιγράφονταν στα εν λόγω έργα σχετίζονταν με τόπους μακρινούς.

Τύμβοι και αρχαία αστεροσκοπεία στην Ισπανία της 3ης χιλιετίας π.Χ.- Αντίστοιχα αλλά αναξιοποίητα σε Θράκη & Σαμοθράκη, Ιθάκη, Κρήτη…

Η Ιβηρική χερσόνησος ήταν μια περιοχή, πολύ πυκνοκατοικημένη, από τους αρχαίους Έλληνες, από τα μυθικά ακόμη χρόνια του Ηρακλέους. Οι Έλληνες, κυρίως ναυτικοί, είχαν ιδρύσει πάρα πολλές αποικίες-ναυστάθμους στα παράλιά της. Κάθε ελληνική μητρόπολη είχε και την αποικία της, για εμπορικούς και στρατηγικούς λόγους, και στην Ιβηρία. Πρώτος τον δρόμο άνοιξε ο Ηρακλής, που πέρασε τα Στενά (έκτοτε Ηράκλειες Στήλες, νυν Γιβραλτάρ), φέρνοντας τα βόδια του Γηρυόνη από την άλλη άκρη του Ατλαντικού. Και στην επιστροφή, έκτισε και έναν φάρο, στην μύτη της χερσονήσου, προς Ατλαντικό, για να προσανατολίσει και βοηθήσει τους Αργοναύτες που έρχονταν από βορρά… Η μύτη αυτή, εδέσποζε ως κορώνα, και ονομάζεται έως σήμερα, Κορούνια… Σήμα της, ο φάρος του Ηρακλέους… Έκτοτε συνεχίσθηκαν με πυκνότερο ρυθμό οι αποικίσεις των Ελλήνων προς την Ιβηρία, η οποία ήταν ένας σταθμός τους, πριν βουν στον μεγάλο ωκεανό… Περίπου 50 χλμ. από την Μάλαγα της Ισπανίας ευρίσκεται ένα από τα πιο σημαντικά μεγαλιθικά

ΜΙΝΩΙΤΕΣ ΚΡΗΤΕΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΑΝ ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ Την ανακοίνωση έκανε ο καθηγητής Εθνολογίας και Ιστορί­ας του Πολιτισμού Hans – Peter Dorr (Χανς Πέτερ Ντυρ), από τον Απρίλιο του 2008!..

ΛΕΝΕ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ : Οι Μινωίτες Κρήτες ήσαν εκείνοι που πρώτοι πάτησαν το πόδι τους στο Νορντ  Φρίσλαντ της νυν Γερμανίας. Κι αυτό συνέβη κατά το 1300 π.Χ. Εάν αυτήν την ίδια ακριβώς ανα­κοίνωση την έκανε ένας δικός μας καθηγητής ή  επιστήμονας, θα είχαν πέσει όλοι πάνω του να τον «φάνε» και να του κρεμάσουν  την ρετσινιά του «εθνικιστή». Εγώ προσωπικά έχω ξαναγράψει πως η Βιέννη επήρε  το όνομα της από την Βιάννου της Κρήτης, όταν άποι­κοι εκ της Μεγαλονήσου  συνέπτυξαν πρώτοι στην θέση της εμπορικό οικισμό.   Οι Μινωίτες Κρήτες ήσαν εκείνοι που πρώτοι πάτησαν το πόδι τους στο Νορντ Φρίσλαντ της  νυν Γερμανίας. Κι αυτό συνέβη κατά το 1300 π.Χ. Την παραπάνω ανακοίνωση έκανε ο  καθηγητής Εθνολογίας και Ιστορίας του Πολιτισμού Hans – Peter Dorr (Χανς Πέτερ Ντυρ),  τον Απρίλιο του 2008!..Εάν αυτήν την ίδια ακριβώς ανακοίνωση την έκανε ένας δικός μας  καθηγητής ή επιστήμονας, θα είχαν πέσει όλοι πάνω του να τον «φάνε» και να του  κρεμάσουν την ρετσινιά του «εθνικιστή». Εγώ προσωπικά έχω ξαναγράψει πως η Βιέννη  επήρε το όνομα της από την Βιάννου της Κρήτης, όταν άποικοι εκ της Μεγαλονήσου  συνέπτυξαν πρώτοι στην θέση της εμπορικό οικισμό.... Η ερευνητική ομάδα του καθηγητή Ντυρ κατέληξε σε αυτό το συμπέρασμα έπειτα από  πολυετείς ανασκαφές στην προαναφερόμενη περιοχή (Βαττ), στα Βόρεια της μικροσκοπικής  νήσου Ζίντφαλ, στην Θάλασσα Βάντεν. Εκεί ευρίσκονται και τα υπολείμματα του – άλλοτε  πλούσιου – λιμανιού Ρούνγκχολτ κάτω από ένα στρώμα τύρφης του οποίου ευρέθησαν τα  μι­νωικά απομεινάρια… Ανάμεσα στα ευρήματα, που στηρίζουν την ανωτέρω άποψη, είναι  μια ορειχάλκινη λόγχη, κεραμικά δοχεία και αγγεία, αλλά το κυριότερο μια μινωική σφραγίδα –  η πρώτη που εντοπίζεται εκτός Αιγαίου. Στην μια της όψη εικονίζεται ένας ταύρος και στην  άλλη ένα πλοίο με υπερυψωμένη πρύμνη! Ίσως – κατά τον καθηγητή – να ήταν φυλακτό,  που φοριόταν στον λαιμό ή στον καρπό του χεριού. Συμβόλιζε δε την Λευκοθέα (την Ινώ),  θεά των λευκών αφρών της θα­λάσσης. η λατρεία της οποίας ήταν ιδιαιτέρως διαδεδομένη  στην Κρήτη… Ίσως μάλιστα κάποια χαράγματα επί αυτών, αργότερα να αναγνωρισθούν ως  γράμματα της γραμμικής Α. Στα ευρήματα επίσης υπάρχουν θυμίαμα από την νυν Σομαλία,  κοπάλη από την ΝΑ Αφρική, λαζούλιθος από τις μακρινές Ινδίες (1)”, καθώς και σαλιγκάρια   από την Ερυθρά Θάλασσα, όλα προϊόντα που εμπορεύονταν οι Κρήτες. Αυτά μετέτρεψαν  το «φερόμενο έως τότε αδιανόητο, σε ιστορική πραγματικότητα», έγραψε γι’ αυτό το  γερμανικό περιοδικό “Focus”. Ότι τα ευρήματα παρασκευάσθηκαν περί το 1300 π.Χ. σε εργαστήριο της Νοτίου Κρήτης  απέδειξε το Εργαστήριο Πυρηνικής Φυσικής του Πανεπιστημίου της Βόννης, με την μέθοδο  της νετρονικής ενεργοποιήσεως. (Παρόμοια σκεύη έχουν ευρεθεί μόνον σε ένα σημείο του  πλανήτη, στην αρχαία κρητική πόλη Κομμό, στα Ανατολικά των Ματάλων).Ο Ντυρ ισχυρίζεται  πως σίγουρα μια κρητική αποστολή το 1300 π.Χ. είχε σταλεί προς εξερεύνηση της  Β. Θαλάσσης. Το ταξίδι της ξεκίνησε από τον Κομμό, πέρασε Δυτικά της Πελο­ποννήσου,  Νότια της Ιταλίας, Βόρεια της Σαρδηνίας και από εκεί η κρητική αποστολή έφθασαν έως τις  ακτές της νυν Γαλλίας, περίπου όπου σήμερα το Μονπελιέ, απ’ όπου και συνέχισαν πεζή την  εμπορική – επιστημονική αποστολή τους, κατά τον καθηγητή. Εκεί αποσυναρμολόγησαν τα  πλοία τους και τα μετέφεραν επί αμαξών, που έσερναν βόδια, έως το νυν λα Ροσέλ. Εκεί τα  ξανασυναρμολόγησαν και συνέχισαν πλωτά έως το Νορντ Φρίσλαντ, κατέληξε ο καθηγητής. Το να έφθαναν οι Μινωίτες έως την Β. Θάλασσα, γι’ αυτούς δεν θα ήταν τόσο δύσκολο,  υπερθεμάτισε ο πρύτανης της Αρχαίας Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης Βάλτερ  Μπούκερτ (2)! Σημειώστε δε, πως στην περιοχή αυτή ομιλείται μια διάλεκτος, η φριζική (frysk),  που ανήκει σε μια παμπάλαια δυτική γερμανική ομάδα πληθυσμού, τους Φρίζες, όπως τους  λεν. Αυτοί δεν είναι παρά οι αρχαίοι Έλληνες (Μακεδονο-Θράκες Φρύγες), που έφυγαν από  τις πανάρχαιες εστίες τους, στην Μ. Ασία και τον Πόντο, και κατοίκησαν έπειτα από  περιπέτειες τις Βόρειες χώρες της Ευρώπης (εξ αυτών οι Φράγκοι, η Μπρυζ του Βελγίου,  κλπ.). Κάποιοι εξακολουθούν να λένε πως η φριζική ανήκει στις ινδοευρωπαϊκές γλώσσες,  όταν η θεωρία του ινδοευρωπαϊσμού έχει προ πολλού καταπέσει!  Πάντως η φριζική έχει κοινά στοιχεία με την ολλανδική (και την αγγλική) και έχει γραπτά  κείμενα από τον 10ο μ.Χ. αι. Στην δε επαρχία Φρίσλαντ (Friesland) της Ολλανδίας, περίπου  440.000 άτομα μιλάνε ακόμη την φριζική διάλεκτο! Εξ αυτών, οι περίπου 350.000 την  δηλώνουν και ως μητρική γλώσσα τους! Είναι επίσης γνωστό, πως οι Μινωίτες Κρήτες έφθαναν έως την Κορνουάλλη για να πάρουν  κασσίτερο, που τους ήταν απαραίτητο, να το αναμείξουν με χαλκό, για να κατασκευάσουν  όπλα και άλλα αντικείμενα από ορείχαλκο, λέει ο καθηγητής Χάρτμουτ Μάτχαουζ. Επίσης,  έπαιρναν από την Β. Ευρώπη κεχριμπάρι και έδιναν κρητικά κρασιά (οι Ευρωπαίοι τότε  αγνοούσαν την τέχνη του κρασιού), αρώματα, υφάσματα και πολύτιμους λίθους. Πράγματι, τον 14ο αι. π.Χ. οι Κρήτες είχαν αυξημένες ανάγκες όπλων. για να αντιμετωπίσουν  τις πολεμικές διαθέσεις των Αιγυπτίων και των Χετταίων. Και γι’ αυτά οι πρώτες ύλες που  χρειάζονταν, δεν υπήρχαν στο νησί τους. ΠΗΓΕΣ: Eφημερίδα ‘Έθνος», εφημερίδα του  Πανεπ. Κύπρου, εφημερίδα-Κέρδος I3.4.2008., Λεκάκης Γ. «Ο Πόντιος Γάλλος, οι Γάλλοι,  or Γαλάτες και οι Φρύγες Φράγκοι», άρθρο στην εφημερίδα ‘Ελληνική Αγωγή’. ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ: (1) Κατά τον Ενήμερο, ότι οι Κρήτες είχαν εγκατασταθεί στο νησί Παγχαία στον Ινδικό Ωκεανό,  όπου και έκτισαν ιερό ναό αφιερωμένο στον κορυφαίο θεό τους τον Δία. (2) Πρόκειται για τον συγγραφέα του βιβλίου «Αρχαίος Ελληνικός Πολιτισμός-Η επίδραση της  Ανατολής», (μτφρ. Αμ. Α. Λογιάκη. εκδ. Παπαδήμα*) το οποίο υποστηρίζει ότι στην  «ανατολίζουσα περίοδο* (μέσα 8ου -μέσα 7ου αι. π-Χ.) – αυτήν που λέμε ομηρική εποχή –  η ελληνική θρησκεία και λογοτεχνία επηρεάσθηκε από ανατολικά πρότυπα! Και του βιβλίου - Η οριενταλιστική εποχή στην ελληνική θρησκεία και λογοτεχνία (του I984). Γιώργος Λεκάκης  Συγγραφέας – Λαογράφος Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΤΩΝ ΜΙΝΩΪΤΩΝ

ΠΗΓΗ =  http://www.hellinon.net/DeMinoan.htm