Βασανισμένοι και ξεχασμένοι, οι αιχμάλωτοι του ’74 στην Κύπρο / Torturato e dimenticato, i prigionieri del '74 a Cipro/ Tortured and forgotten, the prisoners of '74 in Cyprus

Βασανισμένοι και ξεχασμένοι, οι αιχμάλωτοι του ’74 στην Κύπρο / Torturato e dimenticato, i prigionieri del '74 a Cipro/ Tortured and forgotten, the prisoners of '74 in Cyprus

    (Φωτ.: philenews.com)

Μία άγνωστη προδοσία του ανθελληνικού κράτους απέναντι στην Κύπρο και ειδικά σε όσους αιχμαλωτίστηκαν το 1974 !! - An unknown betrayal of the anti-Hellenic state towards Cyprus and especially those captured in 1974 !! - there is a translator on the website - Un tradimento sconosciuta dello stato anti-greca nei confronti di Cipro e soprattutto a coloro che sono stati catturati nel 1974 !! - ci si traduce in sito

Τα 13 περιστέρια - Μία αληθινή ιστορία των Ελληνικών μυστικών υπηρεσιών μέσα στην Τουρκία

9 Ἰουλίου 1821. Οἱ μεγάλες σφαγὲς τῆς Κύπρου, της Φιλονόης Πόντου - 9 July 1821. The Great Slaughter of Cyprus, by Philonoi Pontus - there is a translator on the site

9 Ἰουλίου 1821. Οἱ μεγάλες σφαγὲς τῆς Κύπρου - Φιλονόη Πόντου

Μετὰ τὴν ἔναρξι τῆς ἐπαναστάσεως στὴν χερσόνησο τοῦ Αἵμου, ὁ σουλτάνος, πρὸ κειμένου νὰ κρατήσῃ τοὺς πληθυσμοὺς σὲ κατάστασιν καταστολῆς, ἐκδίδει διαταγὴ ἀφοπλισμοῦ.

Έλυσε τη σιωπή του ο τελευταίος στρατοπεδάρχης της ΕΛ.ΔΥ.Κ.

Ο 90χρονος σήμερα Παναγιώτης Σταυρουλόπουλος, ήταν ο τελευταίος στρατοπεδάρχης της ΕΛ.ΔΥ.Κ και ο άνθρωπος που έζησε λεπτό προς λεπτό μαζί με τους άνδρες του την προσπάθεια των Τούρκων να καταλάβουν το ελληνικό στρατόπεδο-έδρα  της ΕΛ.ΔΥ.Κ 

Ευαγόρας Παλληκαρίδης..ο ήρωας της Κύπρου Του Χρίστου Κ. Σενέκη

Η δική μας ιστορία της 14ης Μαρτίου 1957. Του Χρίστου Κ. Σενέκη

Ήταν μεσάνυχτα της 13ης προς 14ης Μαρτίου 1957. Οι συγκρατούμενοί του φώναζαν: «Θάρρος Παλληκαρίδη, θάρρος Παλληκαρίδη». Όμως, ο εκ Τσάδας 18χρονος μαθητής του Ελληνικού Γυμνασίου Πάφου, ο ποιητής, ο ήρωας Ευαγόρας Παλληκαρίδης τους αποστομώνει:

«Θάρρος έχω πολύ. Αυτή τη στιγμή περνώ την είσοδο του ικριώματος». Κοντοστέκεται μπροστά στη μακάβρια θηλιά και ψέλνει τον Εθνικό Ύμνο. Οι δήμιοι τα χάνουν... Φωνάζει ξανά στους... συναγωνιστές του: «Γεια σας αδέλφια! Γεια σας λεβέντες! Ελπίζω να' μαι ο τελευταίος που εκτελούν. Αδέλφια συνεχίστε τον αγώνα. Εγώ βαδίζω στην αγχόνη γελαστός, αποφασιστικός και υπερήφανος». 12:02 ανοίγει η καταπακτή της αγχόνης και ο Βαγορής ανεβαίνει την ανηφοριά της Αθανασίας...

«Θ' ακολουθήσω με θάρρος τη μοίρα μου», γράφει στο τελευταίο του γράμμα και συνεχίζει: «Μια φορά κανείς πεθαίνει. Θα βαδίσω χαρούμενος στην τελευταία μου κατοικία. Τί σήμερα, τί αύριο; Όλοι πεθαίνουν μια μέρα. Είναι καλό πράγμα να πεθαίνει κανείς για την Ελλάδα. Ώρα 7:30. Η πιο όμορφη μέρα της ζωής μου. Η πιο όμορφη ώρα. Μη ρωτάτε γιατί».

Κι όμως, ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης καθόρισε ο ίδιος τη μοίρα του. Όταν στο «Ειδικό Δικαστήριο», την 25η Φεβρουαρίου 1957, απαγγέλθηκε το κατηγορητήριο από το «δικαστή» Σω, ο 18χρονος μαθητής δήλωσε περήφανα ένοχος. Ερωτά ο αφελής Σω: «Έχεις να είπης τι διατί να μη σου επιβληθή ποινή;» Και η απάντηση του Βαγορή: «Γνωρίζω ότι θα με κρεμάσετε. Εκείνο όμως το οποίον έχω να είπω είναι τούτο: Ό,τι έκαμα, το έκαμα ως Έλλην Κύπριος όστις ζητεί την Ελευθερίαν του. Τίποτα άλλο.»

Αυτή την ιστορία θα μάθουν τα παιδιά μας για τον Ευαγόρα Παλληκαρίδη!

Γιατί θα τους την πούμε εμείς. Είτε τη γράψουν στα σχολικά βιβλία, είτε όχι! Η 14η Μαρτίου 1957 θα μπολιάζει, παντοτινά, τη μαθητιώσα νεολαία με Αρετή και Τόλμη. Διότι χρειάζεται Αρετή και Τόλμη η Ελευθερία.

«Σημερινή»

ΠΗΓΗ    http://skeftomasteellhnika.blogspot.gr/2016/03/blog-post_790.html#more    

http://pirforosellin.blogspot.gr/  -  Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του περιεχομένου της ιστοσελίδας εφόσον αναφέρεται ευκρινώς η πηγή του και υπάρχει ενεργός σύνδεσμος(link ). Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.

ZEKİ KILIÇ : έτσι βυθίσαμε το…Τουρκικό «ΚΟΤΖΑ-ΤΕΠΕ», το 1974 στην εισβολή της Κύπρου - Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Σαράντα ένα χρόνια από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο και μια ιστορία που στοίχησε στους εισβολείς δεκάδες θύματα, παραμένει σχετικά άγνωστη. Είναι η ιστορία της βύθισης του τουρκικού θωρηκτού Κοτζά Τεπέ από τους…ίδιους τους Τούρκους!

21 Ιουλίου 1974. Ή ώρα έδειχνε 2 και 35 μ.μ. Το τουρκικό πολεμικό πλοίο «Κοτζά-Τεπέ», μέλος τουρκικής νηοπομπής μαζί με άλλα δύο πλοία, μετά από την πέμπτη και χαριστική επίθεση πού είχε δεχτεί από τα τουρκικά F-104, βυθίζονταν στα ανοιχτά της Πάφου παίρνοντας στον υγρό τάφο του και ένα μεγάλο αριθμό από το πλήρωμα του θύματα της…. υπέρμετρης «πολεμικής αρετής» των Τούρκων, που μόλις πριν μια μέρα είχαν αποβιβαστεί στο βόρειο ανυπεράσπιστο τμήμα της Κύπρου.