Η πρωτοχρονιάτικη πίττα και το νόμισμα της Τύχης, εις την αρχαιότητα και τον Χριστιανισμό, του Όμηρου Ερμείδη / The New Year's pie and the coin of Fortune, in antiquity and Christianity, by Homer Ermides / La torta di capodanno e la moneta della fortuna, nell'antichità e nel cristianesimo, di Omero Ermides / La torta di capodanno e la moneta della fortuna, nell'antichità e nel cristianesimo, di Omero Ermides

 

Η πρωτοχρονιάτικη πίττα και το νόμισμα της Τύχης, εις την αρχαιότητα και τον Χριστιανισμό, του Όμηρου Ερμείδη -  La torta di Capodanno e la moneta di fortuna, nell'antichità e nel cristianesimo, di Omero Ermedis

Ποια ονόματα έδιναν στα σκυλιά τους οι αρχαίοι Έλληνες - What names were given to their dogs by the ancient Greeks?

Ποια ονόματα έδιναν στα σκυλιά τους οι αρχαίοι Έλληνες;

Φανταστείτε ότι ζούσατε στην αρχαία Ελλάδα. Αποφασίζατε να πάρετε ένα σκύλο, τι όνομα θα του δίνατε; Για αυτό υπήρχε η «επιστήμη» της επιλογής και της ονοματοδοσίας ενός κουταβιού.

Γαμήλια έθιμα της αρχαιότητος και η θέση της γυναίκας στο γάμο. άρθρο της Κας Μαρίας Γκιρτζή Δρ Αρχαιολογίας

 

  Η δήλωση του Αίαντα, στην ομώνυμη τραγωδία του Σοφοκλή, ότι «η ζωή ενός άνδρα αξίζει πολύ περισσότερο από τη ζωή χιλίων γυναικών», αλλά και αυτή του νομοθέτη Σόλωνα ότι «χαλεπόν φορτίον η γυνή» δίνουν ένα πρώτο στίγ­μα για το ποια ήταν γενικά η θέση της γυναίκας στην αρχαιότητα. Ο προσδιορισμός επιπλέον του ρόλου της ως του ατόμου που «προετοιμάζεται για να γίνει καλή νοικοκυρά και μητέρα, να δίνει εργασίες στους δούλους, να νοικοκυ­ρεύει το έχει της» (Σοφοκλής, Αίας) προϊδεάζει και για την έγγαμη ζωή της σε μια κοινωνία που για πολλούς άνδρες θεωρείται «το γαμείν έσχατον του δυστυχείν», πλην όμως αναγκαίο κακό, καθώς «να πεις το γάμο πως δε θες και τις φροντίδες της γυναίκας κι έτσι δεν κάμεις παντρειά, και φτάσεις τα γεράματα χωρίς κανέναν να ‘χεις για να σε γηροκομά, τότε το βίο σου βέβαια δε θα στερηθείς, μα σαν πεθάνεις, μακρινοί θα σου το μοιραστούνε» (Ησίοδος, Θεογονία 585 κ.ε.).

Έθιμα και παραδόσεις της Αρχαίας Σπάρτης

ΔΟΜΗ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ
Η Πολιτεία των Λακεδαιμονίων είχε αναδείξει ως φορείς εξουσίας δύο βασιλείς, τη γερουσία με 28 μέλη, καθώς και το σώμα των 5 εφόρων. Η βασιλεία είχε κληρονομικό χαρακτήρα, σε αντίθεση προς τη γερουσία, η οποία αναδεικνυόταν από τον λαό. Οι βασιλείς ή "αρχαγέται", προέρχονταν από τα δύο γένη των Αγιαδών και των Ευρυπωτιδών. Το σύστημα της διπλής βασιλείας, αναγόταν στο απώτατο παρελθόν, ήταν δε αποτέλεσμα συμβιβασμού των Αχαιών και των Δωριέων, διασφαλίζοντας τη συνύπαρξή τους. Χαρακτηριστικά αναφέρεται από τον Ηρόδοτο (Ε' 72), ότι όταν ο Σπαρτιάτης βασιλιάς Κλεομένης ο Α' ανήλθε στην Ακρόπολη, δήλωσε στην ιέρεια ότι έχει αχαϊκή και όχι δωρική καταγωγή .

Η Ικεσία στην αρχαία Ελλάδα, και ο Ικέσιος Δίας

Η Ικεσία ήταν θεσμός στην Αρχαία Ελλάδα και οι ικέτες προστατεύονταν από έναν άγραφο νόμο. Προστάτης των ικετών θεωρούνταν ο Ικέσιος Δίας. Ο ικέτης είχε διαπράξει συνήθως έγκλημα ή σοβαρό αδίκημα, είχε παραβιάσει πολιτικό ή ηθικό νόμο. Για ασυλία προσέτρεχε στον βωμό ενός ναού ή στην εστία της οικίας ενός ισχυρού άνδρα. Στο χέρι του κρατούσε σύμβολο της δυστυχής του θέσης, ένα κλαδί ελιάς περιτυλιγμένο με άσπρο μαλλί προβάτου, την Ικετηρία.

Ο ικέτης τοποθετούσε την ικετηρία πάνω στον βωμό του ναού και παρέμενε εκεί όσο εκκρεμούσε η αίτηση για ικεσία. Όταν ο άρχων της πόλης αποδεχόταν την αίτηση, ο ικέτης

Η άσβεστη φλόγα που έκαιγε 2.600 χιλιάδες χρόνια !!!

Το 1401 ανακαλύφθηκε ο τάφος του Πάλλα, γιου του βασιλιά της Τρωικής περιόδου Evander. Μέσα στον τάφο βρέθηκε λάμπα να καίει. Αυτό από μόνο του είναι εκπληκτικό καθώς ο Πάλλας πέθανε τον 12ο αιώνα προ Χριστού.
Εκπληκτικότερο το γεγονός ότι δεν μπορούσαν αυτοί που βρήκαν τον τάφο να σβήσουν τη λάμπα.
Ούτε το νερό την επηρέαζε και μόνο όταν την αδειάσανε από το υγρό που περιείχε έσβησε.
Έκαιγε επί 2.600 χρόνια !!!

O Σύγχρονοι "Βάκχοι" πυροβατούν με διεσταλμένες κόρες

Οι άκρες των παντελονιών γυρισμένες δέκα πόντους πάνω από τον αστράγαλο. Η θρακιώτικη μουσική, από τα νταούλια, τις λύρες και τις γκάιντες, γίνεται ακόμη πιο γρήγορη. Ο ρυθμός, που περνάει από γενιά σε γενιά στους οργανοπαίχτες, αντηχεί την αιωνιότητα, καθώς είναι απροσδιόριστο πότε χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά. Τα πέλματα του πρώτου Μύστη ακολουθούν το δρόμο που του φανερώνει ο Άγιος Κωνσταντίνος και οδηγούνται στην Ιερή ανθρακιά. Ευθύς ξεκινάει η πυροβασία. Οι θαρραλέες πατούσες περπατάνε και χορεύουν πάνω στα πυρωμένα κάρβουνα χωρίς να

Η τέχνη της συμβιώσεως - Ένας Ινδιάνικος μύθος

Ένας πανάρχαιος μύθος των ινδιάνων Σιου, λέει πως ήρθαν κάποτε στη σκηνή του γέρου μάγου της φυλής, πιασμένοι χέρι χέρι, ο Άγριος Ταύρος, ο πιο γενναίος και τιμημένος νέος πολεμιστής, και το Ψηλό Σύννεφο, η κόρη του αρχηγού, μια από τις ωραιότερες γυναίκες της φυλής.

«Αγαπιόμαστε» αρχίζει ο νέος.

«Και θα παντρευτούμε» λέει εκείνη.

«Και αγαπιόμαστε τόσο που φοβόμαστε…»

«Θα θέλαμε κάποιο μαγικό, ένα χαϊμαλί, ένα φυλαχτό…»

Οι ταφικές συνήθειες στην Αρχαία και Σύγχρονη Αίγυπτο

Γυναίκες πενθούσες στην αρχαία Αίγυπτο

 
Οι ταφικές τελετουργίες στην αρχαία Αίγυπτο χαρακτηρίζονται από την πίστη στην ουράνια ανάσταση και ως κληρονομιά έχει διέλθει δια μέσω των αιώνων στους απογόνους, σύμφωνα με τους μελετητές.

Ανακαλύφθηκε ζυθοποιείο 3.000 ετών εις την Αίγυπτο

Φωτό από το αρχαίο ζυθοποιείο στον αιγυπτιακό τάφο, που έδωσε στη δημοσιότητα το υπουργείο Αρχαιοτήτων της Αιγύπτου

Ιαπωνική αρχαιολογική ομάδα η οποία διενεργεί ανασκαφές στην περιοχή του Λούξορ, ανακάλυψε έναν  αρχαίο τάφο στον οποίο υπάρχουν ζωγραφικές ενός ζυθοποιείου που σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις ανάγεται περίπου στο 1.000 π.Χ.