Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 24 Ιουνίου 2026

Θείον Όραμα Από το βιβλίο "Τα λόγια της Πλώρης", Ανδρέα Καρκαβίτσα / Divine Vision From the book "The words of Ploris", Andreas Karkavitsa / Visione Divina Dal libro "Le parole di Ploris", Andreas Karkavitsa / Божественное видение Из книги «Слова Плориса», Андреас Каркавица

 

Ανδρέας Καρκαβίτσας
Θείον Όραμα
Από το βιβλίο "Τα λόγια της Πλώρης", Εκδόσεις ΕΣΤΙΑ
Δε λέτε, ρε παιδιά, τίποτα να ζεσταθούμε;
Και με το λόγο φάνηκε μαύρο κορμί στην ανοιχτή θυρίδα, κύλησε από τη σκάλα κάτω ο
Κώστας ο θερμαστής, βαρυτυλιγμένος στην πατατούκα του. Έκανε κρύο δυνατό. Βοριάς εξύριζε τα πέλαγα, πάγωνε τ' ακρογιάλια, κρουστάλλιαζε τα στοιβαγμένα χιόνια στα βουνά. Και το πλήρωμα, ναύτες και θερμαστές, συναγμένοι ολόγυρα στη θερμάστρα, φρόντιζαν να ζεσταθούν με τη φασκομηλιά και το ψωμοτύρι.

Τετάρτη 30 Απριλίου 2025

Αργανθώνη και Ρήσος (Παρθένιος 36) - Τα Ερωτικά παθήματα του ΠΑΡΘΕΝΙΟΥ από την Νίκαια / Arganthoni and Rhysos (Parthenios 36) - The Love Passions of PARTHENIO from Nicaea / Arganthoni e Rhysos (Parthenios 36) - Le passioni amorose di PARTHENIO da Nicea / Аргантони и Рисос (Парфениос 36) - Любовные страсти ПАРТЕНИОНА из Никеи

 


 Αργανθώνη
(Την ιστορία αφηγείται ο Ασκληπιάδης ο Μυρλεανός στο πρώτο βιβλίο των Βιθυνιακών του)
            Λέγεται ότι ο Ρήσος,[1] προτού να πάει ως σύμμαχος στην Τροία, διέτρεξε πολλή γη κερδίζοντας συμμάχους κι επιβάλλοντας φόρους. Τότε έφτασε και στην Κίο,[2] έχοντας ακούσει φήμες για μια όμορφη γυναίκα με το όνομα Αργανθώνη. Αυτής δεν της άρεσε να περνά τον καιρό της μένοντας στο σπίτι, αλλά συναθροίζοντας πολλά σκυλιά κυνηγούσε, χωρίς καμμιά συνοδεία. Όταν ο Ρήσος έφτασε σ’ εκείνο το μέρος, δεν την πήρε με τη βία, αλλά της είπε ότι θέλει να κυνηγήσει μαζί της. Γιατί κι ο ίδιος απεχθανόταν όπως κι εκείνη τη συντροφιά των ανθρώπων. Όταν τα είπε αυτά, εκείνη τον επαίνεσε, νομίζοντας ότι έλεγε την αλήθεια. Έπειτα από λίγο καιρό η Αργανθώνη ερωτεύτηκε σφοδρά τον Ρήσο. Στην αρχή σιωπούσε, επειδή τη συγκρατούσε η ντροπή. Όταν όμως το πάθος έγινε σφοδρότερο, τόλμησε να του μιλήσει. Έτσι την πήρε ως σύζυγό του με τη θέλησή της, θέλοντάς την κι ο ίδιος. Αργότερα, όταν ξεκίνησε ο πόλεμος στην Τροία, οι βασιλείς τον κάλεσαν ως σύμμαχο. Η Αργανθώνη, είτε εξαιτίας του μεγάλου έρωτα που την διακατείχε, είτε κι επειδή με κάποιον άλλο τρόπο διαισθάνθηκε το μέλλον, δεν τον άφηνε να φύγει. Ο Ρήσος όμως δεν ανεχόταν να δείξει μαλθακότητα με την παραμονή του στο σπίτι, αλλά πήγε στην Τροία και μαχόμενος δίπλα στο ποτάμι που τώρα από εκείνον ονομάζεται Ρήσος, χτυπήθηκε από το Διομήδη και πέθανε.[3] Η Αργανθώνη, όταν έμαθε για το θάνατό του, αναχώρησε πάλι για το μέρος όπου για πρώτη φορά έσμιξε μαζί του. Τριγυρνούσε γύρω από εκείνο το μέρος και συχνά καλούσε το όνομα του Ρήσου. Τελικά απέχοντας από την τροφή και το ποτό εξαιτίας της λύπης της έφυγε από τον κόσμο των ζωντανών.

Κυριακή 16 Ιουνίου 2024

Θείον Όραμα Από το βιβλίο "Τα λόγια της Πλώρης", Ανδρέα Καρκαβίτσα / Divine Vision From the book "The words of Ploris", Andreas Karkavitsa / Visione Divina Dal libro "Le parole di Ploris", Andreas Karkavitsa / Божественное видение Из книги «Слова Плориса», Андреас Каркавица

Ανδρέας Καρκαβίτσας
Θείον Όραμα
Από το βιβλίο "Τα λόγια της Πλώρης", Εκδόσεις ΕΣΤΙΑ
Δε λέτε, ρε παιδιά, τίποτα να ζεσταθούμε;
Και με το λόγο φάνηκε μαύρο κορμί στην ανοιχτή θυρίδα, κύλησε από τη σκάλα κάτω ο
Κώστας ο θερμαστής, βαρυτυλιγμένος στην πατατούκα του. Έκανε κρύο δυνατό. Βοριάς εξύριζε τα πέλαγα, πάγωνε τ' ακρογιάλια, κρουστάλλιαζε τα στοιβαγμένα χιόνια στα βουνά. Και το πλήρωμα, ναύτες και θερμαστές, συναγμένοι ολόγυρα στη θερμάστρα, φρόντιζαν να ζεσταθούν με τη φασκομηλιά και το ψωμοτύρι.

Τρίτη 30 Απριλίου 2024

Αργανθώνη και Ρήσος (Παρθένιος 36) - Τα Ερωτικά παθήματα του ΠΑΡΘΕΝΙΟΥ από την Νίκαια / Arganthoni and Rhysos (Parthenios 36) - The Love Passions of PARTHENIO from Nicaea / Arganthoni e Rhysos (Parthenios 36) - Le passioni amorose di PARTHENIO da Nicea / Аргантони и Рисос (Парфениос 36) - Любовные страсти ПАРТЕНИОНА из Никеи

 


 Αργανθώνη
(Την ιστορία αφηγείται ο Ασκληπιάδης ο Μυρλεανός στο πρώτο βιβλίο των Βιθυνιακών του)
            Λέγεται ότι ο Ρήσος,[1] προτού να πάει ως σύμμαχος στην Τροία, διέτρεξε πολλή γη κερδίζοντας συμμάχους κι επιβάλλοντας φόρους. Τότε έφτασε και στην Κίο,[2] έχοντας ακούσει φήμες για μια όμορφη γυναίκα με το όνομα Αργανθώνη. Αυτής δεν της άρεσε να περνά τον καιρό της μένοντας στο σπίτι, αλλά συναθροίζοντας πολλά σκυλιά κυνηγούσε, χωρίς καμμιά συνοδεία. Όταν ο Ρήσος έφτασε σ’ εκείνο το μέρος, δεν την πήρε με τη βία, αλλά της είπε ότι θέλει να κυνηγήσει μαζί της. Γιατί κι ο ίδιος απεχθανόταν όπως κι εκείνη τη συντροφιά των ανθρώπων. Όταν τα είπε αυτά, εκείνη τον επαίνεσε, νομίζοντας ότι έλεγε την αλήθεια. Έπειτα από λίγο καιρό η Αργανθώνη ερωτεύτηκε σφοδρά τον Ρήσο. Στην αρχή σιωπούσε, επειδή τη συγκρατούσε η ντροπή. Όταν όμως το πάθος έγινε σφοδρότερο, τόλμησε να του μιλήσει. Έτσι την πήρε ως σύζυγό του με τη θέλησή της, θέλοντάς την κι ο ίδιος. Αργότερα, όταν ξεκίνησε ο πόλεμος στην Τροία, οι βασιλείς τον κάλεσαν ως σύμμαχο. Η Αργανθώνη, είτε εξαιτίας του μεγάλου έρωτα που την διακατείχε, είτε κι επειδή με κάποιον άλλο τρόπο διαισθάνθηκε το μέλλον, δεν τον άφηνε να φύγει. Ο Ρήσος όμως δεν ανεχόταν να δείξει μαλθακότητα με την παραμονή του στο σπίτι, αλλά πήγε στην Τροία και μαχόμενος δίπλα στο ποτάμι που τώρα από εκείνον ονομάζεται Ρήσος, χτυπήθηκε από το Διομήδη και πέθανε.[3] Η Αργανθώνη, όταν έμαθε για το θάνατό του, αναχώρησε πάλι για το μέρος όπου για πρώτη φορά έσμιξε μαζί του. Τριγυρνούσε γύρω από εκείνο το μέρος και συχνά καλούσε το όνομα του Ρήσου. Τελικά απέχοντας από την τροφή και το ποτό εξαιτίας της λύπης της έφυγε από τον κόσμο των ζωντανών.

Δευτέρα 26 Φεβρουαρίου 2024

Ο Νίτσε αποκαλύπτει τον λόγο που η ελίτ μισεί τους Έλληνες / Nietzsche reveals the reason why the elite hate the Greeks / Nietzsche rivela il motivo per cui le élite odiano i greci / Ницше раскрывает причину, по которой элита ненавидит греков

 


Αποδεδειγμένα σε κάθε περίοδο της εξέλιξής του ο δυτικοευρωπαϊκός πολιτισμός προσπάθησε να απελευθερώσει τον εαυτό του από τους Έλληνες.

Η προσπάθεια αυτή είναι διαποτισμένη με βαθύτατη δυσαρέσκεια, διότι οτιδήποτε κι αν (οι δυτικοευρωπαίοι) δημιουργούσαν, φαινομενικά πρωτότυπο και άξιο θαυμασμού, έχανε χρώμα και ζωή στη σύγκρισή του με το ελληνικό μοντέλο, συρρικνωνότανε, κατέληγε να μοιάζει με φθηνό αντίγραφο, με καρικατούρα.

Πέμπτη 8 Φεβρουαρίου 2024

Αργανθώνη και Ρήσος (Παρθένιος 36) - Τα Ερωτικά παθήματα του ΠΑΡΘΕΝΙΟΥ από την Νίκαια / Arganthoni and Rhysos (Parthenios 36) - The Love Passions of PARTHENIO from Nicaea / Arganthoni e Rhysos (Parthenios 36) - Le passioni amorose di PARTHENIO da Nicea / Аргантони и Рисос (Парфениос 36) - Любовные страсти ПАРТЕНИОНА из Никеи


 Αργανθώνη
(Την ιστορία αφηγείται ο Ασκληπιάδης ο Μυρλεανός στο πρώτο βιβλίο των Βιθυνιακών του)
            Λέγεται ότι ο Ρήσος,[1] προτού να πάει ως σύμμαχος στην Τροία, διέτρεξε πολλή γη κερδίζοντας συμμάχους κι επιβάλλοντας φόρους. Τότε έφτασε και στην Κίο,[2] έχοντας ακούσει φήμες για μια όμορφη γυναίκα με το όνομα Αργανθώνη. Αυτής δεν της άρεσε να περνά τον καιρό της μένοντας στο σπίτι, αλλά συναθροίζοντας πολλά σκυλιά κυνηγούσε, χωρίς καμμιά συνοδεία. Όταν ο Ρήσος έφτασε σ’ εκείνο το μέρος, δεν την πήρε με τη βία, αλλά της είπε ότι θέλει να κυνηγήσει μαζί της. Γιατί κι ο ίδιος απεχθανόταν όπως κι εκείνη τη συντροφιά των ανθρώπων. Όταν τα είπε αυτά, εκείνη τον επαίνεσε, νομίζοντας ότι έλεγε την αλήθεια. Έπειτα από λίγο καιρό η Αργανθώνη ερωτεύτηκε σφοδρά τον Ρήσο. Στην αρχή σιωπούσε, επειδή τη συγκρατούσε η ντροπή. Όταν όμως το πάθος έγινε σφοδρότερο, τόλμησε να του μιλήσει. Έτσι την πήρε ως σύζυγό του με τη θέλησή της, θέλοντάς την κι ο ίδιος. Αργότερα, όταν ξεκίνησε ο πόλεμος στην Τροία, οι βασιλείς τον κάλεσαν ως σύμμαχο. Η Αργανθώνη, είτε εξαιτίας του μεγάλου έρωτα που την διακατείχε, είτε κι επειδή με κάποιον άλλο τρόπο διαισθάνθηκε το μέλλον, δεν τον άφηνε να φύγει. Ο Ρήσος όμως δεν ανεχόταν να δείξει μαλθακότητα με την παραμονή του στο σπίτι, αλλά πήγε στην Τροία και μαχόμενος δίπλα στο ποτάμι που τώρα από εκείνον ονομάζεται Ρήσος, χτυπήθηκε από το Διομήδη και πέθανε.[3] Η Αργανθώνη, όταν έμαθε για το θάνατό του, αναχώρησε πάλι για το μέρος όπου για πρώτη φορά έσμιξε μαζί του. Τριγυρνούσε γύρω από εκείνο το μέρος και συχνά καλούσε το όνομα του Ρήσου. Τελικά απέχοντας από την τροφή και το ποτό εξαιτίας της λύπης της έφυγε από τον κόσμο των ζωντανών.

Σάββατο 9 Δεκεμβρίου 2023

Τὸ φλουρὶ τοῦ φτωχοῦ, Παῦλος Νιρβάνας / The gold coin of the poor Paul Nirvanas / La moneta d'oro dei poveri Paolo Nirvana

 

Παῦλος Νιρβάνας – Τὸ φλουρὶ τοῦ φτωχοῦ

Τὸ πρῶτο φλουρὶ τῆς βασιλόπιττας, ποὺ μοῦ ἔπεσε, βγῆκε μοιρασμένο. Ἦταν ἀληθινὸ φλουρί, γιατί ὁ πατέρας μου τὸν καιρὸ ἐκεῖνο συνήθιζε νὰ βάζει στὴ βασιλόπιτα τοῦ σπιτιοῦ μας μιὰ χρυσὴ ἀγγλικὴ λίρα.

Πῶς ἔρχονται τὰ πράματα καμιὰ φορά!

Σάββατο 23 Σεπτεμβρίου 2023

«Επί σοι Χαίρει, Κεχαριτωμένη. Πάσα η κτίσις»(Η Κοίμησις της Θεοτόκου) , του Φώτη Κόντογλου / "Bless you, Smiley. Pasha iktisis" (The Dormition of the Virgin), by Fotis Kontoglou / "Dio ti benedica, Faccina. Pasha iktisis" (La Dormizione della Vergine), di Fotis Kontoglou

 

Φώτης Κόντογλου«Επί σοι Χαίρει, Κεχαριτωμένη. Πάσα η κτίσις»(Η Κοίμησις της Θεοτόκου) - Ελληνική Δημιουργία, τ. 37, 1949«Ως εμψύχω Θεού κιβωτώ ψαυέτω μηδαμώς χειρ αμυήτων. χείλη δε πιστών τη Θεοτόκω ασιγήτως φωνήν του αγγέλου αναμέλποντα, εν αγαλλιάσει βοάτω: Όντως ανωτέρα πάντων υπάρχεις, Παρθένε αγνή». «Εσένα που είσαι ζωντανή κιβωτός του Θεού, ας μη σε αγγίζει ολότελα χέρι άπιστο, αλλά χείλια πιστά ας ψάλλουνε δίχως να σωπάσουνε τη φωνή του αγγέλου (ο υμνωδός θέλει να πει τη φωνή του αρχαγγέλου Γαβριήλ, που είπε «ευλογημένη συ εν γυναιξί») κι ας κράζουνε: «Αληθινά, είσαι ανώτερη απ’ όλα Παρθένε αγνή».

Κυριακή 9 Ιουλίου 2023

Τὰ Μωσαϊκὰ τοῦ Βατοπεδίου, του Σπύρου Μελά /The Mosaics of Vatopedi, by Spyros Melas / I mosaici di Vatopedi, di Spyros Melas / Мозаика Ватопеда работы Спироса Меласа.

 

 Σπύρος Μελάς
Τὰ Μωσαϊκὰ τοῦ Βατοπεδίου
Ἀπὸ περιοδ. «Νέα Ἐστία», τεῦχος 875, Ἀθῆναι 1963.

Ὅταν οἱ προσκεκλημένοι ἀποφάσισαν ἕνα μικρὸ χωνευτικὸ περίπατο στὸ γειτονικὸ ἄλσος, ὅπου ἀνθοκέντητη χλόη καὶ ἀηδονόλαλα ρυάκια, βρήκαμε τὸν καιρὸ νὰ κάνουμε ἕνα γῦρο στὸ καθολικὸν, συνοδευόμενοι ἀπὸ τὸν βηματάριον.

Θείον Όραμα Από το βιβλίο "Τα λόγια της Πλώρης", Ανδρέα Καρκαβίτσα / Divine Vision From the book "The words of Ploris", Andreas Karkavitsa / Visione Divina Dal libro "Le parole di Ploris", Andreas Karkavitsa / Божественное видение Из книги «Слова Плориса», Андреас Каркавица

Ανδρέας Καρκαβίτσας

Θείον Όραμα
Από το βιβλίο "Τα λόγια της Πλώρης", Εκδόσεις ΕΣΤΙΑ
Δε λέτε, ρε παιδιά, τίποτα να ζεσταθούμε;
Και με το λόγο φάνηκε μαύρο κορμί στην ανοιχτή θυρίδα, κύλησε από τη σκάλα κάτω ο
Κώστας ο θερμαστής, βαρυτυλιγμένος στην πατατούκα του. Έκανε κρύο δυνατό. Βοριάς εξύριζε τα πέλαγα, πάγωνε τ' ακρογιάλια, κρουστάλλιαζε τα στοιβαγμένα χιόνια στα βουνά. Και το πλήρωμα, ναύτες και θερμαστές, συναγμένοι ολόγυρα στη θερμάστρα, φρόντιζαν να ζεσταθούν με τη φασκομηλιά και το ψωμοτύρι.