Εάν
μελετήσει κανείς τα κείμενα αρχαίων πολιτισμών, φιλοσοφικών συστημάτων και
θρησκειών όπως αυτών της Αρχαίας Ελλάδας, της Αρχαίας Αιγύπτου, της Βαβυλώνας
αλλά και αυτών της Ινδίας και της Κίνας, θα δει κανείς ότι όλα ανεξαιρέτως
αναφέρονται στην ύπαρξη επτά επιπέδων στα οποία χωρίζεται ολόκληρη η
δημιουργία.
Στον
Χριστιανισμό τα επτά αυτά επίπεδα αναφέρονται ως επτά ουρανοί ή επτά σύμπαντα,
τα οποία κατοικούνται από όντα όπως οι άγγελοι, ενώ το ανθρώπινο γένος
δημιουργήθηκε και βρίσκεται στο πρώτο.Τα επίπεδα (σύμπαντα) περιέχονται το ένα
μέσα στο άλλο και τα όντα που βρίσκονται σε υψηλότερο επίπεδο, θεωρώντας ως
ανώτερο το έβδομο, έχουν μεγαλύτερη αντίληψη της ύπαρξης και της δημιουργίας,
εν σχέσει με αυτά που βρίσκονται στα κατώτερα επίπεδα.
