Θεόδωρος Κανδηλάπτης ένας Πόντιος άγνωστος ήρωας του 1940 / Theodoros Kandilaptis: An Unknown Pontian Hero of 1940 / Theodoros Kandilaptis: un eroe ponziano sconosciuto del 1940

 

 Θεόδωρος Κανδηλάπτης ένας Πόντιος άγνωστος ήρωας του 1940. 

Γεννήθηκε την 1η Ιανουαρίου 1918 στην Αργυρούπολη (σημερινή Γκιουμουσχάνη) του Πόντου, τέταρτο παιδί του Γεωργίου και της Αγγελικής. Σε ηλικία περίπου έξιμισι ετών, η οικογένειά του βίωσε τον ξεριζωμό της ανταλλαγής πληθυσμών. Το καλοκαίρι του 1924 έφτασαν μέσω Τραπεζούντας στην Αλεξανδρούπολη και εγκαταστάθηκαν αρχικά στα Πάταρα, όπου ο πατέρας του διορίστηκε δάσκαλος. Ο Γεώργιος Κανδηλάπτης, γνωστός με το φιλολογικό ψευδώνυμο Κάνις, αφιέρωσε τη ζωή του στη διάσωση της ποντιακής ιστορίας, λαογραφίας και κειμηλίων – ρόλος που επηρέασε βαθιά τον γιο του.

Ο Θεόδωρος μεγάλωσε στην Αλεξανδρούπολη, αποφοίτησε από το τοπικό γυμνάσιο και το 1937-1938 εισήχθη στη Σχολή Ευελπίδων. Όταν ξέσπασε ο Ελληνοϊταλικός Πόλεμος στις 28 Οκτωβρίου 1940, ήταν μόλις δύο μηνών ανθυπολοχαγός και στάλθηκε αμέσως στην πρώτη γραμμή. Υπηρέτησε αρχικά στο 7ο Σύνταγμα Πεζικού ως διοικητής του 7ου Λόχου του ΙΙ/7 Τάγματος. Συμμετείχε σε σκληρές μάχες στην περιοχή του Σπι Καμαράτε (ένα από τα υψώματα εκατέρωθεν του θρυλικού 731), όπου διακρίθηκε για την τακτική του αντίληψη, την ψυχραιμία και το θάρρος, προηγούμενος των ανδρών του σε αγώνες σώμα με σώμα. Μετά τα μέσα Φεβρουαρίου 1941 μετατέθηκε στο 28ο Σύνταγμα Πεζικού, και πάλι ως διοικητής λόχου, στην περιοχή του Μπούμπεσι κοντά στην Κλεισούρα. Εκεί, στις 28 Φεβρουαρίου 1941, έπεσε ηρωικά μαχόμενος. Επίσημα αρχεία της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού καταγράφουν αυτή την ημερομηνία και τον τόπο· άλλες μαρτυρίες, όπως το ημερολόγιο του διοικητή του 28ου Συντάγματος, αναφέρουν βομβαρδισμό από ιταλικό πυροβολικό λίγες ημέρες νωρίτερα. Η ουσία παραμένει η ίδια: ο νεαρός Πόντιος αξιωματικός «πέρασε στην αθανασία» υπερασπιζόμενος την πατρίδα. Λίγο πριν τον θάνατό του απάντησε στην ανήσυχη μητέρα του Αγγελική, που τον παρακαλούσε να προσέχει: «Ανήκω κατά τα τρία τέταρτα εις την Πατρίδα και κατά το υπόλοιπον εις την σεβαστή μου οικογένειαν. Αντιμετωπίζομεν τους αναιδείς επιδρομείς με θάρρος και αποφασιστικότητα. Μη κλάψετε αν κατά τύχη χαθώ». Η απλούστερη εκδοχή του γράμματος, που κυκλοφορεί ευρέως, είναι ακριβώς αυτή που εμφανίζεται στην ανάρτηση: «Γλυκειά μου μανούλα, μη λησμονήσης ότι πρώτα ανήκω στην πατρίδα και έπειτα σε σένα!».

 Μετά θάνατον τιμήθηκε με το Χρυσούν Αριστείον Ανδρείας (που απονεμήθηκε στην οικογένειά του το 1945), τον Πολεμικό Σταυρό και προήχθη σε υπολοχαγό. Το όνομά του δόθηκε στο στρατόπεδο της έδρας της 23ης Τεθωρακισμένης Ταξιαρχίας στην Αλεξανδρούπολη, που εξακολουθεί να φέρει το όνομά του. Όπως πολλοί άλλοι πεσόντες του αλβανικού μετώπου, τα οστά του παραμένουν άταφα. Ο Θεόδωρος Κανδηλάπτης ενσαρκώνει τη γενιά των Ποντίων προσφύγων που, έχοντας ήδη χάσει την πατρίδα τους, έδωσαν τη ζωή τους για την Ελλάδα του 1940-41. Ανάμεσα στους περίπου 45 Πόντιους αξιωματικούς που έπεσαν τότε, η ιστορία του ξεχωρίζει για το γράμμα στη μητέρα του – ένα συγκλονιστικό τεκμήριο φιλοπατρίας και ηθικής γενναιότητας. Η θυσία του, όπως και τόσων άλλων, παραμένει ζωντανή στη μνήμη της Θράκης και του ποντιακού ελληνισμού.

Πηγή :  https://x.com/Krasaki_Tsou

http://pirforosellin.blogspot.gr/   -  Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του περιεχομένου της ιστοσελίδας εφόσον αναφέρεται ευκρινώς η πηγή του και υπάρχει ενεργός σύνδεσμος (link). Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ

Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής), θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολόγιου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο το ιστολόγιο.