Για αιώνες, οι Απάτσι της Νοτιοδυτικής Αμερικής ζούσαν ως άγριοι, κινητοί πολεμιστές, επιτιθέμενοι σε ισπανικούς και αργότερα μεξικανικούς οικισμούς στα βόρεια σύνορα.
Μέχρι τις αρχές του 1800, μετά την ανεξαρτησία του Μεξικού από την Ισπανία το 1821, τα προστατευτικά ισπανικά στρατιωτικά οχυρά που κάποτε διατηρούσαν μια εύθραυστη ειρήνη διαλύθηκαν και οι επιδρομές των Απάτσι εντάθηκαν δραματικά.
Μόνο μεταξύ 1820 και 1835, περίπου 5.000 Μεξικανοί πέθαναν σε επιδρομές των Απάτσι και 100 οικισμοί καταστράφηκαν.
Το 1835, η μεξικανική πολιτεία Σονόρα ψήφισε έναν νόμο για την επιβολή αμοιβής στο τριχωτό της κεφαλής σε αντίποινα, προσφέροντας 100 πέσος για το τριχωτό της κεφαλής οποιουδήποτε άνδρα Απάτσι ηλικίας 14 ετών και άνω.
Σύντομα ακολούθησε η Τσιουάουα, προσφέροντας την ίδια αμοιβή για τους άνδρες, συν 50 πέσος για τη σύλληψη μιας ενήλικης γυναίκας και 25 πέσος για ένα παιδί κάτω των 14 ετών, με τους κυνηγούς κεφαλών να επιτρέπεται επίσης να κρατούν οποιαδήποτε περιουσία των Απάτσι κατασχέθηκε.
Η αμοιβή για έναν μόνο άνδρα Απάτσι ήταν μεγαλύτερη από ό,τι μπορούσαν να κερδίσουν οι περισσότεροι Μεξικανοί και Αμερικανοί εργάτες σε έναν ολόκληρο χρόνο.
Αυτό προσέλκυσε μια βάναυση τάξη επαγγελματιών κυνηγών κεφαλής και από τις δύο πλευρές των συνόρων, συμπεριλαμβανομένων Αμερικανών μισθοφόρων, βετεράνων και εγκληματικών συμμοριών που ήταν πρόθυμοι να συλλέξουν.
Τα κέρδη κεφαλής του Μεξικού εκμεταλλεύτηκαν με ανήθικο τρόπο η Συμμορία Γκλάντον, η οποία αρχικά είχε την ευθύνη να πολεμήσει τους Απάτσι, αλλά αργότερα άρχισε να παίρνει κρανία από ειρηνικούς ιθαγενείς και μη ιθαγενείς Μεξικανούς.
Η αμοιβή πιθανότατα ενέπνευσε τη Σφαγή Τζόνσον του 1837, όταν τουλάχιστον 20 Απάτσι σκοτώθηκαν ενώ έκαναν εμπόριο με μια ομάδα Αμερικανών εποίκων, συμπεριλαμβανομένου του ηγέτη τους Χουάν Χοσέ Κόμπα.
Ο νόμος εγκαταλείφθηκε γρήγορα ως πολύ δαπανηρός και τα κρανία των Απάτσι δεν μπορούσαν να διακριθούν αξιόπιστα από αυτά άλλων ιθαγενών ή ακόμα και Μεξικανών.
Αντί να καταστείλει τους Απάτσι, το σύστημα κέρατων εξαπέλυσε μια σπείρα αντιποίνων βίας που έκανε τα σύνορα πολύ πιο επικίνδυνα για όλους.
Μέχρι το 1856, οι Απάτσι είχαν αφαιρέσει χιλιάδες ζωές βαθιά στο βόρειο Μεξικό, είχαν απαγάγει 748 ανθρώπους και είχαν αναγκάσει την εγκατάλειψη 358 οικισμών.
Η επιβολή κεφαλής των Απάτσι στο Μεξικό το 1835 είχε συνέπειες πολύ πέρα από αυτές που είχαν σχεδιάσει οι αρχιτέκτονές της. Αντί να περιορίσει την αντίσταση των Απάτσι, ριζοσπαστικοποίησε τους ηγέτες των Απάτσι, επιτάχυνε τις επιδρομές αντιποίνων και προκάλεσε ένα κύμα μισθοφορικής βίας που σκότωσε αθώους ανθρώπους από όλες τις πλευρές. Η πολιτική αυτή προσέλκυσε οπορτουνιστές δολοφόνους στην περιοχή και διέφθειρε τη σύγκρουση, καθιστώντας σχεδόν αδύνατο να διακρίνει κανείς τους εχθρούς από τους ειρηνικούς ανθρώπους. Σκληρύνει το μίσος των Απάτσι προς το Μεξικό για γενιές, τροφοδοτώντας τις καριέρες θρυλικών πολεμικών ηγετών όπως οι Μάνγκας Κολοράντας και Κοτσίσε. Η επιβολή αποδείχθηκε τελικά πολύ ακριβή, ηθικά αδικαιολόγητη και στρατιωτικά αναποτελεσματική, ωστόσο ο κύκλος αιματοχυσίας που βάθυνε θα συνεχιζόταν μέχρι και τη δεκαετία του 1880, συμβάλλοντας σε μια από τις μεγαλύτερες περιόδους ένοπλης σύγκρουσης στην ιστορία της Βόρειας Αμερικής.
Πηγή : https://x.com/archeohistories
http://pirforosellin.blogspot.gr/ -
Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του περιεχομένου της ιστοσελίδας εφόσον
αναφέρεται ευκρινώς η πηγή του και υπάρχει ενεργός σύνδεσμος (link). Νόμος
2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή
εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής), θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν
υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα
αφαιρέσουμε. Επίσης σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολόγιου μπορεί να μην
συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία
ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των
συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο το ιστολόγιο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου