Ελληνικές Παροιμίες (μέρος 5ον)
Ικανοποίηση
Εύρημα της γης, χάρισμα της ψυχής.
Έπεσε το λάδι μας μέσα στη φακή μας.
Έχετε γεια γειτόνισσες κι εγώ ψηλά
αρμενίζω.
Εχύθηκε το λάδι μας κι εμπήκε στο πιθάρι
μας.
Χαρά
Χαζό παιδί, χαρά γεμάτο.
Η γριά όταν χαιρότανε, τα νιάτα της
θυμότανε.
Χαίρου τον καλό καιρό, γιατί ο κακός δε
λείπει.
Θέλει η πουτάνα να κρυφτεί, μα η χαρά δεν
την αφήνει.
Θαυμασμός
Άλλο να το ιδείς και άλλο να το ακούσεις.
Σε όλα υπάρχει νόμος, στα μάτια όχι όμως.
Όποιος δεν είδε κάστρο, είδε φούρνο κι
εθάμαξε.
Κατάπληξη
Αλλού τ’ όνειρο κι αλλού το θάμα.
Είδα κι είδα, γύφτο παπά δεν είδα.
Η μαϊμού είδε τον κώλο της και τρόμαξε.
Μέγας είσαι, Κύριε, και θαυμαστά τα έργα
σου!
Αλλού τα κακαρίσματα κι αλλού γεννάν’ οι
κότες.
Είδα γάιδαρο με σέλα και τσομπάνο με
ομπρέλα.
Μάτια μου και τι σου πιάνει, το βρακί το
τουλοπάνι.
Έκπληξη
Βουνό με βουνό δε σμίγει.
Μικρός που είναι ο κόσμος!
Ο παπάς κι η παπαδιά, πέντε μήνες δυο
παιδιά.
Χωρίς χώμα και νερό, πώς ευρέθη αγγούρι
εδώ.
Όσα φέρνει η ώρα, δεν τα φέρνει ο χρόνος
όλος.
Αλλού βαρούν τα όργανα κι αλλού χορεύει η
νύφη.
Πετάχθη η γριά απ’ το φράχτη με τη ρόκα το
αδράχτι.
Ο κουτσός με το ‘να πόδι δίνει μια και πάει
στην Πόλη.
Απογοήτευση
Χέσε ψηλά κι αγνάντευε.
Στολίστη η νύφη κι απόμεινε.
Πολύ κο-κο και κανένα αβγό.
Ζήσε μαύρε μου να φας τριφύλλι.
Τρέχα γύρευε και Νικολό καρτέρει.
Άλλος χάσκει κι άλλος μεταλαβαίνει.
Λάδια πολλά κι από τηγανίτα τίποτα.
Ο φτωχός εχάθηκε και ο καιρός εδιάβηκε.
Εγκαστρώθη το βουνό και γέννησε ποντίκι.
Χέσε μέσα Πολυχρόνη που δε γίναμε ευζώνοι.
Πολλή βοή στο μύλο μας, μα τ’ αλευράκι
λίγο.
Από το γάμο έρχομαι και μα την πείνα που
‘χω.
Καλός-καλός ο χοίρος μας κι εξέβην
χαλαζιάρης.
Σε πήρα για βασιλικό και εβγήκες
τσουτσουμίδα.
Άκουσα τα κουδούνια σου κι έλεγα μάντρες
έχεις.
Πήγα να πω τον πόνο μου και μου ‘πιασαν τον
κώλο μου.
Λάχανα στη μάνα μου, λάχανα στον άντρα μου,
κάλλιο ήταν στη μάνα μου.
Θλίψη & Πόνος
Σ’ αυτόν τον κόσμο η λύπη, ποτέ δεν
απολείπει.
Αυτός που ‘χασε το χοίρο του, όλο μουγκριές
ακούει.
Τρώει η σκουριά το σίδερο και η θλίψη την
καρδιά μας.
Άγχος & Στεναχώρια
Το πολύ νταμάχι τρώει το στομάχι.
Οι λύπες κόβουν γόνατα κι οι λογισμοί
γερνάνε.
Όλοι κλαίν’ τον πόνο τους κι ο μυλωνάς τ’
αυλάκι.
Τα πολλά πνίγουν τον άντρα και τα λίγα τη
γυναίκα.
Η έγνοια κάνει τη δουλειά κι η ξεγνοιασιά
τον ύπνο.
Τον φτωχό και τον χωριάτη ξένη έγνοια τον
γερνάει.
Μια στενοχώρια που μοιράζεται είναι μισή
στενοχώρια.
Τι θα γίνουμε αν δε βρέξει, και αν θα
βρέξει πού θα πάμε;
Ο τόπος απλόχωρος, ο λωλός στενόχωρος.
Όποιος έχει γυναίκα όμορφη, στη δημοσιά αμπέλι,
ποτέ του δεν είναι ήσυχος.
Απόγνωση
Ο πνιγμένος απ’ τα μαλλιά του πιάνεται.
Χωρίς κουπιά και άρμενα, Αϊ-Νικόλα βόηθα.
Αλί απ’ τον Αλή που ‘χασε τ’ άλογο και
πιλαλεί.
Όποιος δεν έχει πούθε να πιαστεί, πιάνεται
κι από γυμνό σπαθί.
Κλάμα & Δάκρυα
Κλαίν’ οι χήρες, κλαίν’ κι οι παντρεμένες.
Κάλλιο να κλάψει το παιδί παρά να κλάψει η
μάνα.
Πουτάνα με τα κλάματα και κλέφτης με τους
όρκους.
Ούτε γάμος δίχως κλάματα, ούτε κηδεία δίχως
γέλια.
Φόβος
Ο φόβος φυλάει τα έρμα.
Τρέμει σαν το σκύλο κάτω απ’ το ρέχτι.
Όποιος αγαπά το μέλι δε φοβάται τα
μελίσσια.
Φόβο από την αρκούδα, φόβο κι από το σκατό
της.
Ο λόγγος δεν εφοβήθη το τσεκούρι μα το
στειλιάρι.
Φοβάται ο Γιάννης το θεριό, και το θεριό το
Γιάννη.
Πώς πάνε οι στραβοί στον Άδη; ένας κοντά
στον άλλονε.
Ούλοι φοβούνται το Θεό κι ο λαγηνάς τον
τοίχο.
Ενοχή
Όποιος έχει τη μύγα, μυγιάζεται.
Ο πρωτομυριστής και πρωτοκλαστής.
Άλλος σ’ έχεσε κι εγώ θα σε σφουγγίσω;
Αλάτισε τον κώλο σου και ρώτα τι βρωμάει.
Αμ’ πότε σε ξεβράκωσα και δεν ήσουνα
χεσμένος;
Ντροπή
Η ντροπίτσα τρώει πετρίτσα.
Παλιά αμαρτία, καινούργια ντροπή.
Έμαθε γυμνός και ντρέπεται ντυμένος.
Ντράπου η κόρη, βρέθει γκαστρωμένη.
Όποιος ντρέπεται, πολλά καλά στερεύεται.
Έμαθε ξεβράκωτος και ντρέπεται ντυμένος.
Μισή ντροπή δική μου - μισή ντροπή δική
σου.
Έβγα έξω και πομπέψου κι έμπα μέσα και
πορέψου.
Πίσω να πάει ντρέπεται, μπροστά να πάει
φοβάται.
Η δουλειά δεν είν’ ντροπή και ντροπή είν’ η
τεμπελιά.
http://pirforosellin.blogspot.gr/ - Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του περιεχομένου
της ιστοσελίδας εφόσον αναφέρεται ευκρινώς η πηγή του και υπάρχει ενεργός
σύνδεσμος(link ). Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν
στην Ελλάδα. ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή
εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής), θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν
υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα
αφαιρέσουμε. Επίσης σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολόγιου μπορεί να μην
συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ,
ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των
συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο το ιστολόγιο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου