Τρίτη, 6 Ιουνίου 2017

Καὶ ὁ Κωνσταντῖνος Κανάρης θῦμα πολιτικῆς καὶ ἀστυνομικῆς μικρονοίας - ἀπὸ τὴν Φιλονόη



Κα Κωνσταντνος Κανρης θμα πολιτικς κα στυνομικς μικρονοας. Μπορεί η κρατική (και πολιτική) μικρόνοια να σταθεί εμπόδιο, να τιμηθεί από ιδιώτες ένας διακεκριμένος πολίτης, ένας μοναδικός ήρωας, ένας ανιοδοτελής πολιτικός οικουμενικής αποδοχής;
 
Ένα τέτοιο άγνωστο περιστατικό του 1861- 62, με κεντρική προσωπικότητα τον Κωνσταντίνο Κανάρη, θα αφηγηθούμε σήμερα.
Περί τα μέσα του Δεκεμβρίου του 1861 κάποιοι διακεκριμένοι Αθηναίοι, συνέτρωγαν στο «Ξενοδοχείο του Στέμματος».
Εκεί ένaς από αυτούς, έρριξε την ιδέα να τιμηθεί ο υπέργηρος ήρωας Κωνσταντίνος Κανάρης την Πρωτοχρονιά του 1862, με ένα λεύκωμα τιμής.
Όλοι ομόφωνα είπαν το «ναι» και συναπεφάσισαν να κάνουν ένα άτυπο έρανο, βάζοντας κάθε πολίτης που θα το επιθυμούσε, ένα δεκάλεπτο.
Στόχος ήταν να υπάρχει μεγαλύτερη λαϊκή συμμετοχή στο τιμητικό λεύκωμα, που θα ετοίμαζαν. Υπέγραψαν οι παρευρισκόμενοι και παρέδωσαν το κείμενο με τις υπογραφές σε δύο, ώστε να αρχίσουν να μαζέυουν τα δεκάλεπτα, εγγράφοντες και άλλους συμπολίτες. Η ενέργεια αυτή όμως μέσω ψιθύρων καλοθελητών, έφτασε στα αυτιά της Αστυνομίας, η οποία ερμηνεύοντας στενοκέφαλα τον νόμο που απαγόρευε την διεξαγωγή εράνων, ζήτησε να σταματήσει η συγκέντωση χρημάτων.
Οι δύο που μάζευαν τα χρήματα επισκέφθηκαν τον Διεθυντή της Αστυνομίας και διαμαρτυρήθηκαν. Εκείνος τους ανακοίνωσε, πως θα το αναφέρει στον προϊστάμενο υπουργό του. Την επομένη μάλιστα έλαβε και την διφορούμενη πανταχούσα του υπουργού ότι απαγορεύει την συγκέντρωση χρημάτων, χωρίς να απαγορεύει σε κανέναν να προσφέρει χρήματα για να ενισχύσει κάποιον φίλο του.
*Ο Τιμολέων Φιλήμων
Οι δύο συμπολίτες και ειδικώτερα ο Τιμολέων Φιλήμων και ο Αναστάσιος Καλός, υπέβαλαν και υπόμνημα στον υπουργό, στο οποίο κατέληγαν: « παρεμπόδισις πομένως σήμερον τν πρς κφρασιν εγνωμοσύνης νεργειν μας πρ προσώπου τοιούτου, ποβαίνει νεξήγητος λως κα μάλιστα, ταν τς πουργικς δρας κατέχωσιν νδρες νέοι τν λικίαν, φείλοντες ν χωσιν πάντοτε εγνώμονα τν νάμνησιν το νδόξου παρελθόντος».
Ας σημειώσουμε εδώ ότι οκτώ μήνες νωρίτερα το επίσημο κράτος με έκθεσή του στην Βουλή ζητούσε να ανακηρυχθεί ο Κανάρης ως προσενεγκών στην πατρίδα «εξόχους πηρεσίας» και να του απονεμηθεί σύνταξη 1.000 δραχμών.
Τελικά παρά τις απαγορεύσεις της Αστυνομίας περισσότεροι από 800 Αθηναίοι και υπέγραψαν και τον οβολό τους προσέφεραν ώστε να ετοιμασθεί το τιμητικό λεύκωμα.
*Ο Κωνσταντίνος Κανάρης
Ήταν βελούδινο, κυανού χρώματος.
Εξωτερικά είχε σχεδιασμένο έναν Σταυρό, μια άγκυρα και τις λέξεις «25 Μαρτίου 1821» και «3 Σεπτεμβρίου 1843».
Στο πίσω μέρος πάλι με χρυσά γράμματα έγραφε «22 Ιουνίου 1822».
Αυτή ήταν η ημερομηνία πυρπολύσεως της τουρκικής ναυαρχίδας από τον πυρπολητή Κανάρη στην Χίο.
Και πιο κάτω είχε τις λέξεις «28 Μαρτίου 1821».
Αυτή ήταν η ημέρα κατά την οποία ο σεμνός αγωνιστής Κωνσταντίνος Κανάρης με μια ιστορική επιστολή του είχε αρνηθεί την σύνταξη των 1.000 δραχμών και τις άλλες αμοιβές, που του προσέφερε το κράτος!!!
Μέσα στο λεύκωμα έγραφε «Τ ναυρχ Κωνσταντνο Κανρη, ες δείγμα εγνωμοσνης κα σεβασμο, ο πολται τν θηνν, 1 ανουαρου 1862». Υπήρχε ακόμα η φωτογραφία του Κανάρη και απέναντί της, πάλι με χρυσά γράμματα τυπωμένο το άρθρο 107 του ισχύοντος τότε Συντάγματος, που όριζε: « τρησις το Συντγματος φιερονται ες τν πατριωτισμν τν λλνων».
Επίσης είχαν επισυναφθεί οι υπογραφές των πολιτών που συνέβαλαν στην έκδοση του λευκώματος καθώς και οι ακόλουθοι στίχοι: «Ες τν ερν γνα μγας τς ατονομας. Μγας κα ες τοτον πλιν φανεται τς ενομα ς φσα ττε φλγας, τς τρες καων Ναυαρχδας. Οτω νν ναρριπζει τν λλνων τς λπδας. Κα τς λεξανδρεας κα το λησπντου ρως, Λμπει ς δμας λμψιν δαμστου χαρακτρος»
Στις μέσα σελίδες υπήρχε τέλος με καλλιγραφικά γράμματα μια τιμητική προσφώνηση, η οποία κατέληγε ως ακολούθως: «Εθε ν ζήσς, πως δς περατούμενον τν γνα ες ν ρίστευσας, κα παγιουμένας τάς πολιτικς λευθερίας μν, πρ τν ποίων νεκαρτέρησας. Χαρε πολίτα, Κωνσταντνε Κανάρη».
Η φράση περί πολιτικών ελευθεριών, έδειχνε πως είχε αρχίσει στον λαό η ζύμωση, που οδήγησε το ίδιο έτος, στην έξωση του Όθωνος.
Μια ομάδα πολιτών επισκέφθηκε την 1η Ιανουαρίου 1862 τον Κανάρη. Ο υπέργηρος ήρωας τους υπεδέχθη καθιστός στο κρεβάτι του γιατί τον βασάνιζε κάποια πάθηση των ποδιών, δέχθηκε το τιμητικό λεύκωμα με συγκίνηση αλλά και δάκρυα, λέγοντας: «Δέχομαι τ δρον τοτον ς κφρασιν καθαρς λληνικς καρδίας».


*Ο πυρπολητής Κωνσταντίνος Κανάρης, σε ελληνικό γραμματόσημο του μεσοπολέμου
Η εφημερίδα «Αιών» που είχε πρωτοστατήσει στην έκφραση τιμής προς τον ήρωα Κανάρη και είχε επικρίνει τις ενέργειες της Αστυνομίας έγραψε στις 8-1-1862: « στυνομία θηνν παρακωλύσασα τν δημοσίαν κφρασιν, δν πώπτευεν, τι διδεν ες τν πρξιν τύπον γιότητος σεβασμιώτερον. λλ’ πρεπε ν γίν κα τοτον, πως μάθ κόσμος, τι μία λληνικ ρχή, μετεχειρίσθη τν ξουσίαν της, οχ πως παναφέρ τν διαταραχθείσαν τάξιν τιμωρήσ χθρος τς πατρίδος βριστς το μεγαλείου της, λλ’ πως μποδίσ τν πρ νς ρωος κφρασιν τν πολιτν μις πόλεως λληνικς».
νεωτρα λληνικ στορα
http://pirforosellin.blogspot.gr/ - Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του περιεχομένου της ιστοσελίδας εφόσον αναφέρεται ευκρινώς η πηγή του και υπάρχει ενεργός σύνδεσμος(link ). Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου