Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΗΡΩΕΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΗΡΩΕΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 24 Ιανουαρίου 2024

Η πρώτη παγκοσμίως αποστολή ναυτικής συνεργασίας έγινε από ελληνικό υδροπλάνο στις 24 Ιανουαρίου του 1913 / The world's first maritime cooperation mission was carried out by a Greek seaplane on January 24, 1913

 


Η πρώτη παγκοσμίως αποστολή ναυτικής συνεργασίας

Στις 24 Ιανουαρίου 1913, καταγράφεται η πρώτη παγκοσμίως αεροπορική επιχείρηση ναυτικής συνεργασίας από ελληνικό υδροπλάνο Maurice Farman Hydroplane.

Μετά τη ναυμαχία της Λήμνου (5 Ιανουαρίου 1913) όπου ο Τουρκικός στόλος κατατροποθείς απεσύρθη στο ναύσταθμο του Ναγαρά, μέσα στη Προποντίδα, ο ναύαρχος Κουντουριώτης ήθελε να μάθει λεπτομέρειες για την έκταση των ζημιών. Για το σκοπό αυτό αποφάσισε να χρησιμοποιήσει το υδροπλάνο Maurice Farman Hydroplane που είχε αγοραστεί για τις ανάγκες του Ναυτικού.

Δευτέρα 13 Μαρτίου 2023

Η πρώτη παγκοσμίως αποστολή ναυτικής συνεργασίας έγινε από ελληνικό υδροπλάνο στις 24 Ιανουαρίου του 1913 / The world's first maritime cooperation mission was carried out by a Greek seaplane on January 24, 1913 / La prima missione di cooperazione marittima al mondo fu effettuata da un idrovolante greco il 24 gennaio 1913 / Первая в мире миссия по морскому сотрудничеству была выполнена греческим гидросамолетом 24 января 1913 года.


Η πρώτη παγκοσμίως αποστολή ναυτικής συνεργασίας

Στις 24 Ιανουαρίου 1913, καταγράφεται η πρώτη παγκοσμίως αεροπορική επιχείρηση ναυτικής συνεργασίας από ελληνικό υδροπλάνο Maurice Farman Hydroplane.

Μετά τη ναυμαχία της Λήμνου (5 Ιανουαρίου 1913) όπου ο Τουρκικός στόλος κατατροποθείς απεσύρθη στο ναύσταθμο του Ναγαρά, μέσα στη Προποντίδα, ο ναύαρχος Κουντουριώτης ήθελε να μάθει λεπτομέρειες για την έκταση των ζημιών. Για το σκοπό αυτό αποφάσισε να χρησιμοποιήσει το υδροπλάνο Maurice Farman Hydroplane που είχε αγοραστεί για τις ανάγκες του Ναυτικού.

Δευτέρα 23 Οκτωβρίου 2017

Παύλος Μελάς, η βιογραφία του ! - Pavlos Melas, his biography! - Pavlos Melas, la sua biografia! - Павлос Мелас, его биография!



Ο Παύλος Μελάς γεννήθηκε στις 29 Μαρτίου 1870 στην Μασσαλία της Γαλλίας. Πατέρας του ήταν Μιχαήλ Γ. Μελάς (1833-1897) και μητέρα του η Ελένη, το γένος Βουτσινά, κόρη γνωστού Κεφαλλονίτη εμπόρου από την Οδησσό. 

Παρασκευή 9 Ιουνίου 2017

ΜΙΑ ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΥ προς Γαλαξιδιώτες - ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΛΕΚΑΚΗ

«Τι την θέλομεν την πολυπικραμένην ζωήν του δούλου;» Ένας από τους ωραιότερους Έλληνες, από τους πιο γενναίους και ευαίσθητους συνάμα, ήταν ο Οδυσσέας Ανδρούτσος, που επήρε αυτό το όνομα, επειδή γεννήθηκε στην Ιθάκη, την πατρίδα του Οδυσσέα! Η πραγματική μορφή του Οδυσσέως 

Έλυσε τη σιωπή του ο τελευταίος στρατοπεδάρχης της ΕΛ.ΔΥ.Κ.

Έλυσε τη σιωπή του ο τελευταίος στρατοπεδάρχης της ΕΛ.ΔΥ.Κ.
Ο 90χρονος σήμερα Παναγιώτης Σταυρουλόπουλος, ήταν ο τελευταίος στρατοπεδάρχης της ΕΛ.ΔΥ.Κ και ο άνθρωπος που έζησε λεπτό προς λεπτό μαζί με τους άνδρες του την προσπάθεια των Τούρκων να καταλάβουν το ελληνικό στρατόπεδο-έδρα  της ΕΛ.ΔΥ.Κ 

Πέμπτη 8 Ιουνίου 2017

Ευαγόρας Παλληκαρίδης..ο ήρωας της Κύπρου Του Χρίστου Κ. Σενέκη




Η δική μας ιστορία της 14ης Μαρτίου 1957. Του Χρίστου Κ. Σενέκη
Ήταν μεσάνυχτα της 13ης προς 14ης Μαρτίου 1957. Οι συγκρατούμενοί του φώναζαν: «Θάρρος Παλληκαρίδη, θάρρος Παλληκαρίδη». Όμως, ο εκ Τσάδας 18χρονος μαθητής του Ελληνικού Γυμνασίου Πάφου, ο ποιητής, ο ήρωας Ευαγόρας Παλληκαρίδης τους αποστομώνει:
«Θάρρος έχω πολύ. Αυτή τη στιγμή περνώ την είσοδο του ικριώματος». Κοντοστέκεται μπροστά στη μακάβρια θηλιά και ψέλνει τον Εθνικό Ύμνο. Οι δήμιοι τα χάνουν... Φωνάζει ξανά στους... συναγωνιστές του: «Γεια σας αδέλφια! Γεια σας λεβέντες! Ελπίζω να' μαι ο τελευταίος που εκτελούν. Αδέλφια συνεχίστε τον αγώνα. Εγώ βαδίζω στην αγχόνη γελαστός, αποφασιστικός και υπερήφανος». 12:02 ανοίγει η καταπακτή της αγχόνης και ο Βαγορής ανεβαίνει την ανηφοριά της Αθανασίας...
«Θ' ακολουθήσω με θάρρος τη μοίρα μου», γράφει στο τελευταίο του γράμμα και συνεχίζει: «Μια φορά κανείς πεθαίνει. Θα βαδίσω χαρούμενος στην τελευταία μου κατοικία. Τί σήμερα, τί αύριο; Όλοι πεθαίνουν μια μέρα. Είναι καλό πράγμα να πεθαίνει κανείς για την Ελλάδα. Ώρα 7:30. Η πιο όμορφη μέρα της ζωής μου. Η πιο όμορφη ώρα. Μη ρωτάτε γιατί».
Κι όμως, ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης καθόρισε ο ίδιος τη μοίρα του. Όταν στο «Ειδικό Δικαστήριο», την 25η Φεβρουαρίου 1957, απαγγέλθηκε το κατηγορητήριο από το «δικαστή» Σω, ο 18χρονος μαθητής δήλωσε περήφανα ένοχος. Ερωτά ο αφελής Σω: «Έχεις να είπης τι διατί να μη σου επιβληθή ποινή;» Και η απάντηση του Βαγορή: «Γνωρίζω ότι θα με κρεμάσετε. Εκείνο όμως το οποίον έχω να είπω είναι τούτο: Ό,τι έκαμα, το έκαμα ως Έλλην Κύπριος όστις ζητεί την Ελευθερίαν του. Τίποτα άλλο.»
Αυτή την ιστορία θα μάθουν τα παιδιά μας για τον Ευαγόρα Παλληκαρίδη!
Γιατί θα τους την πούμε εμείς. Είτε τη γράψουν στα σχολικά βιβλία, είτε όχι! Η 14η Μαρτίου 1957 θα μπολιάζει, παντοτινά, τη μαθητιώσα νεολαία με Αρετή και Τόλμη. Διότι χρειάζεται Αρετή και Τόλμη η Ελευθερία.
«Σημερινή»
http://pirforosellin.blogspot.gr/  -  Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του περιεχομένου της ιστοσελίδας εφόσον αναφέρεται ευκρινώς η πηγή του και υπάρχει ενεργός σύνδεσμος(link ). Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.

Τρίτη 6 Ιουνίου 2017

Την 25 Σεπτεμβρίου 1849 πέθανε ο Νικηταράς ο Τουρκοφάγος


250915 NIKHTARAS

Νικήτας Σταματελόπουλος ή Νικηταράς o ΤΟΥΡΚΟΦΑΓΟΣ γεννήθηκε το 1772 στο χωριό Αναστασίτσα και μεγάλωσε στο χωριό Τουρκολέκα της Επαρχίας Μεγαλοπόλεως.

Την 25 Σεπτεμβρίου 1849 πέθανε ο Νικηταράς ο Τουρκοφάγος


250915 NIKHTARAS

Νικήτας Σταματελόπουλος ή Νικηταράς o ΤΟΥΡΚΟΦΑΓΟΣ γεννήθηκε το 1772 στο χωριό Αναστασίτσα και μεγάλωσε στο χωριό Τουρκολέκα της Επαρχίας Μεγαλοπόλεως.

Γιατί έσφαξε τους Εβραίους στην Τριπολιτσά ο Κολοκοτρώνης;

Γιατί έσφαξε τους Εβραίους στην Τριπολιτσά ο Κολοκοτρώνης;

Στην Τριπολιτσά ο Κολοκοτρώνης εξολόθρευσε 5.000 Εβραίους!

Σάββατο 21 Μαρτίου 2015

Τα Κάρνεια, η μεγάλη γιορτή των Σπαρτιατών


Η δεύτερη, μετά τα Υακίνθια, μεγάλη λακωνική γιορτή που συνδεόταν με τον τρύγο, και διαρκούσε εννέα ημέρες. Τα Κάρνεια γιορτάζονταν στο τέλος του καλοκαιριού, κατά τον τοπικό μήνα Κάρνειο (το τελευταίο δεκαήμερο του Αυγούστου, έως και τις πρώτες ημέρες του Σεπτεμβρίου, ανάλογα με την πανσέληνο), προς τιμή του Απόλλωνα. Κατά την παράδοση, στα προδωρικά χρόνια υπήρχε το ξόανο του θεού «Κάρνειου οικέτα», το οποίο φυλασσόταν στο σπίτι του μάντη Κριού (κόρνο στη λακωνική λεγόταν ο κριός), και όχι σε ιδιαίτερο ναό.
  Ο μάντης Κριός οπεκτησε αργότερα την εύνοια των εισβολέων Δωριέων, γιατί τους διευκόλυνε να καταλάβουν τη Σπάρτη. Οι Δωριείς θεωρούσαν την εορτή των Καρνείων «μίμημα στρατιωτικής αγωγής». Τη στρατιωτική αυτή αγωγή διέκριναν οι μεταγενέστεροι στη συνήθεια να μετέχουν κατά τα Κάρνεια οι άνδρες σε ένα δείπνο, όπου όλα γίνονταν με «στρατιωτικά παραγγέλματα». Στο δείπνο αυτό, σε εννέα διαφορετικά σημεία της πόλης, που ονομάζονταν σκιάδες, δειπνούσαν ανά εννέα άνδρες που αντιπροσώπευαν τρεις φρατρίες, δηλαδή τρεις ομάδες συγγενών. Αργότερα, στα ιστορικά χρόνια, ο «Κάρνειος οικέτας» ταυτίστηκε με τον «Κάρνειο Απόλλωνα», και η γιορτή έχασε τον πολεμικό της χαρακτήρα. Την οργάνωση αναλάμβαναν οι «καρνεάται», ομάδα νέων, δηλαδή, οι οποίοι δεν είχαν φθάσει σε ηλικία γάμου, και επιλέγονταν από όλες τις συγγενικές φρατρίες ή φυλές της πόλης.
Κατά τη διάρκεια των Καρνείων απαγορευόταν η αναχώρηση των νέων από την πόλη για οποιονδήποτε λόγο. Οι γιορτές περιλάμβαναν αγώνες καιδιάφορες αθλοπαιδιές, με ονομαστότερες τις «σταφυλο-δρομίες», στο τέλος του τρυγητού, στις οποίες έπαιρναν μέρος οι Καρνεάτες, μερικοί από τους οποίους ορίζονταν ως «σταφυλαδρόμοι». Η παιδιά άρχιζε με έναν καρνεάτη, ο οποίος, φέροντας εορταστικές ταινίες στα μαλλιά του, εκφωνούσε διάφορες ευχές για την «καλή χρονιά» και το τέλος
της συγκομιδής και έπειτα τρέχοντας απομακρυνόταν από την ομήγυρη. Οι «σταφυλοδρόμοι», κρατώντας μεγάλα τσαμπιά σταφύλια, έτρεχαν να τον φθάσουν, όμως ήταν λιγότερο ευκίνητοι. Αν, ωστόσο, τον έπιαναν, η χρονιά θα πήγαινε καλά για την πόλη· αν ο νέος ξέφευγε, η χρονιά θα ήταν κακή. Προσωποποίηση της ευτυχίας της πόλης ήταν ο στεφανωμένος νέος, γι' αυτό οι σταφυλοδρόμοι, που αντιπροσώπευαν την πόλη, επιδίωκαν να τον πιάσουν.
Οι Σπαρτιάτες κρατούσαν καταλόγους των «καρνεονικών», οι οποίοι χρησιμοποιούνταν για τη χρονολόγηση (όπως οι κατάλογοι των Ολυμπιονικών).
- See more at: http://www.diodos.gr/%CE%88%CF%81%CE%B5%CF%85%CE%BD%CE%B1-%CE%93%CE%BD%CF%8E%CF%83%CE%B7/%CE%9C%CF%85%CF%83%CF%84%CE%AE%CF%81%CE%B9%CE%B1/137-%CE%9A%CE%AC%CF%81%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CE%B1-%CE%B7-%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%81%CF%84%CE%AE-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%84%CF%81%CF%8D%CE%B3%CE%BF%CF%85-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%A3%CF%80%CE%AC%CF%81%CF%84%CE%B7.html#sthash.XoOUWgmw.dpuf
Η δεύτερη, μετά τα Υακίνθια, μεγάλη λακωνική γιορτή που συνδεόταν με τον τρύγο, και διαρκούσε εννέα ημέρες. Τα Κάρνεια γιορτάζονταν στο τέλος του καλοκαιριού, κατά τον τοπικό μήνα Κάρνειο (το τελευταίο δεκαήμερο του Αυγούστου, έως και τις πρώτες ημέρες του Σεπτεμβρίου, ανάλογα με την πανσέληνο), προς τιμή του Απόλλωνα. Κατά την παράδοση, στα προδωρικά χρόνια υπήρχε το ξόανο του θεού «Κάρνειου οικέτα», το οποίο φυλασσόταν στο σπίτι του μάντη Κριού (κόρνο στη λακωνική λεγόταν ο κριός), και όχι σε ιδιαίτερο ναό.
  Ο μάντης Κριός οπεκτησε αργότερα την εύνοια των εισβολέων Δωριέων, γιατί τους διευκόλυνε να καταλάβουν τη Σπάρτη. Οι Δωριείς θεωρούσαν την εορτή των Καρνείων «μίμημα στρατιωτικής αγωγής». Τη στρατιωτική αυτή αγωγή διέκριναν οι μεταγενέστεροι στη συνήθεια να μετέχουν κατά τα Κάρνεια οι άνδρες σε ένα δείπνο, όπου όλα γίνονταν με «στρατιωτικά παραγγέλματα». Στο δείπνο αυτό, σε εννέα διαφορετικά σημεία της πόλης, που ονομάζονταν σκιάδες, δειπνούσαν ανά εννέα άνδρες που αντιπροσώπευαν τρεις φρατρίες, δηλαδή τρεις ομάδες συγγενών. Αργότερα, στα ιστορικά χρόνια, ο «Κάρνειος οικέτας» ταυτίστηκε με τον «Κάρνειο Απόλλωνα», και η γιορτή έχασε τον πολεμικό της χαρακτήρα. Την οργάνωση αναλάμβαναν οι «καρνεάται», ομάδα νέων, δηλαδή, οι οποίοι δεν είχαν φθάσει σε ηλικία γάμου, και επιλέγονταν από όλες τις συγγενικές φρατρίες ή φυλές της πόλης.
Κατά τη διάρκεια των Καρνείων απαγορευόταν η αναχώρηση των νέων από την πόλη για οποιονδήποτε λόγο. Οι γιορτές περιλάμβαναν αγώνες καιδιάφορες αθλοπαιδιές, με ονομαστότερες τις «σταφυλο-δρομίες», στο τέλος του τρυγητού, στις οποίες έπαιρναν μέρος οι Καρνεάτες, μερικοί από τους οποίους ορίζονταν ως «σταφυλαδρόμοι». Η παιδιά άρχιζε με έναν καρνεάτη, ο οποίος, φέροντας εορταστικές ταινίες στα μαλλιά του, εκφωνούσε διάφορες ευχές για την «καλή χρονιά» και το τέλος
της συγκομιδής και έπειτα τρέχοντας απομακρυνόταν από την ομήγυρη. Οι «σταφυλοδρόμοι», κρατώντας μεγάλα τσαμπιά σταφύλια, έτρεχαν να τον φθάσουν, όμως ήταν λιγότερο ευκίνητοι. Αν, ωστόσο, τον έπιαναν, η χρονιά θα πήγαινε καλά για την πόλη· αν ο νέος ξέφευγε, η χρονιά θα ήταν κακή. Προσωποποίηση της ευτυχίας της πόλης ήταν ο στεφανωμένος νέος, γι' αυτό οι σταφυλοδρόμοι, που αντιπροσώπευαν την πόλη, επιδίωκαν να τον πιάσουν.
Οι Σπαρτιάτες κρατούσαν καταλόγους των «καρνεονικών», οι οποίοι χρησιμοποιούνταν για τη χρονολόγηση (όπως οι κατάλογοι των Ολυμπιονικών).
- See more at: http://www.diodos.gr/%CE%88%CF%81%CE%B5%CF%85%CE%BD%CE%B1-%CE%93%CE%BD%CF%8E%CF%83%CE%B7/%CE%9C%CF%85%CF%83%CF%84%CE%AE%CF%81%CE%B9%CE%B1/137-%CE%9A%CE%AC%CF%81%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CE%B1-%CE%B7-%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%81%CF%84%CE%AE-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%84%CF%81%CF%8D%CE%B3%CE%BF%CF%85-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%A3%CF%80%CE%AC%CF%81%CF%84%CE%B7.html#sthash.XoOUWgmw.dpuf
 Τα Κάρνεια ηταν η δεύτερη, μετά τα Υακίνθια, μεγάλη λακωνική γιορτή που συνδεόταν με τον τρύγο.Διαρκούσε εννέα ημέρες και γιορτάζονταν με την πανσέληνο,στο τέλος του καλοκαιριού κατά τον τοπικό μήνα Κάρνειο προς τιμή του Απόλλωνα. Στην αρχή η εορτή ήταν αφιερωμένη σε έναν τοπικό θεό υπό το όνομα Κάρνος, ήταν ενας κριός προστάτης της γονιμότητας και της συγκομιδής των καρπών. Κατά την παράδοση, στα προδωρικά χρόνια υπήρχε το ξόανο του θεού «Κάρνειου οικέτα», το οποίο φυλασσόταν στο σπίτι του μάντη

Κυριακή 25 Ιανουαρίου 2015

Σπάρτακος ὁ Θρᾷξ!

Σπάρτακος
Σπάρτακος ὁ Θρᾷξ!
     Ὁ ἑλληνικότερος, ἀνδρεῖος, πράος, συνετὸς καὶ μὲ ὑψηλὸ φρόνημα (κατά Πλούταρχο) Σπάρτακος, ἀνῆκε στὴν φυλὴ τῶν Μαιδῶν Θρακῶν ἡ ὁποία κατοικοῦσε στὶς ὄχθες τοῦ ποταμοῦ Στρυμόνος.
     « …ὧν πρῶτος ἦν Σπάρτακος, ἀνὴρ Θρᾷξ τοῦ Μαιδικοῦ γένους, οὐ μόνον φρόνημα μέγα καὶ ῥώμην ἔχων, ἀλλὰ καὶ συνέσει καὶ πρᾳότητι τῆς τύχης ἀμείνων καὶ τοῦ γένους ἑλληνικώτερος.» Πλούταρχος, Βίοι παράλληλοι, Μάρκος Κράσσος 8.3.

Τρίτη 30 Δεκεμβρίου 2014

Ο Καποδίστριας: Ο εθνικός ήρωας της Ελβετίας

Αν και σχετικά παλιά η δημοσίευση που βρήκαμε στο διαδίκτυο, δεν παύει να είναι επίκαιρη όσο ποτέ, και να μας θυμίζει το διαχρονικό φαινόμενο της Ελλάδας που «τρώει» τα παιδιά της…
Στις 21 Σεπτεμβρίου 2009, πραγματοποιήθηκαν στη Λωζάννη της Ελβετίας, τα αποκαλυπτήρια προτομής του Ιωάννη Καποδίστρια, παρουσία των Υπουργών Εξωτερικών της Ελβετίας Micheline Calmy-Rey και της Ρωσίας Sergey Lavrov, του Δημάρχου της Λωζάννης και του ελληνικής καταγωγής Προέδρου της τοπικής βουλής του καντονίου Vaud, πρωτεύουσα του οποίου είναι η Λωζάννη, Pascal Broulis.
Η ορειχάλκινη προτομή, που είναι έργο του Ρώσου γλύπτη Vladimir Surovtsev,

Απεβίωσε ο ήρωας Γεώργιος Χρυσίδης [ΕΛ.ΔΥ.Κ.] πολυτραυματίας της εισβολής των Τούρκων στην Κύπρο

Εχθές απεβίωσε και σήμερα κηδεύτηκε ο Γεώργιος Χρυσίδης από το Ριζοχώρι, αγωνιστής και πολυτραυματίας της Κύπρου, γεννημένος το 1953.
Υπηρετούσε την πατρίδα μας ως στρατιώτης τεθωρακισμένων, όταν έγινε η εισβολή στην Κύπρο μας. Ο Γιωργος μαζί με την υπόλοιπη μονάδα που υπηρετούσε, έκαναν απόβαση στο νησί. 
Στο πεδίο της μάχης έπεσε μαχόμενος υπέρ πατρίδος χωρίς να δειλιάσει ούτε μια στιγμή τιμώντας την καταγωγή του.
Πολυτραυματίας, πιθανόν από όλμο, γεμάτος θραύσματα στο σώμα και κυρίως στο πρόσωπο, έδωσε μεγάλη μάχη και αγώνα για να κρατηθεί στην ζωή σε νοσοκομείο της Κύπρου.
Ο Γιώργος καταφέρνει να επιζήσει και επιστρέφει στην Ελλάδα όπου για πολλά χρόνια θα υποφέρει, περήφανος για τα τραύματα του. Ακολουθούν πολλαπλές εγχειρήσεις και πλαστικές γα να διορθώσουν οι γιατροί τα τραύματα στο πρόσωπο του.
Τον Γιώργο εχθές τον νίκησε ο καρκίνος σε ηλικία 61 των και σήμερα κηδεύτηκε στο χωριό που γεννήθηκε το Ριζοχώρι της Πέλλας.
Ο ζωντανός ήρωας του χωριού και και της πατρίδας μας σήμερα ταξίδεψε προς την Αθανασία, βρίσκοντας τους συναγωνιστές του και όλους τους ήρωες και πεσόντες υπέρ πατρίδος.
Ένας μικρός ήρωας από αυτούς που ποτέ δεν γράφει η ιστορία, αλλά η ιστορία της ζωής, τους χαράζει την ιστορία της πατρίδας μας , 
Η μεγάλες του αγάπες ήταν, η ποντιακά παράδοση και η πατρίδα μας που προστάτεψε χωρίς να νοιαστεί για τη ζωή του.
Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει
Εχθές στις 21 Δεκεμβρίου απεβίωσε και σήμερα κηδεύτηκε ο Γεώργιος Χρυσίδης από το Ριζοχώρι, αγωνιστής και πολυτραυματίας της Κύπρου, γεννημένος το 1953.
Υπηρετούσε την πατρίδα μας ως στρατιώτης τεθωρακισμένων, όταν έγινε η εισβολή στην Κύπρο μας. Ο Γιωργος μαζί με την υπόλοιπη μονάδα που υπηρετούσε, έκαναν απόβαση στο νησί.
Στο πεδίο της μάχης έπεσε μαχόμενος υπέρ πατρίδος χωρίς να δειλιάσει ούτε μια στιγμή τιμώντας την καταγωγή του.
Πολυτραυματίας, πιθανόν από όλμο, γεμάτος θραύσματα στο σώμα και κυρίως στο πρόσωπο, έδωσε μεγάλη μάχη και αγώνα για να κρατηθεί στην ζωή σε νοσοκομείο της Κύπρου.
Ο Γιώργος καταφέρνει να επιζήσει και επιστρέφει στην Ελλάδα όπου για πολλά χρόνια θα υποφέρει, περήφανος για τα τραύματα του. Ακολουθούν πολλαπλές εγχειρήσεις και πλαστικές γα να διορθώσουν οι γιατροί τα τραύματα στο πρόσωπο του.
Τον Γιώργο εχθές τον νίκησε ο καρκίνος σε ηλικία 61 των και σήμερα κηδεύτηκε στο χωριό που γεννήθηκε το Ριζοχώρι της Πέλλας.
Ο ζωντανός ήρωας του χωριού και και της πατρίδας μας σήμερα ταξίδεψε προς την Αθανασία, βρίσκοντας τους συναγωνιστές του και όλους τους ήρωες και πεσόντες υπέρ πατρίδος.
Ένας μικρός ήρωας από αυτούς που ποτέ δεν γράφει η ιστορία, αλλά η ιστορία της ζωής, τους χαράζει την ιστορία της πατρίδας μας ,
Η μεγάλες του αγάπες ήταν, η ποντιακά παράδοση και η πατρίδα μας που προστάτεψε χωρίς να νοιαστεί για τη ζωή του.
Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει
ΠΗΓΗ = ΑΝΑΡΤΗΘΗΚΕ από τον Κυριακος Χρυ στην ομάδα ΕΛ.ΔΥ.Κ. https://www.facebook.com/groups/eldyk1974/

Δευτέρα 15 Δεκεμβρίου 2014

Τέλλος Άγρας (1880, Αθήνα - Πέλλα, 1907)

Τέλλος Άγρας (1880, Αθήνα - Πέλλα, 1907)

Στο πάνθεον των ηρώων του Έθνους, στην περίοδο του 20ού αιώνα (και όχι μόνο) περιλαμβάνεται ασφαλώς ο Τέλλος Άγρας, ψευδώνυμο του παλικαριού από τους Γαργαλιάνους Ηλείας που αποφοίτησε από τη Σχολή Ευελπίδων, το 1901, ως ανθυπολοχαγός με το όνομα Τέλλης (Σαράντης) Αγαπηνός.

Τοποθετημένος στη Φρουρά Αθηνών σε ηλικία 21 ετών ένιωθε ασφυξία, ενώ επληροφορείτο τους αγώνες για τη Μακεδονία. Και ζήτησε παρακλητικά το «μεγάλο ρουσφέτι» από τον τότε