Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΡΧΑΙΑ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΡΧΑΙΑ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 21 Αυγούστου 2016

Η Αστρολογία εις τους αρχαίους Έλληνες και εις τους Χριστιανούς



Ελληνική Προϊστορία

Η Αστρολογία εις τους Έλληνες

Την προκατακλυσμιαία πληροφορία για την μετάδοση της γνώσεως της αστρολογίας εις τους  Αιγυπτίους από τους Έλληνες, τους προκατακλυσμιαίους Ρόδιους μας μεταφέρει ο Διόδωρος Σικελιώτης όπου αναφέρει : «Ακτίς ο Ρόδιος απέπλευσε εις την Αίγυπτο και εκεί έκτισε την Ηλιούπολη εις ττην οποίαν έδωσε το όνομα του πατέρα του Ήλιου, και από αυτόν οι Αιγύπτιοι έμαθαν τους νόμους της αστρολογίας.

  Όταν αργότερα έγινε ο κατακλυσμός εις την Ελλάδα και οι περισσότεροι άνθρωποι εχάθησαν, μαζί τους εχάθησαν τα γραπτά μνημεία.

   Από αυτήν την αιτία οι Αιγύπτιοι άδραξαν την ευκαιρία να ιδιοποιηθούν την γνώση της αστρολογίας και καθώς οι Έλληνες εξ αιτίας της αγνοίας τους δεν μπορούσαν πλέον να επικαλεσθούν γραπτά στοιχεία, επεκράτησε η γνώμη ότι οι Αιγύπτιοι ανεκάλυψαν πρώτοι τα άστρα».

 [Διόδωρος Σικελιώτης, «Βιβλιοθήκη Ιστορική», ............[έχει αφαιρεθεί η βιβλιογραφία μέχρι της εκδόσεως του βιβλίου] Οι Έλληνες εξεπολίτισαν τις Αιγύπτιους, ...... εκδόσεις Νέα Θέσις 2000]

Κυριακή 7 Ιουνίου 2015

Ο Ορφέας και ο Όμηρος έζησαν 16.500 χρόνια πριν από σήμερα! ΝΕΩΤΕΡΗ ΜΕΛΕΤΗ ΒΑΣΕΙ ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ - Γράφει o Γιώργος Λεκάκης






[Ορφέας με την λύρα του ]

  Ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο ήλθε στα χέρια μου, με τίτλο «Περίπλους στο παρελθόν», του εκπαιδευτικού Θεόδωρου Ποσταντσίδη, Στο βιβλίο αυτό, ο μελετητής κάνει μια ανατροπή στα έως τώρα συμβατικά λεγόμενα και μετρημένα, φοβισμένα, μασημένα λόγια του επίσημου επιστημονικού κατεστημένου. Από την εν λόγω εργασία του, λοιπόν, σας παρουσιάζω μια περίληψη:

      «Η χρονολόγηση ενός γεγονότος δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνεται ούτε από συμπτωματικά στοιχεία, ούτε βέβαια από κυκλικά επιχειρήματα, όπως γίνεται στην περίπτωση του Τρωικού Πολέμου, όπου οι επιστήμονες έδωσαν πρώτα μια ημερομηνία και κατόπιν έτρεξαν να προσαρμόσουν τα πάντα γύρω από αυτήν. Έτσι οι όποιες αναφορές υπάρχουν σήμερα δεν έχουν καμμία αξία μια και είναι απλά ένα ακόμα κυκλικό επιχείρημα. Ξεκινούν από το 1170 π.Χ. και φυσικά καταλήγουν υποχρεωτικά εκεί. Τα όποια αστρονομικά στοιχεία χρησιμοποίησαν αφορούσαν εκλείψεις, που συμβαίνουν πάντοτε, και φυσικά κοντά και σε αυτήν την ημερομηνία. Αλλά αυτό δεν είναι στοιχείο χρονολόγησης. Είναι σαν να πας στην ακροθαλασσιά και να αναρωτιέσαι αν θα βρεις κοχύλια για να δηλώσεις μετά ότι εκεί είναι η θάλασσα, χωρίς να σκέφτεσαι ότι από την αρχή πήγες εκεί.

    Το θέμα μας όμως δεν είναι άλλο από την χρονολόγηση των ορφικών και ομηρικών κειμένων, με μερικά πραγματικά στοιχεία, που αφορούν αστρονομικά φαινόμενα μοναδικά, όπως η εαρινή ισημερία σε συγκεκριμένο ζώδιο και η ισομέρεια των εποχών.

Παρασκευή 12 Δεκεμβρίου 2014

Οι Ινδιάνικοι μύθοι για τους αστερισμούς (οι διασωθέντες ινδιάνικοι μύθοι)

ΜΎΘΟΙ ΤΩΝ ΙΝΔΙΆΝΩΝ,τα υπερφυσικά όντα εμφανίζονται με ανθρώπινη μορφή και δρουν ανάμεσα στους ανθρώπους
Οι διηγήσεις των Ινδιάνων μπορούν να χωριστούν σε μύθους, παραμύθια και μικρές κωμικές ιστορίες. Οι μύθοι αναφέρουν ιερές πράξεις. Τους διηγούνταν στην έναρξη των θρησκευτικών τελετών και των χορών. Σε μερικές φυλές τους διηγούνταν μόνο όταν άρχιζαν οι πρώτες παγωνιές.
Όλοι οι μύθοι είχαν το κοινό ότι, τα υπερφυσικά όντα εμφανίζονται με ανθρώπινη μορφή και δρουν ανάμεσα στους ανθρώπους. Έχουν σα σκοπό να διδάξουν και να προτείνουν ιδανικά. Τα παραμύθια ήταν ανάμεσα στις άλλες διηγήσεις τα περισσότερα. Τα γεγονότα
της καθημερινής ζωής μπερδεύονται με θαυμαστά γεγονότα, σύμφωνα με την αντίληψη της ζωής του Ινδιάνου.
Για τον Ινδιάνο όλα αυτά τα γεγονότα έπρεπε να παίρνονται στα σοβαρά, και ήταν, από την πιο υψηλή άποψη, απόλυτα αληθινά και αξιόπιστα. Μέσα σε αυτόν τον κόσμο δεν υπήρχαν πραγματικά σύνορα ανάμεσα στους ανθρώπους και τα ζώα, ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο. Το θαυμαστό ήταν για τον Ινδιάνο κάτι ζωντανό. Δεν μετρούσε τον κόσμο με τα περιορισμένα μέσα της λογικής του σημερινού ανθρώπου.
Ο Ινδιάνος μισούσε πάνω απ΄ όλα να λέει καθαρά, οριστικά πράγματα. Το θεωρούσε αυτό