Σάββατο, 9 Δεκεμβρίου 2017

Τα μαρμαρώματα στην αρχαιότητα και τον Χριστιανισμό, του Όμηρου Ερμείδη/ Le marmorizzate nell'antichità e nel cristianesimo, di Omero Ermedy



Τα μαρμαρώματα στην αρχαιότητα και τον Χριστιανισμό, του Όμηρου Ερμείδη/ Le marmorizzate nell'antichità e nel cristianesimo, di Omero Ermedy

[η φωτογραφία είναι από την ακόλουθη ιστοσελίδα : https://cpacorfu.com/el/area/paleokastritsa/ ]
Ελληνική μυθολογία, προκατακλυσμιαία ιστορία
Το μαρμαρωμένο καράβι απ’ τον Ποσειδώνα εις την Κέρκυρα των Φαιάκων
  Το Ομηρικό κείμενο λέγει για την υπόδικη «ναύν» : « Οπότε κεν δη πάντες ελαυνομένην προίδωνται λαοί από πτόλιος, θείναι λίθον εγγύθι γαίης νηι θοή ίκελον, ίνα θαυμάζωσιν άπαντες άνθρωποι».
  Όταν δηλαδή όλοι οι Φαίακες, που θα καρτερούσαν το γυρισμό το πλοίου τους, θα το έβλεπαν να πλέει γρήγορα και να ζυγώνη εις το νησί τους, την ίδιαν εκείνη ώρα και καθώς το πλοίο θα είχε φθάσει πιο κοντά στην ξηρά, ήταν η κατάλληλη στιγμή για να επέμβη ο Ποσειδώνας και να το «μαρμαρώσει», δηλαδή να το κάμνει πέτρα παραμένοντας εις την μορφή του πλοίο. Έτσι και έγινε :
  « Η δε μάλα σχεδόν ήλυθε ποντοπόρος νηύς ρίμφα διωκομένη. Της δε σχεδόν ήλθ’ ενοσίχθων, ός μιν λάαν έθηκε και ερρίζωσεν ένερθε χειρί καταπρηνεί ελάσας». Ο «Ενισίχθων», ο παντοδύναμος Θεός του απεράντου πόντου, είναι έτσι ο πρώτος που πραγματοποίησε το θαυματουργό μαρμάρωμα καραβιού.    
  Αυτό το είχε προφητεύσει ο Δίας εις το συμβούλιο των Θεών. 
Χριστιανική ιστορία
Το μαρμαρωμένο καράβι των Αλγερινών απ’ το Θεό εις την Κέρκυρα, ή η λιθωμένη γριά εις την Α….., ή η λιθωμένη κοπέλλα εις την ….. ή η λιθωμένη γυναίκα εις την …….
  Η νεοελληνική παράδοση μέσα από το δημοσιευμένο κείμενο του Νικόλαου Πολίτου μας αναφέρει τα εξής :
  «Κάτω από το βουνό της Παλαιο……τσας, είναι στην άκρη του πελάου ένα καράβι μαρμαρωμένο με τα κατάρτια του και όλα του τα ξάρτια.
  Αυτό ήταν ένα καράβι Αλτζερίνικο και ερχόταν να κουρσέψη το μοναστήρι. Σαν το είδαν από μακρυά οι καλόγεροι, βγήκαν και τ’ αγνάντευαν, και ο ηγούμενος με το θυμιατό και το σταυρό στα χέρια παρακάλεσε το Θεό κι’ είπε : Θεέ μου, αν αυτό το καράβι έρχεται για καλό, καλώς να έρθη. Αν για κακό, μάρμαρο εκεί να μείνη.
  Και ο Θεός τον άκουσε κι εμαρμάρωσε το καράβι και στέκεται εκεί από τότες….»
[Νικ. Πολίτου, «Παραδόσεις», Μαρμαρώματα, «Το μαρμαρωμένο καράβι», *…, Κ…….]   
  Μια άλλη παράδοση μας λέγει : μια γριά τσοπάνισσα υπέφερε πολύ το χειμώνα, κκαι όταν επέρασε ο Μάρτης που απ’ όλους τους μήνες τον εφοβόταν περισσότερο, δεν μπόρεσε να κρατηθή από την χαρά της και την τελευταία ημέρα φώναξε :
«Πρίτσι, Μάρτη μου ! τα ξεχείμασα τα κατσικάκια μου!»
Εθύμωσε ο Μάρτης πολύ, γιατί τον ατίμασε η γριά, και γύρεψε δακεικιά μια ημέρα από τον Φλεβάρη (και γι’ αυτό τον λεν Κουτσό και Κουτσοφλέβαρο γιατί έχει μια ημέρα λιγώτερη από τους άλλους).
  Έκαμε λοιπόν εκείνη την ημέρα τόσο βαρύ χειμώνα που ανάγκασε τη γριά να χωθή από κάτου από το κακκάβι της για να μην ξεπαγιάση.
 Και ‘ς αυτή τη θέση ελίθωσε κ’ ελίθωσαν και τα κατσίκια της.
  Και σήμερα ακόμη φαίνονται ‘ς το βουνό παραπάνω από το Φραγκόβρυσο και το κακκάβι της γριάς και τα κατσίκια της λιθωμένα
[Νικ. Πολίτου, «Παραδόσεις», Μαρμαρώματα, «Η λιθωμένη .… της Α……..», *…, Α……]   
  Στό Τάρτ’ κοντά ‘ς τής Μυρσινιάς τό λιμάνι, είναι μία μαρμαρωμένη κοπέλλα. Αυτήν τήν κυνηγούσαν οι Τούρκοι και γιά νά μήν τήν πιάσουν παρακαλέθηκε Η ‘ς τό Θεό κ’ εμαρμάρωσε.
[Νικ. Πολίτου, «Παραδόσεις», Μαρμαρώματα, κοπέλλα, *…].
 Στό δρόμο πού πάει από τό Λιμένα ‘ς τήν Παναγιά είναι μία μαρμαρωμένη γυναίκα μ’ ένα παιδί καί γι’ αυτό τή θέση εκείνη τή λέν Γυναίκα. Καί νά ιδής πώς ευρέθη εκεί. Μιά φορά πού βγήκαν φουστάροι ‘ς τό λιμένα αυτή η γυναίκα μέ τό παιδί της επήραν τά βουνά γιά νά γλυτώσουν. Μά εκείνοι τήν πήραν καταπόδι, καί τήν εζύγωσαν καί εκείνη ‘ς τήν απελπισία της παρακαλέσθηκε ‘ς τό θεό καί τή μαρμάρωσε.
[Νικ. Πολίτου, «Παραδόσεις», Μαρμαρώματα, «Η γ….», *…, ….ος] 
Η βιβλιογραφία αποκρύπτεται μέχρι κυκλοφορίας του βιβλίου, επειδή αναπαράχθηκαν άρθρα του συγγραφέως άνευ αναφοράς του ονόματός του, της ιστοσελίδος αλλά και του βιβλίου μέρος α που αναφέρεται κάτωθι.
Απόσπασμα από το βιβλίο του συγγραφέως Ομήρου Ερμείδη με τον τίτλο «Αναμνήσεις από το μέλλον του χθες» υπότιτλο «Ηρωολόγιον Αγιολόγιον», μέρος β,  [μέρος α, 1998 εκδόσεις Γεωργιάδης] υπό έκδοσιν
http://pirforosellin.blogspot.gr/  - Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του περιεχομένου της ιστοσελίδας εφόσον αναφέρεται ευκρινώς η πηγή του και υπάρχει ενεργός σύνδεσμος(link ). Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής), θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολόγιου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο το ιστολόγιο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου