Τρίτη, 26 Δεκεμβρίου 2017

Αυτά που οι Έλληνες εσέβοντο εις την ζωή τους, αλλά δεν σέβονται σήμερα, του Όμηρου Ερμείδη/ Cio che i greci sentivano nelle loro vite, ma non rispettano oggi, di Omero Ermeidis



Αυτά που οι Έλληνες εσέβοντο εις την ζωή τους, αλλά δεν σέβονται σήμερα, του Όμηρου Ερμείδη/ Cio che i greci sentivano nelle loro vite, ma non rispettano oggi, di Omero Ermeidis

Η αλήθεια  
Κατά τον Ησίοδο τον Κυμαίο μετέπειτα Ασκραίο, επικό και διδακτικό ποιητή [800π.Χ. – 720π.Χ.]
 «..απ’ όλα τα πράγματα μπορείς να ξεφύγεις, από την αλήθεια δεν ξεφεύγουν ούτε οι ίδιοι οι θεοί».
Το ψέμμα  
Κατά τον Αναχάρση τον Σκυθέα, τον φιλόσοφο [609π.Χ. – 575π.Χ.]
«Ψεύδος μισεί πας φρόνιμος και σοφός»
Ο αγαθός
Κατά τον Ηράκλειτο τον Εφέσιο ή Κλαυσίνο, τον φιλόσοφο [544π.Χ. – 484π.Χ.]
«Τον όγκο τον αντιπαθώ ….. τον άνθρωπο θέλω να προσπαθή ν’ αναβαίνη υψηλά, υψηλότερα, να γίνη αγαθός, ενάρετος, πρώτος. Έτσι τον θέλω τον άνθρωπο και όχι αγελαίον»
Ελευθερία ή δουλεία
 Κατά τον Αριστείδη τον Αθηναίο τον επωνομαζόμενο Δίκαιο [540π.Χ. – 468π.Χ.]
«Εκ της ακροτάτης Ελευθερίας δουλείας πλείστη τε και ακροτάτη»
Η αλόγιστη ελευθερία προκαλεί υπερβολική δουλεία
Ο καλός άρχων
 Κατά τον Βακχυλίδη τον Κείο, λυρικό ποιητή [500π.Χ.]
«Αγαθού ηγένονος αρετή εστίν ευδαίμονας ποιείν ών αν ηγήται»
Η αρετή του καλού άρχοντος είναι να κάνει ευτυχισμένους εκείνους που κυβερνά.
Η απέχθεια προς το χρήμα
Κατά τον Σοφοκλή τον Αθηναίο, ποιητή (Αντιγόνη 296-297)[496π.Χ. – 406π.Χ.]
 «Δεν φύτρωσε χειρότερη εφεύρεση από το χρήμα».
Η μάθηση
Κατά τον Ευριπίδη τον Αθηναίο, τραγικό ποιητή [479π.Χ. – 473π.Χ.]{εγεννήθηκε την ημέρα της ναυμαχίας της Σαλαμίνος εις την Σαλαμίνα}
«Όλβιος όστις ιστορίης έσχε μάθησιν» : Ευτυχισμένος είναι όποιος έχει διδαχθεί ιστορία
Οι απάτριδες
Κατά τον Ευριπίδη τον Αθηναίο, τραγικό ποιητή [479π.Χ. – 473π.Χ.]{εγεννήθηκε την ημέρα της ναυμαχίας της Σαλαμίνος, εις την Σαλαμίνα}
Εναι νόητος ατός πού περιφρονε τίς συνθκες ζως τς πατρίδος του, παινε τίς ξένες συνήθειες καί εχαριστιέται μέ τό νά μιμεται ξενους τρόπους ζως.

…. και η κακή του συνήθεια…
Ο προδότης
Κατά τον Θουκυδίδη τον Αθηναίο, τον ιστορικό [460π.Χ. – 396π.Χ.]
Προδότης δεν είναι μόνον αυτός που φανερώνει τα μυστικά της πατρίδος εις τους εχθρούς, αλλά είναι και εκείνος που ενώ κατέχει δημόσιο αξίωμα, εν γνώσει του δεν προβαίνει εις τις απαραίτητες ενέργειες δια να βελτιώσει το βιοτικό επίπεδο των ανθρώπων επάνω εις τους οποίους άρχει».
Η ημιμάθεια και η ατιμία
Κατά τον Θουκυδίδη τον Αθηναίο, τον ιστορικό [460π.Χ. – 396π.Χ.]
«Η ημιμάθεια χείρων εστί και αυτής ταύτης της αμαθείας»
«...τόν τε μηδν τν δε μετέχοντα οκ πράγμονα, λλ' χρεον νομίζομεν…»
[…και εκείνον που ουδόλως συμμετέχει (στα κοινά), δεν τον θεωρούμε φιλήσυχο (πολίτη), αλλά άτιμο…]
Η αλήθεια δεν είναι αταλαίπωρος
Κατά τον Θουκυδίδη τον Αθηναίο, τον ιστορικό [460π.Χ. – 396π.Χ.]
«Αταλαίπωρος τοις πολλοίς η ζήτησις της αληθείας και επί τα ετοίμα μάλλον τρέπονται»
«για τους περισσοτέρους είναι αταλαίπωρος (χωρίς ταλαιπωρία) η αναζήτηση της αληθείας και τρέπονται στα έτοιμα]
{βιβλίο 1, κεφαλ. 20, παράγραφος 3}
Η κακή αγωγή
κατά τον Πλάτωνα τον Αθηναίο, τον φιλόσοφο και ιδρυτή της Ακαδημαικής σχολής [429π.Χ. – 348π.Χ.]
Νόμοι Πλάτωνος – Νόμος Ζ στίχος 819a στον διάλογο που έχει ο Αθηναίος με τον Κλεινία, αναφέρει ο Αθηναίος ότι η πολυπειρία και η πολυμάθεια με κακή αγωγή είναι η μεγαλύτερη ζημιά σε ένα άνθρωπο :
[819a] θηναος : φοβομαι μν κα τατα σ νν λέγεις, μλλον δ' τι δέδοικα τος μμένους μν ατν τούτων τν μαθημάτων, κακς δ' μμένους. οδαμο γρ δεινν οδ σφοδρν πειρία τν πάντων οδ μέγιστον κακόν, λλ' πολυπειρία κα πολυμαθία μετ κακς γωγς γίγνεται πολ τούτων μείζων ζημία.
Κλεινας : ληθ λέγεις.
Υπόδουλος και Ελευθερία….
κατά τον Πλάτωνα τον Αθηναίο, τον φιλόσοφο και ιδρυτή της Ακαδημαϊκής σχολής [429π.Χ. – 348π.Χ.]
Κανένας δεν είναι πιο υποδουλωμένος από εκείνους που εσφαλμένα πιστεύουν πως είναι ελεύθεροι.
Ελευθερία ή ζωόδη ελευθερία
 Κατά τον Δημοσθένη τον Αθηναίο εκ Παιανίας, τον ρήτορα [385π.Χ. – 322π.Χ.]

«Άμα καταργηθούν οι νόμοι και δοθεί εις τον καθένα να κάνει ό,τι θέλει, όχι μόνο η πολιτεία θα καταργηθεί, αλλά και η ζωή μας σε τίποτε δεν θα διαφέρει από εκείνη των ζώων».
 Ελεύθεροι και Ανδράποδα
Κατά τον Δημοσθένη τον Αθηναίο εκ Παιανίας, τον ρήτορα [385π.Χ. – 322π.Χ.]
 [ο Δημοσθένης συμβουλεύει τον Φίλιππο πως να φέρεται]
«Εις τους μη Έλληνες ως ανδράποδα, αλλά εις τους Έλληνες ως ελεύθερους»
Άθεος ή μη
Κατά τον Αριστοτέλη τον Σταγειρίτη, τον φιλόσοφο [384π.Χ. – 323π.Χ.]
«Ουδέν έθνος άθεον»
{Αναφέρεται σε αυτό ο Γρ. Παπαμιχαήλ εις το «Απολογητική» έκδοση του 1928- Τάματα και Αναθήματα – Γιώργος Λεκάκης εκδόσεις Γεωργιάδης 2001}
Οι μη Έλληνες είναι φύσει δούλοι, όπως οι Έλληνες
 είναι φύσει ελεύθεροι
Κατά τον Αριστοτέλη τον Σταγειρίτη, τον φιλόσοφο [384π.Χ. – 323π.Χ.]
(όπου από το ανωτέρω μπορεί να κατανοήσει κάποιος γιατί η Ελλάδα σήμερα είναι υπόδουλος)
Οι μη Έλληνες είναι φύσει δούλοι, όπως οι Έλληνες είναι φύσει ελεύθεροι
Η αλήθεια έρχεται και χωρίς να την ζητούμε
Κατά τον Μένανδρο τον Αθηναίο [342π.Χ. – 292π.Χ.]
 «έρχεται τ’ αληθές εις φως ενίοτ’ ου ζητούμενον».
Η επιβεβαίωση 
Κατά τον Κικέρωνα Μάρκο τον Τύλλιο [106π.Χ. – 43π.Χ.]
 «άτιμοι Έλληνες τα καταφέρατε να βλέπουμε όλα τα πράγματα μέσα από τα μάτια σας».
Η αλήθεια μέσω γραφών 
Κατά τον Κλήμη τον Αλεξανδρέα [200μ.Χ.]
«..ερευνάται τας γραφάς»
Ο όχλος
Κατά τον Αριστοτέλη τον Σταγειρίτη, τον φιλόσοφο [384π.Χ. – 323π.Χ.]
«Ισχυρόν όχλος εστίν, ούκ έχει δε νούν»
Ο όχλος είναι ισχυρός, αλλά δεν έχει μυαλό».
Ο ύμνος του Ήρωος Ερμίου ή των Ηρώων
 Κατά τον Αριστοτέλη τον Σταγειρίτη, φιλόσοφο ο ύμνος προς τον ήρωα φίλο του Ερμία, όπου ομοιάζει αυτόν προς τον Ηρακλή, τον Αχιλλέα και τον Αίαντα [384π.Χ. – 323π.Χ.]
Αρκετά πολύμοχθε γένει βροντείω
Θήραμα κάλλιστον βίω,
 σας πέρι, Παρθένε μορφάς
και θανείν ζηλωτός εν Ελλάδι πότμος
και πόνους τλήναι μαλερούς ακάμαντας.
Τοίον επί φρένα βάλλεις καρπόν ισαθάνατον
χρυσού τε κρείσσω και γονέων
μαλακαυγήτοιο θ’ ύπνου.
Σου δ’ ένεχ΄ούκ Διός Ηρακλέης
Λήδας τε κούροι πόλλ’ ανέτλασαν έργοις
Σαν αγρεύοντες δύναμιν.
Σοίς τε πόθοις Αχιλλεύς
Αίας τ’ Αϊδαο δόμον ήλθον.
Σας δ’ ένεκεν φιλίου μορφάς
και Αταρνέως έντροφος
αελίου χήρωσεν αυγάς.
Τοίγαρ αοιδιμος έργοις
αθάνατον τε μην αυδήσουσι Μούσαι,  Μναμοσύνης θυγατέρες,
Διός Ξενίου σέβας αύξουσαι
Φιλίας τε γέρας βεβάιου.
Αρετή (συ) η οποία γίνεσαι προσιτή εις το γένος των θνητών κατόπιν πολλών μόχθων, (και είσαι) ωραιοτάτη επιδίωξις  δια την ζωήν. Δια την ιδική σου Παρθένε, μορφήν και ο θάνατος θεωρείται εις την Ελλάδα ζηλευτή μοίρα, (καθώς) και το να υποφέρει κανείς με καρτερίαν φλογερούς ακαταπαύστους κόπους. Τοιούτον αθάνατον καρποφορείς εις τα φρένας (των ανθρώπων) καρπόν, ανώτερον από τον χρυσόν και από τους (ευγενείς) γονείς και από τον ύπνον τον ακτινοβολούντα τρυφεράν λάμψιν. Προς χάριν σου ο εκ του Διός καταγόμενος Ηρακλής και τα τέκνα της Λήδας (οι Διόσκουροι) υπέφεραν πολλά, δι’ (ενδόξων) έργων επιδιώκοντες να αποκτήσουν την δύναμίν σου. Σε δε παθούντες ο Αχιλλεύς και ο Αίας ήλθον εις τα ενδιαιατήματα του Άδου. Ένεκα δε της ιδικής σου προσφιλούς μορφής και ο εις τον Αταρνέα ανατραφείς (Ερμίας) εγκατέλειψε τας ακτίνας του ηλίου. Ένεκα τούτου απεδείχθει άξιος να υμνήται δι’ ασμάτων ως προς τα κατορθώματα του και δια των ύμνων των θα τον υμνήσουν ως αθάνατον οι Μούσαι, οι θυγατέρες της Μνημοσύνης, μεγαλύνουσαι τον σεβασμόν του Ξενίου Διός και την επιβράβευσιν της πιστής φιλίας.    

Γιακχβέ – Ιακχεβά – θεός = Κρόνος = Τυφώνας = ανθρωποθυσίες
Κατά τον Πλούταρχο [(47-50μ.Χ.)- (120-125μ.Χ.)]
Ο Πλούταρχος εις το έργο του «Περί δεισιδαιμονίας» επιτίθεται κατά των λαών που διατηρούσαν την λατρεία των Τιτάνων, κατά την εποχή του και αναφέρει ότι : 
«Οι Σημίτες Φοίνικες ήσαν Κρόνιοι και θυσίαζαν παιδιά προς εξευμενισμό του, και πίστευαν ότι προέρχοντο από τον Τυφώνα, επίσης οι Ιουδαίοι πίστευαν ότι προέρχοντο από τον Τυφώνα τον οποίον ονόμαζουν Γιακχβέ..» …  Το Ταλμούδ ομιλεί για ανθρωποθυσίες σήμερα…. 

Ο Πλουτάρχος εις το έργο του «Ηθικά» – Περί των υπό του Θείου βραδέως τιμωρουμένων, εις το 552 Α αναφέρει :
 «…Γέλων δε και προπολεμήσας άριστα και κρατήσας μάχη μεγάλη Καρχηδονίων, ου πρότερον ειρήνην εποιήσατο προς αυτούς δεομένους ή και τούτο ταις συνθήκαις περιλαβείν, ότι παύσονται τα τέκνα τω Κρόνω καταθύοντες….»
«…Ο Γέλων δε, αφού προηγουμένως επολέμησεν άριστα και επικράτησεν σε μεγάλην μάχην των Καρχηδονίων, δεν ήθελεν να συνομολογήσει ειρήνην μαζί τους, παρ’ ότι τον παρεκάλουν δι’ αυτό, εάν προηγουμένως δεν συμπεριλάβουν εις τις συνθήκες και τούτον τον όρο, ότι θα παύσουν δηλαδή να θυσιάζουν εις τον Κρόνον τα τέκνα τους….»
Για να γίνεις άνθρωπος 
Κατά τον – Ιωάννη Ιωακείμ Βίνκελμαν – ιδρυτής της αρχαιολογικής επιστήμης
[9 Δεκεμβρίου 1717 μ.Χ. – 1786 μ.Χ]
Για να γίνει κάποιος άνθρωπος, πρέπει πρώτα να γίνεις Έλληνας. Γιατί εις την αρχαία Ελλάδα έζησαν άνθρωποι όμοιοι με τους Θεούς.
Ο έξυπνος και ο ηλίθιος
Κατά τον Johan Wolfgang von Goethe – Ιωάννης Βόλφγκαγκ  Γκαίτε
[1749μ.Χ. – 1832μ.Χ]
Ο έξυπνος άνθρωπος αλλάζει γνώμη. Ο ηλίθιος ποτέ
Γιατί ο φοβισμένος βλέπει τους απέναντί του μεγάλους
Κατά τον Γάλλο – Pierre Joseph Proudhon  τον συγγραφέα, κοινωνιολόγο, οικονομολόγο και ιδρυτή ιδίου κοινωνικού συστήματος [1809μ.Χ. – 1865μ.Χ.]

 Οι μεγάλοι είναι μεγάλοι όταν επειδή εμείς είμαστε γονατιστοί

Κατάρα και διαστροφή ο Χριστιανισμός
Κατά τον Friedrich Wilhein Nietzsche – Φρειδερίκος Νίτσε [1844μ.Χ. – 1900μ.Χ]
«Καταδικάζω τον χριστιανισμό, απαγγέλω κατά της χριστιανικής εκκλησίας την εσχάτη όλων των κατηγοριών. Τον θεωρώ ως την μεγαλύτερη διαφθορά…
Μετέβαλε κάθε αξία σε απαξία,
Κάθε αλήθεια σε ψέμμα,
Κάθετι έντιμο σε αχρειότητα,
Τον θεωρώ ως την μεγαλύτερη κατάρα και διαστροφή,
Το μεγαλύτερο εκδικητικό ένστικτο, που προκειμένου να επιβληθεί χρησιμοποιήσε κάθε μηχανορραφία και κάθε υποχθόνιο μέσο, δεν εδίστασε μπροστά σε καμμία μικροπρέπεια.
Τον ονομάζω το ανεξίτηλο στίγμα της ανθρωπότητος»
[απόσπασμα από το έργο του Friedrich Nietzsche – «Werke in drei Benden» [Λειτουργεί σε 3 τόμους]
Χριστιανοί  και προσκυνημένοι
Κατά τον Νικόλαο Καζαντζάκη [1885μ.Χ. – 1957μ.Χ]
«Τι Οβραϊκή Αγία τράπεζα η θρησκεία ετούτη, που δίνεις μια πεντάρα στην επίγεια ζωή κι εισπράττεις αθάνατα εκατομμύρια στην άλλη. Τι απλοϊκότητα, τι πονηριά, τι τοκογλυφία !
  Όχι δεν μπορεί να είναι λεύτερος που ελπίζει παράδεισο ή που φοβάται την Κόλαση.
  Η παμπόνηρη θρησκεία που μετατοπίζει τις αμοιβές και τιμωρίες σε μελλούμενη ζωή, για να παρηγορήσει τους σκλάβους, τους Κιότηδες, τους αδικημένους και να μπορέσουν να βαστάξουν αγόγγυστα τη σίγουρη ετούτη ζωή και να σκύβουν υπομονετικά το σβέρκο στους αφεντάδες»
Η αλήθεια και το ψέμμα
Κατά τον Νικόλαο Καζαντζάκη [1885μ.Χ. – 1957μ.Χ]
 «όταν το παλιό ψέμμα κουραστεί, πρέπει να βρεις καινούργιο, αλλιώς θα φανεί και η γύμνια σου και η άγνοιά σου».
Ο φόβος να σε φοβηθεί  
Κατά τον Νικόλαο Καζαντζάκη [1885μ.Χ. – 1957μ.Χ]
 «Αν μπορείς κοίταξε τον φόβο κατάματα
Και ο φόβος θα φοβηθεί και θα φύγει».
Η ονομασία της Ελλάδος εις τα κινέζικα και η αιτιολογία της
Οι κινέζοι αποκαλούν την Ελλάδα «Σελλά»(κινέζικα: 希臘), που σημαίνει το κομμάτι της γης που πρωτοείδε ο ήλιος !!!

 Η βιβλιογραφία αποκρύπτεται μέχρι κυκλοφορίας του βιβλίου, επειδή αναπαράχθηκαν άρθρα του συγγραφέως άνευ αναφοράς του ονόματός του, της ιστοσελίδος αλλά και του βιβλίου μέρος α που αναφέρεται κάτωθι.
Απόσπασμα από το βιβλίο του συγγραφέως Ομήρου Ερμείδη με τον τίτλο «Αναμνήσεις από το μέλλον του χθες» υπότιτλο «Ηρωολόγιον Αγιολόγιον», μέρος β,  [μέρος α, 1998 εκδόσεις Γεωργιάδης] υπό έκδοσιν
http://pirforosellin.blogspot.gr/  - Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του περιεχομένου της ιστοσελίδας εφόσον αναφέρεται ευκρινώς η πηγή του και υπάρχει ενεργός σύνδεσμος(link ). Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής), θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολόγιου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο το ιστολόγιο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου