Πέμπτη, 29 Ιουνίου 2017

Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΙ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ – Εθνολογικά - Του πρώην Υπουργού Κου Γ. Μόδη στην Εφημερίδα «Εθνικός Κήρυξ» - THE ORIGIN OF HELLENIC AND MACEDONIAN - Ethnological - Former Minister Mr. G. Modis in the newspaper "National Herald" - there is a translator on the website


Η  ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΙ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ – Εθνολογικά
Του πρώην Υπουργού Κου Γ. Μόδη στην Εφημερίδα «Εθνικός Κήρυξ» Παρασκευή 13 Απριλίου 1963

ΑΘΗΝΑΙ, 7 Απριλίου. – Υπό τον τίτλο «Η προέλευση των Ελλήνων, εθνογενετική έρευνα» εξεδόθη αξιόλογον από γενικωτέρας απόψεως βιβλίον. Ο συγγραφέας τούτου κ. Άρης
Πουλιανός ευρίσκεται, ως φαίνεται, εις την Ρωσσίαν, ανήκει εις το Ινστιτούτον εθνογραφίας της Ακαδημίας επιστημών της Σοβιετικής Ενώσεως και στηρίζεται κυρίως εις τα πορίσματα της ρωσικής επιστήμης. Αναφέρει επίσης τους Σοβιετικούς συγγραφείς με την ρώσικην γραφήν την οποίαν δύσκολα αναγινώσκουμεν όσοι δεν ξεύρομεν το Κυριλικόν αλφάβητον. Πάντως δεν έχει χάσει την επιστημονικήν του αντικειμενικότητα.
  Τονίζει ευθύς εξ αρχής ότι κατά την μαρξιστικήν «φυλετικήν φιλολογίαν» το έθνος είναι «κοινότητα ανθρώπων που δημιουργήθηκε ιστορικώς και δεν σημαίνει κοινότητα φυλής και γενεών». Το παραδέχεται και ο ίδιος ο Στάλιν εις το σύγγραμμά του «Μαρξισμό και το εθνικό ζήτημα», και πολύ σωστά.
  Το γαλλικόν έθνος π.χ. απαρτίζεται και από τους Βρεττανούς με την Κελτικήν των γλώσσαν, τους Αλσατούς με την Γερμανικήν, τους Βάσκους με την ιδιόρρυθμον γλώσσαν, τους Φλαμανδούς, Καταλανούς, Προβηγκιανούς κ.λ.π. Αποκρούει την γνώμην του περιβόητου Φαλλμεράϋερ περί εκσλαβισμού της Ελλάδος κατά τον μεσαίωνα και υπογραμμίζει εις την τρίτην σελίδα επικαλούμενος Ρώσσους συγγραφείς Ντέμετς, Τροφίμοβα, Τσεμποζάρωφ, ότι τα ανθρωπολογικά δεδομένα η διάδοσις των σλαβικών γλωσσών δεν συνωδεύετο από τις μαζικές μετακινήσεις των λαών. Μετεδόθη δηλαδή, απλώς η σλαβική γλώσσα εις ξένους αλλογλώσσους λαούς. Παράδειγμα είναι οι ίδιοι οι Βούλγαροι. Η γλώσσα των είναι σλαβική και δεν έχει καμμίαν σχέσιν με την αρχικήν Τουρκοτατρικήν, την οποίαν είχαν όταν εξώρμησαν από τας στέπας του Βόλνα. Ημπορεί να παραδεχθεί κανείς, ότι οι Ρωμαίοι μετέδωσαν την λατινικήν εις την Γαλλίαν, την Ιβηρικήν Χερσόνησον, την Γαλατικήν Βόρειον Ιταλίαν και την Ελληνικήν Νότιον, εις την Ρουμανίαν κ.λ.π. δια της μετακινήσεως λατινικών πληθυσμών ή ότι οι Άραβες κατά την καταπληκτικήν εξόρμησίν των εις την Βόρειαν Αφρικήν και την Ισπανίαν μέχρι των Πυρηναίων ηκολουθούντο και από όγκους αραβικού λαού ανυπάρκτους άλλωστε ;
  Αποφαίνεται εις το τέλος (σελ. 145 και 146) ότι οι σύγχρονοι Έλληνες είναι απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων που αφωσίωσιν την Ελληνικήν γλώσσα και τον ελληνικόν πολιτισμόν. Επίσης ότι «μπορεί να θεωρηθή αποδεδειγμένο το γεγονός οι Βλάχοι (βλαχόφωνοι) και οι Σλάβοι (σλαβόφωνοι) της Μακεδονίας όπως και οι Έλληνες είναι στην πλειοψηφίαν τους απόγονοι αυτοχθόνου πληθυσμού». Αι επιδρομαί των βαρβάρων άλλαξαν την γλώσσαν των άλλ’ άφισαν άθικτον τον κορμόν.
  Ο κ. Πουλιανός καταμέτρησε πολλά κεφάλια, κρανία, μύτες, εξήτασε το χρώμα των ματιών φυγαδων εξ Ελλάδος εις την Ρωσσίαν συμπεριλαμβανομένων και «Σλαβομακεδόνων» όπως τους ονομάζει και «Βλάχων» εκ Μακεδονίας και Θεσσαλίας», καθώς και Ποντίων που είχαν μεταναστεύσει εις την Ρωσσικήν Γεωργίαν προ 100 και πλέον ετών κατά τον Ρωσσοτουρκικόν πόλεμον του 1828-1829. Δεν παρέλειψε και τους «Ταταροφωνους» Έλληνας της Κριμαίας που κατέφυγον κατά τα χρόνια της αλώσεως της Κωνσταντινουπόλεως εις την Ταταροκρατούμενην τότε Κριμαίαν και εδανείσθηκαν την γλώσσαν των Τατάρων χωρίς όμως να παρουσιάζουν και άλλο ιδικό τους ανθρωπολογικόν στοιχείον. Εις τας παρατηρήσεις του αυτάς ως και εις πλουσιωτάτην διεθνή βιβλιογραφίαν – διότι είναι πραγματικός επιστήμων- στηρίζει τα τελικά συμπεράσματά του.
  Μνημονεύει και το βιβλίον της Αγγλίδος Μάργκρετ Χάζλωκ, Δεν το ξέυρω. Εγνώρισα όμως την ιδίαν. Είχε αποσταλεί από το Πανεπιστήμιον του Αμπερντήν της Σκωτίας το 1921 δια να μελετήση τα ήθη και έθιμα του είχαν διασώσει οι «Βαλαάδες» (ελληνόφωνοι Μουσουλμάνοι) των Γρεβενών και του Βοΐου, οι οποίοι είχαν ασπασθή την Μουσουλμανικήν θρησκείαν προ 300 ετών. Αλληλοϋβρίζοντο με την λέξιν «αντίχριστε» Χήρα Άγγλου αρχαιολόγου αποβιώσαντος κατά τον πρώτον ευρωπαϊκόν πόλεμον, αρχαιολόγος και αυτή ήξευρε ελληνικά, τούρκικα, αρβανίτικα. Εις την νομαρχίαν Κοζάνης, υπήρχαν αναφοραί αστυνομικών – σταθμαρχών που εχαρακτήριζαν το 1921-1922 Βενιζελικόν κατάσκοπον και μετά την επανάστασιν του Πλαστήρα των ιδίων ή των διαδόχων των που την εχαρακτήριζαν  ….Κωνσταντινικήν Κατάσκοπον.
  Το 1923 κατά την ανταλλαγήν καταμέτρησε πολλάς εκατοντάδας κεφαλών ελληνόφωνων Χριστιανών και Μουσουλμάνων των Γρεβενών και του Βοΐου και σλαβοφώνων Χριστιανών και Μουσουλμάνων της Αλμωπίας (Καρατσόβας). Και διεπίστωσε ότι παρά την διαφοράν θρησκείας και γλώσσης το υπόβαθρον των ήτο κοινόν και ενιαίον, ήτο δηλαδή το αρχαίο Μακεδονικόν.
  Έτσι προφανώς εξηγείται διατί βλαχόφωνοι, ελληνόφωνοι, σλαβόφωνοι, εκ Δυτικής Μακεδονίας προ 150 ετών και πλέον υπεβλήθησαν από κοινού σε μακρούς, σκληρούς και δαπανηρούς αγώνας εις την τότε Αυστρουγγαρίαν δια να αποκτήσουν ελληνικάς εκκλησίας, ενώ ήδη υπήρχαν ορθόδοξοι Σερβικαί τοιαύται, ανεγνωρισμέναι από το Αυστριακόν κράτος, ίδρυσαν ελληνικά σχολεία εις το Ζερμούν, το Βελιγράδι, το Σάμπατς, το Νόβισατ, το Νεγοτίν της σημερινής Γιουγκοσλαβίας εις τα οποία εμορφώθησαν και Σέρβοι και Κροάται και οι πρώτοι  Σέρβοι πολιτικοί και εξελλήνισαν και αυτό το Βελιγράδι, όπως αναγράφουν ο καθηγητής του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου κ. Ντούσαν Πόποβιτς και άλλοι Σέρβοι επιστήμονες.
(ακολουθεί επιστολή προς τον εκδότη του βιβλίου του Άρη Πουλιανού, του Αρχιεπισκόπου της Κύπρου Μακαρίου)

Προς :

Αξιότιμον κύριον

Νίκον Αντωνόπουλον,

 Γλάστωνος 3,

Αθήνας.

Αξιότιμε κύριε Αντωνόπουλε,

  Πολλήν χαράν εδοκιμάσαμεν, λαβόντες το υφ’ υμών εκδοθέν περισπούδαστον έργον του κ. Άρη Πουλιανού : «Η προέλευση των Ελλήνων».

  Ευχαριστούντες θερμότατα επί τη πρόφρονι τούτου προς ημάς αποστολή, συγχαίρομεν υμίιν εγκαρδίως επί τη εκδόσει τοιούτου αξιολόγου έργου, πολλά ομολογουμένως προσφέροντος εις την ανθρωπολογικήν έρευναν της Ελληνικής φυλής και αποτελούντος γενικώτερον ανεκτίμητον συμβολήν εις τηνΑνθρωπολογικήν Επιστήμην, παρακαλούντες άμα υμάς, όπως διαβιβάστε τα συγχαρητήρια και τας ευχάς ημών και προς τον ελλόγιμον συγγραφέα αυτού.

                               Ευχέτης προς θεόν διάπυρος


Εν τη Ι. Αρχιεπισκοπή Κύπρου,

     τη 30η Ιουνίου 1962


[ Ανθρωπολογικές Συμπληγάδες, σελίδα 62,63,64, επιμέλεια Άρη Πουλιανού]. 
http://pirforosellin.blogspot.gr/  -  Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του περιεχομένου της ιστοσελίδας εφόσον αναφέρεται ευκρινώς η πηγή του και υπάρχει ενεργός σύνδεσμος(link ). Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου