Παρασκευή, 9 Ιουνίου 2017

Η Φέτα, είναι το αρχαιότερο τυρί του κόσμου και η καταγωγή του ειναι ξεκάθαρα απο την Αρχαία Ελλάδα

Η φέτα το αρχαιότερο τυρί του κόσμου, το Ελληνικό τυρί που αναφορά βρίσκουμε στην Ομήρου Οδύσσεια όταν ο Οδυσσέας επισκέφτηκε το σπήλαιο του κύκλωπα Πολύφημου, επίσης μαθαίνουμε πως ο Πολύφημος παρασκεύαζε την φέτα !!!.

Επίσης καταλαβαίνουμε από το κείμενο του Όμηρου πως ο Πολύφημος είχε και άλλα είδη τυριών στα ράφια του!!!! Οδύσσεια, μετάφραση Καζαντζάκη-Κακριδή, ραψωδία ι  στίχοι 216-249
 Σε λίγο ομπρός στο σπήλιο φτάσαμε, μα μέσα αυτός δεν ήταν, μόν΄ τα παχιά τ΄ αρνιά του εβόσκιζε ψηλά στα βοσκοτόπια. Κι εμείς το σπήλιο τριγυρίζοντας το αποθαμάξαμε όλο: τυριά γεμάτα τα τυρόβολα· στις μάντρες στοιβαγμένα τ΄ αρνιά, τα ρίφια· κι ήταν ξέχωρα κλεισμένη η κάθε γέννα, χώρια μαθές τα πρωτογέννητα και χώρια τα μεσάτα, και τα ψιμάρνια χώρια· ξέχειλα τ΄ αγγειά από ορό θωρούσες — λεβέτια, σκάφες, όλα, που ΄φτιανε, να τα ΄χει και ν΄ αρμέγει. Τα παρακάλια τότε οι σύντροφοι κινούσαν, πρώτα απ΄ όλα να πάρουμε τυριά να φύγουμε, και πάλι διαγυρνώντας αρνιά από τα μαντριά ν΄ αρπάξουμε και ρίφια, να τα πάμε στο πλοίο, κι αμέσως να μακρύνουμε πα στ΄ αρμυρά πελάγη. Μα εγώ δεν άκουσα, και θα ΄μαστε πολύ πιο κερδεμένοι· πρώτα να ιδώ τον ίδιον ήθελα κι αν θα μου δώσει δώρα· μα οι σύντροφοί μου δεν θα γνώριζαν καμιά του καλοσύνη! Ανάψαμε φωτιά και στους θεούς προσφέραμε θυσίες, μετά κι εμείς να φάμε πήραμε τυρί, και καθισμένοι τον καρτερούσαμε, ως που γύρισε· στην πλάτη εκουβαλούσε ξύλα στεγνά, ένα ακέριο φόρτωμα, να τα ΄χει για το δείπνο. Κι ως χάμω τα ΄ριξε, αντιλάλησε βαριά τρογύρα ο βράχος. Εμείς στην αγκωνή χωθήκαμε του σπήλιου φοβισμένοι, κι αυτός στο σπήλιο το πλατύχωρο τα ζωντανά του μπάζει, όλα όσα θα ΄ρμεγε, όξω αφήνοντας τ΄ αρσενικά — τους τράγους και τους κριγιούς — στην αψηλόχτιστην αυλή· μετά ένα βράχο, που ΄χε να κλειεί του σπήλιου το άνοιγμα, σηκώνει και σφαλίζει, κατάβαρο· και να τον φόρτωνες σε εικοσιδυό καρότσια γερά και να ΄χουν ρόδες τέσσερεις, δε σάλευε απ΄ τον τόπο· τόσο τρανός ο βράχος που ΄βαλε στην πόρτα, για να κλείσει. Κι ως τις αρνάδες πήρε κι άρμεξε και τις βελάστρες γίδες με τάξη, τα μικρά στις μάνες τους να τις βυζάξουν σπρώχνει. Μισό απ΄ το γάλα το άσπρο βάλθηκε μετά γοργά να πήξει, κι όπως το μάζωξε, το απίθωσε στα τυροβόλια μέσα· το άλλο μισό σε κάδους το ΄βαλε να το ΄χει για την ώραπου θα δειπνούσε, με το χέρι του ν΄ απλώνει και να πίνει.
Αρχαίο κείμενο λθόντες δ ες ντρον θηεύμεσθα καστα. ταρσο μν τυρν βρθον, στείνοντο δ σηκο ρνν δ ρίφων· διακεκριμέναι δ κασται ρχατο, χωρς μν πρόγονοι, χωρς δ μέτασσαι, χωρς δ αθ ρσαι. ναον δ ρ γγεα πάντα, γαυλοί τε σκαφίδες τε, τετυγμένα, τος νάμελγεν.
 νθ μ μν πρώτισθ ταροι λίσσοντ πέεσσιν τυρν ανυμένους έναι πάλιν, ατρ πειτα καρπαλίμως π να θον ρίφους τε κα ρνας σηκν ξελάσαντας πιπλεν λμυρν δωρ· λλ γ ο πιθόμην, τ ν πολ κέρδιον εν, φρ ατόν τε δοιμι, κα ε μοι ξείνια δοίη. οδ ρ μελλ τάροισι φανες ρατεινς σεσθαι. "νθα δ πρ κήαντες θύσαμεν δ κα ατο τυρν ανύμενοι φάγομεν, μένομέν τέ μιν νδον μενοι, ος πλθε νέμων. φέρε δ βριμον χθος λης ζαλέης, να ο ποτιδόρπιον εη, ντοσθεν δ ντροιο βαλν ρυμαγδν θηκεν· μες δ δείσαντες πεσσύμεθ ς μυχν ντρου. ατρ γ ες ερ σπέος λασε πίονα μλα πάντα μάλ σσ μελγε, τ δ ρσενα λεπε θύρηφιν, ρνειούς τε τράγους τε, βαθείης κτοθεν αλς. ατρ πειτ πέθηκε θυρεν μέγαν ψόσ είρας, βριμον· οκ ν τόν γε δύω κα εκοσ μαξαι σθλα τετράκυκλοι π οδεος χλίσσειαν· τόσσην λίβατον πέτρην πέθηκε θύρσιν. ζόμενος δ μελγεν ις κα μηκάδας αγας, πάντα κατ μοραν, κα π μβρυον κεν κάστ. ατίκα δ μισυ μν θρέψας λευκοο γάλακτος πλεκτος ν ταλάροισιν μησάμενος κατέθηκεν, μισυ δ ατ στησεν ν γγεσιν, φρα ο εη πίνειν ανυμέν καί ο ποτιδόρπιον εη.
Θρέψας=Έπηξε θρέψε γαρ=πήξε
Η ΟΜΗΡΟΥ ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΜΕΤΑΦΡΑΣΜΕΝΗ ΚΑΙ ΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΔΩ Πηγή: users.sch.gr, master-lista.blogspot.gr , amfipolinews
http://pirforosellin.blogspot.gr/ - Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του περιεχομένου της ιστοσελίδας εφόσον αναφέρεται ευκρινώς η πηγή του και υπάρχει ενεργός σύνδεσμος(link  Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου