Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 2017

Η Προέλευση των Ελλήνων - ΤΟΥ ΑΡΗ ΠΟΥΛΙΑΝΟΥ

[ο Παλαιοανθρωπολόγος Άρης Πουλιανός] 

Η «ΑΥΓΗ» ΠΕΜΠΤΗ 15 ΜΑΡΤΙΟΥ 1962


ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΚΑΙ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Η ελληνική εθνογένεση

ΜΙΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥ ΑΡΗ ΠΟΥΛΙΑΝΟΥ «Η ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ».



 Το έργο του Έλληνα επιστήμονα Α. Πουλιανού «Η Προέλευση των Ελλήνων -  Εθνογενετική έρευνα » - αποτελεί σημαντική προσφορά στην προβληματική της ελληνικής εθνογένεσης. Για πρώτη φορά φάνηκε το μέγεθος της σημασίας της ανθρωπολογικής έρευνας για την εθνογενετικής έρευνας για την εθνογενετική επιστήμη.  
  Την επιστημονική αξία έρχεται να συμπληρώσει η επικαιρότητα και η πρακτική χρησιμότητα του έργου. Φέρνει στην επιφάνεια με επιστημονική αντικειμενικότητα, όλα εκείνα τα προβλήματα που σχετίζονται με την διαμόρφωση του ελληνικού έθνους, είναι ένα κάλεσμα προς τον επιστημονικό κόσμο της Ελλάδας για ν’ ασχοληθεί με την επίλυσή τους.
 Η δημιουργία και η ανάπτυξη της εθνογενετικής επιστήμης σαν ανεξαρτήτου κλάδου, θα έχει θετικότατα αποτελέσματα, θα μας επιστρέψει να δούμε σωστά την πραγματικότητα του έθνους μας, να γνωρίσουμε τις αντικειμενικές τάσεις ανάπτυξής του, να αξιολογήσουμε την σημερινή του ζωή και να καθορίσουμε τις προοπτικές του ελληνικού μέλλοντος.  
  Σκαπανέας της ελληνικής εθνογενετικής ο Α. Πουλιανός, έρχεται συνεπώς με το έργο του να προσφέρει, όχι μόνο επιστημονική αλλά και εθνική υπηρεσία.
  Με βάσι πλούσια ανθρωπολογικό υλικό και με αξιόλογη επιστημονική μεθοδολογία, ο συγγραφέας απέδειξε ότι υπάρχει ακατάπαυστη φυλετική ενότητα των Ελλήνων σ’ όλη την διάρκεια της ιστορικής τους ύπαρξης.
  Ο Α. Πουλιανός αποδεικνύοντας την φυλετική ενότητα αρχαίων και νέων Ελλήνων, σύντριψε τις ξένες ρατσιστικές θεωρίες που εκδηλώθηκαν εναντίον μας. Αποδεικνύοντας την διαφορετική νομοτελειακή φυλετική και εθνογενετική εξέλιξη, διέλυσε τον μύθο περί βιολογικού εκσλαβισμού των Ελλήνων. Έδειξε με επιστημονικό τρόπο που θα πρέπει να αναζητήσουμε τις αιτίες της σημερινής μας καθυστέρησης. Είναι γεγονός ότι η Ελληνική αστική ιστοριογραφία αντιτάχθηκε στις απόψεις για την μη ύπαρξη ιστορικής συνέχειας στους Έλληνες, ιδιαίτερα ο κορυφαίος της Κ. Παπαρρηγόπουλος. Όμως ακολούθησε αντίστροφα, τα αυτά λαθεμένα κριτήρια. Θέλησε ν’ αποδείξει την συνέχεια της φυλετικής ανωτερότητας των Ελλήνων. Γι’ αυτό και παρουσίασε το ελληνικό έθνος, σαν έθνος που προϋπάρχει από την προϊστορική εποχή, πάντα το ίδιο και αμετάβλητο. Μ’ αυτόν όμως τον τρόπο η ελληνική αστική ιστοριογραφία έπεσε σε αντιφάσεις και οδηγήθηκε σε αδιέξοδο. Με την συνταύτιση των εννοιών, γένος, φυλή, ράτσα, έθνος, δεν απέφυγε ούτε και τις παραδοξολογίες Π.χ. ο Παπαρρηγόπουλος ενώ από την μια μιλά για διάφορα ελληνικά έθνη που συγκροτούσαν την αρχαία ελληνική φυλή («Ιστορία του Ελληνικού Έθνους» τόμ. Α έκδ. Δ, σελ. 97), από την άλλη διατυπώνει την άποψη για την ύπαρξη ενός και μόνο ελληνικού έθνους από την μυθική εποχή μέχρι σήμερα (Στο ίδιο σ. 189).
  Ο Α. Πουλιανός ξεκινώντας από την επιστημονική έννοια του έθνους, δηλαδή από το γεγονός ότι αυτό είναι ιστορική κοινωνική κατηγορία, εκφράζει κοινότητα ανθρώπων ιστορικά διαμορφωμένη στην βάση του κοινού γεωγραφικού χώρου, της κοινής γλώσσας, οικονομίας και ψυχοσύνθεσης, απέδειξε ότι τα έθνη αποτελούνται συχνά από διάφορες φυλές (ράτσες), ενώ άλλοτε μια και η αυτή φυλή αποτελεί το συστατικό μέρος διαφόρων εθνών (Βλ. σ. 69). Συνεπώς το βασικό ζήτημα που μπαίνει στην ελληνική εθνογενετική επιστήμη, δεν είναι ν’ αποδείξει την ύπαρξη του ελληνικού έθνους από τον καιρό της προϊστορίας, από τότε που υπάρχει ιστορική αλληλουχία στον ανθρωπολογικό τύπο της Ελλάδας, αλλά να αναζητήσει να βρει την νομοτέλεια της ελληνικής εθνογένεσης.
  Η φυλή (ράτσα), δεν είναι ιστορική κοινωνική κατηγορία όπως το έθνος αλλά βιολογική. Το παρόν, όμως, όπως ορθά παρατηρεί ο Α. Πουλιανός, είναι αντανάκλαση του παρελθόντος. (σ. 18). Και το παρελθόν που αντανακλά στο σημερινό ελληνικό έθνος, δεν περιορίζεται στα χρονικά όρια της ύπαρξης οικονομικής ενότητας του ελληνικού λαού, άποψη που εκφράστηκε παλαιότερα από μερικούς συγγραφείς, σαν συνέπεια της μηχανιστικής αντίληψης της επιστημονικής έννοιας του έθνους. Το παρελθόν μας αγκαλιάζει όλο εκείνο το μακραίωνο διάστημα που αρχίζει από τότε που εμφανίστηκαν στον γεωγραφικό χώρο της Ελλάδας, το ανθρώπινο στοιχείο, το κοινωνικό μέσο επικοινωνίας  του, η γλώσσα, οι υλικοί όροι ζωής του, τα εθνογραφικά και πολιτιστικά γνωρίσματά του, δηλαδή όλοι οι παράγοντες που οδήγησαν στην διαμόρφωση του ελληνικού έθνους.            
  Ο Α. Πουλιανός απέδειξε την αναγκαιότητα της ανθρωπολογικής έρευνας για την προβληματική της εθνογένεσης, γιατί μας επιτρέπει να καθορίσουμε την εξελικτική πορεία δημιουργίας ενός έθνους. Αν στηριχθούμε στην γλωσσολογική ή εθνογραφική έρευνα, αγνοώντας την ανθρωπολογία, τότε τα αποτελέσματα θα είναι ελλιπή. Ο Α. Πουλιανός μας λέει ότι η ανθρωπολογία βεβαιώνει ότι η αλλαγή μιας γλώσσας δεν σημαίνει και αλλαγή του ανθρωπολογικού τύπου (σ. 122). Άρα είναι δυνατόν διάφοροι πληθυσμοί στην διάρκεια της ιστορίας τους να έχουν αλλάξει την γλώσσα τους. Όμως πολλές φορές μπορεί η αλλαγή της γλώσσας να είναι και αποτέλεσμα ανθρωπολογικής αλλαγής. Αν στην δημιουργία ενός έθνους, υπάρχει ανθρωπολογική αλληλουχία, τότε έστω κι’ αν έχουμε γλωσσική αλλαγή, θα υπάρχει ιστορική συνέχεια και στα πολιτιστικά, εθνογραφικά στοιχεία του. Αντίθετα αν άλλαξε ο ανθρωπολογικός τύπος του ανθρώπινου στοιχείου τότε οπωσδήποτε υπάρχει γλωσσική αλλαγή και η ιστορική συνέχεια στα υπόλοιπα στοιχεία αρχίζουν από τότε που παρουσιάζεται ο νέος ανθρωπολογικός τύπος. «Τα ανθρωπολογικά δεδομένα παίζουν βασικό ρόλο στον καθορισμό των υποστρωμάτων και υπερστρωμάτων που παίρνουν μέρος στην διαμόρφωση ενός λαού» . «Η προέλευση των Ελλήνων» δ. 160.
  Το συμπέρασμα της έρευνας του Α. Πουλιανού, είναι ότι υπάρχει γενετική αλληλουχία στον σχηματισμό της ανθρωπολογικής σύνθεσης του πληθυσμού της Ελλάδας. Άρα οι σύγχρονοι Έλληνες είναι αυτόχθονες και συνεπώς η εξελικτική πορεία της εθνογένεσης τους, αρχίζει από την προϊστορική εποχή, από την εποχή της καταγωγής τους, από την εποχή των Πελασγών τουλάχιστον δηλαδή πολύ νωρίτερα από την εμφάνιση της ελληνικής γλώσσας. Υποχρεωτικά λοιπόν μπαίνει το καθήκον στην εθνογενετική να βρει πως ιστορικά, κοινωνικά, εθνογραφικά, γλωσσικά, εξελίχθηκε αυτό το αυτόχθονο στοιχείο για να οδηγηθεί στην διαμόρφωση του ελληνικού έθνους.
  Δεν πιστεύουμε να υπάρχει Έλληνας επιστήμονας, που να μελέτησε το σημαντικό αυτό σύγγραμμα και να μη  το εκτίμησε ανάλογα. Ο θόρυβος που δημιούργησε η δημοσιογραφική προχειρότητα και η πολιτική εμπειρία ορισμένων, υπήρξε παραφωνία στην γενική επιδοκιμασία.
  Το συμπέρασμα του Α. Πουλιανού ότι οι Σλαβομακεδόνες της ελληνικής Μακεδονίας και οι Βλάχοι της Ελλάδας είναι αυτόχθονες, δεν έρχεται να δικαιώσει επεκτατικές βλέψεις σε βάρος μας όπως διατείνονται οι θορυβοποιοί. Αντίθετα, επιβεβαιώνει το γεγονός ότι ο πανάρχαιος πληθυσμός της Ελλάδας δεν εξαφανίστηκε ακόμα και στην περίπτωση των μικρών εκείνων ομάδων του, που δέχθηκαν αποφασιστικές ξένες γλωσσικές και πολιτιστικές επιδράσεις. Έτσι συντρίβεται ο ρατσιστικός μύθος του δήθεν βιολογικού εκφυλισμού των Ελλήνων  κ.λ.π. και ας μην ξεχνάμε ότι όλες οι ρατσιστικές θεωρίες που εκφράστηκαν σε βάση της καταγωγής των σύγχρονων Ελλήνων, υπήρξαν πάντοτε η ιδεολογική «δικαίωση» των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων στην Ελλάδα.

ΝΙΚΟΣ ΨΥΡΟΥΚΗΣ

           

[ Ανθρωπολογικές Συμπληγάδες, σελίδες 57-58-59, επιμέλεια Άρη Πουλιανού].   


http://pirforosellin.blogspot.gr/  -  Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του περιεχομένου της ιστοσελίδας εφόσον αναφέρεται ευκρινώς η πηγή του και υπάρχει ενεργός σύνδεσμος(link ). Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου