Σάββατο, 4 Νοεμβρίου 2017

Παρά τις δογματικές θεωρίες Φαλμεράιερ, Οι σύγχρονοι Έλληνες απόγονοι των αρχαίων λαών της χώρας - ΤΟΥ ΑΡΗ ΠΟΥΛΙΑΝΟΥ




«ΤΑ ΝΕΑ» ΠΕΜΠΤΗ 25 Ιανουαρίου 1962

ΠΟΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΚΟΙ ΤΥΠΟΙ ΚΥΡΙΑΡΧΟΥΝ

Τι αποδεικνύει η επιστημονική έρευνα του Έλληνος ανθρωπολόγου Α. Πουλιανού

************************************************************************
 Η επιστημονική  Εθνογεννετική έρευνα του Έλληνος ανθρωπολόγου κ. Άρη Πουλιανού για τη «Προέλευση των
Ελλήνων» είναι μια εργασία, ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι την αναγνώρισε σαν έργο επιστημονικής εργασίας η Ακαδημία Επιστημών της Σοβιετικής Ενώσεως – περισσότερο από 150 καθηγηταί του Πανεπιστημίου και της Ακαδημίας εχειροκρότησαν τον Έλληνα επιστήμονα όταν τον άκουσαν και μίλησαν εγκωμιαστικά για την έρευνά του – που ενδιαφέρει ιδιαιτέρως τους Έλληνας. Για τον λόγο ότι αναγνωρίζει ότι ο λαός της συγχρόνου Ελλάδος είναι βασικά απόγονος του αρχαίου πληθυσμού της Βαλκανικής και των νησιών του Αιγαίου και δεν επήλθε καμμιά σημαντική αλλαγή στον πληθυσμό τον ελληνικό ακόμα και κατά την περίοδο των μεγάλων μετακινήσεων των λαών στην αρχή του Μεσαίωνος. Αντικρούει, δηλαδή, την δογματική θεωρία του μισέλληνος Γερμανού ιστορικού Φαλλμεράϋερ, που έζησε το 1790-1861, την εποχή του ελληνικού αγώνος της ανεξαρτησίας – και ο οποίος  Φαλλμεράϋερ εντελώς δογματικά, χωρίς δηλαδή να προηγηθή ανθρωπολογική επιστημονική έρευνα – και ως εκ τούτου αυταποδείκτως αντιεπιστημονικά – προσπάθησε να στηρίξη τη θεωρία του εκσλαβισμού των Ελλήνων.
  Πολλοί βεβαίως και Έλληνες και ξένοι, αντέκρουσαν τη θεωρία του Φαλλμεράϋερ, σαν δογματισμό, αλλά κανείς έως τώρα βιολόγος – ανθρωπολόγος δεν εβάσισε τα συμπεράσματά του στην επιστημονική ανθρωπολογική έρευνα.
  Ο Ν. Πουλιανός εμελέτησε περισσότερους από 3.000 κατοίκους της Ελλάδος για να απαντήσει στα ερωτήματα που θέτει η επιστημονική έρευνα. Δηλαδή : Ποιοι ανθρωπολογικοί τύποι διακρίνονται στο σύγχρονο πληθυσμό της Ελλάδος. Ποια είναι η επίδραση των ανατολικών και βορείων ανθρωπολογικών τύπων στο σχηματισμό των ανθρωπολογικών τύπων της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Ποιος  ο βαθμός ομοιότητος μεταξύ  των τύπων που απαντώνται στην ανθρωπολογική σύνθεση των Ελλήνων και των άλλων που δεν μιλούν ελληνικά, τι αλλαγές επέρχονται στους ανθρωπολογικούς τύπους με τις μεταναστεύσεις.  
  Ότι πάντα και στην Ελλάδα, ακόμα και πριν από την λεγόμενη αρχαιότητα και ίσως περισσότερο τότε γινόταν μεταναστεύσεις πληθυσμών, το παραδέχεται και ο Θουκυδίδης : - Φαίνεται - γράφει – γαρ η νυν Ελλάς καλουμένη, ου πάλαι βεβαίως οικουμένη, αλλά μεταναστεύσεις τε ούσαι τα πρότερα και ραδίως έκαστοι την εαυτών απολείποντες βιαζόμενοι υπό τινών αδεί πλειόνων…». Το ότι όμως γινοταν μεταναστεύσεις, δεν ήταν λόγος  να πιστέψη κανείς ότι το παλαιότερο στοιχείο χανόταν.  Απλούστατα , είτε υποτασσόταν και ζούσε στα χώματα του, είτε άλλαζε τόπο. Και ο ελληνικός χώρος με το πλήθος των βουνών, τις θάλασσες και το πλήθος των νησιών, είναι ο κατ’ εξοχήν πρόσφορος να σώση τον ντόπιο πληθυσμό του με τις μετακινήσεις αυτές,  σε περιπτώσεις επιδρομών. Η διάσωσις, άλλωστε, και μόνον της ελληνικής γλώσσας , παρά την εξέλιξι της, είναι αρκετά πειστικό στοιχείο για την βιολογική συνέχεια του πληθυσμού της χώρας.  
  Αυτό που ήταν φανερό για τους προσεκτικούς μαλετητάς και παρατηρητάς, που δεν παρασύρονται, από δογματισμούς εντυπωσιακούς και αντιεπιστημονικούς, το αποδεικνύει τώρα στην μελέτη του ο κ. Πουλιανός, με τα γνωρίσματα των τύπων που μελέτησε.
  Τα γνωρίσματα αυτά είναι :
1] το χρώμα των οφθαλμών, τριχών και δέρματος.
2] το σχήμα των τριχών.
3] Βαθμός αναπτύξεως τριχώματος του στήθους.
4] Βαθμός αναπτύξεως της γενειάδος.  
5] Σχήμα μύτης.
6] Ύψος μύτης.
7] Κεφαλικός δείκτης.
8] Πλάτος προσώπου.
9] Πλάτος μύτης καθωρισμένο από την εξόγκωσι των ρουθουνιών και
10] Το ανθρωπομετρικό πάχος των χειλέων, σε συνδυασμό με τη
     σωματοσκοπική περιγραφή του κάτω χείλους.
  Με βάσι τα γνωρίσματα αυτά ξεχωρίζουν στην Ελλάδα κατά την έρευνα των 3.000 και πλέον ανθρώπων οι εξής ανθρωπολογικοί τύποι :
1] Ο Κεντροελλαδικός ανθρωπολογικός τύπος, ο οποίος διακρίνεται από χρωματισμό αρκετά σκούρο, λείο ή κυματιστό σχήμα τριχών, ίσια ή γαμψή μύτη, μέσου βαθμού ανάπτυξι τριχώματος στήθους κ.λ.π. Ποικιλίες του τύπου αυτού είναι η Θεσσαλική και η Ρουμελιώτικη, αλλά πολύ κοντά της βρίσκεται και ο Νοτιοελλαδικός τύπος (Πελοποννησιακός).
2] Ο Ηπειρωτικός ή Βορειοδυτικός τύπος, με χρώμα πιο σκούρο από τον Κεντροελλαδικό, αδύνατο τρίχωμα στήθους, μέτρια ανάπτυξι γενειάδος, υπερβραχυκεφαλία, σχήμα μύτης γαμψό, σπανιώτερα ευθύ πάχος χειλέων πλέον του μετρίου, κλίσι μετώπου κάθετη, ανάστημα – σε ελλαδική κλίμακα – υψηλό.
3] Θρακικός ή Βορειοανατολικός τύπος με χαρακτηριστικά : Οφθαλμοί μαύροι, αλλά με μεγάλο ποσοστό ανάμικτων αποχρώσεων, δέρμα ανοικτού χρώματος, χρώμα τριχών μαύρο, σχήμα τριχών λείο ή κυματιστό, κάτω του μετρίου, ανάπτυξις τριχώματος στήθους, γενειάδα πάνω από μέτρια. Αντίθετα από τον Ηπειρωτικό, ο Θρακικός  τύπος είναι ο πιο μεσοκεφαλικός και λεπτοπρόσωπος από όλους τους τύπους του Νοτιοελλαδικού κλάδου της Ευρωπαϊκής Φυλής. Ο Θρακικός τύπος ξαπλώνεται κι στην Ανατολική Μακεδονία, Τουρκική Θράκη, Δυτική Μ. Ασία και εν μέρει στα νησιά του Αιγαίου.
4] Ο Μακεδονικός ή Βορειοελλαδικός τύπος με αναμεμιγμένες αποχρώσεις οφθαλμών, σκούρο – καστανό χρώμα τριχών, μέτρια ανάπτυξις τριχώματος στήθους, σχήμα μύτης ευθύ χαμηλό.
5] Ο Δυτικομακεδονικός τύπος (Βορείου Πίνδου) ο πιο ανοιχτόχρωμος όλης της Ελλάδος, με ίσο ποσοστό μαύρων μικτών οφθαλμών, αρκετά ανοικτό δέρμα, σκούρα καστανά μαλλιά, πρόσωπο λεπτό ή μέτριο κεφάλι υπερβραχυκαφαλικό κ.λ.π. Ο τύπος αυτός είναι διαδεδομένος εκτός από την Δυτική Μακεδονία κατά ένα μέρος στη Βόρειο Θεσσαλία,  Ανατολική Ήπειρο κ.λ.π.
6] Ο Αιγιακός τύπος, ο πιο υψηλός από όλες τις ομάδες της Ελλάδος, με ίσα ή κυματιστά μαλλιά, χρώμα αρκετά σκούρο, δυνατή γενειάδα, μέτρια ανάπτυξι τριχώματος του στήθους, σχήμα μύτης ίσιο και άλλα χαρακτηριστικά.
7] Ο Προσθιασσιατικός τύπος (Προσθίας Ασίας) με πιο σκούρο χρωματισμό των τριχών και του δέρματος, τρίχες πιο κυματιστές, τρίχωμα γενικά πιο ανεπτυγμένο στο στήθος και τη γενειάδα, πιο γαμψή μύτη. Ο τύπος αυτός περιλαμβάνει τους Έλληνες της Τραπεζούντος, Ερζερούμ, Γεωργιανούς, Δυτικής Μ. Ασίας κ.λ.π. 
  Ο συγγραφέας αναφέρει ως σκαπανείς της Ανθρωπολογίας στη σύγχρονη Ελλάδα τους Κλ. Στεφάνου και Ι. Κούμαρην, υπογραμμίζει όμως ότι οι σύγχρονοι Έλληνες στο παρελθόν δεν μελετήθηκαν από ανθρωπολογικής πλευράς, και αυτό έκαμε τον Αμερικανό ανθρωπολόγο Άντζελ να γράψη ότι ανθρωπολογικά οι Εσκιμώοι ή οι ιθαγενείς της Αυστραλίας είναι περισσότερο γνωστοί από τους Έλληνες. Προσθέτει επίσης πλούσια στοιχεία βιβλιογραφίας αναφέροντας τον δρα Ορνστειν, τον Ντένικερ που δημοσίευσε το 1883 σύντομη έκθεσι στο Παρίσι, τον ιδρυτή του Ανθρωπολογικού μουσείου της Ελλάδος Κλ. Στέφανο (που μελέτησε μόνο τον κεφαλικό δείκτη σε 366 άνδρες αππό διάφορες ελληνικές επαρχίες), τους Νεόφυτον, Φ. Λουσάν (που εμελέτησε 300 Κρητικούς και 180 Έλληνες Μικρασιάτες), Δαγκουώρθ, Χώην, Πιττάρ, Μάκερς, Κούν (που εμελέτησε 113 Έλληνες στην Αμερική) και άλλους.
  Ο ερευνητής καταλήγει στο γενικό συμπέρασμα, επί τη βάσει ανθρωπολογικών μετρήσεων, ό,τι ο πληθυσμός της Ελλάδος βασικά είναι αυτόχθων και ότι οι σύγχρονοι Έλληνες είναι απόγονοι των αρχαίων λαών που αφομοίωσαν την ελληνική γλώσσα και τον ελληνικό πολιτισμο,  και ότι η ανθρωπολογική έρευνα με τα απαραίτητα Ιστορικά και γλωσσολογικά στοιχεία είναι υποχρεωτική για την λύσι εθνογενετικών προβλημάτων.

Κ. ΣΤΟΥΡΝΑΣ.



[ Ανθρωπολογικές Συμπληγάδες, σελίδες 51-52-53, επιμέλεια Άρη Πουλιανού].  

http://pirforosellin.blogspot.gr/  -  Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του περιεχομένου της ιστοσελίδας εφόσον αναφέρεται ευκρινώς η πηγή του και υπάρχει ενεργός σύνδεσμος(link ). Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου