Παρασκευή, 11 Δεκεμβρίου 2015

Σακχαρώδης Διαβήτης και Σκλήρυνση Κατά Πλάκας (ΣΚΠ)








Η ΣΚΠ προκαλείται από βλάβες στον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό, ενώ ο ΣΔ προκαλείται από κακή λειτουργία του παγκρέατος. Στην πρώτη περίπτωση  βλάπτεται κυρίως η μυελίνη, το «μονωτικό υλικό» του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού, ενώ στη δεύτερη βλάπτεται η ινσουλίνη, ο «καταλύτης» της γλυκόζης στο αίμα.

Είναι δύο φαινομενικά άσχετες νόσοι που συχνά συνυπάρχουν, με αποτέλεσμα να επιβαρύνουν αθροιστικά την ποιότητα ζωής των ασθενών. Όμως, πόσο συχνά και γιατί να συνυπάρχουν? Υπάρχουν άραγε τρόποι να μειώσουμε την επιβάρυνση των ασθενών από την ταυτόχρονη παρουσία της ΣΚΠ και του ΣΔ?
Α. Πόσο συχνά και γιατί να συνυπάρχουν?
 Ο ΣΔ  και στις δύο μορφές του (τύπος Ι και  τύπος ΙΙ)  απαντάται σε αυξημένο ποσοστό (2 -5 φορές συχνότερα) στους αθενείς με ΣΚΠ.
Συγκεκριμένα, ο ΣΔ τύπου Ι, δηλαδή η ινσουλινοεξαρτώμενη  μορφή του ΣΔ παρατηρείται 3 -5 φορές συχνότερα στους ασθενείς με ΣΚΠ από ότι στο γενικό πληθυσμο. Η αιτία της συνύπαρξης των δύο αυτών νοσημάτων είναι η κοινή τους «καταγωγή», το ότι  δηλαδή και τα δύο νοσήματα ανήκουν στη μεγάλη οικογένεια των νοσημάτων του ανοσοποιητικού συστήματος, τα οποία καλούνται αυτοάνοσα. Μελέτες έχουν δείξει ότι η ίδια ανοσολογική διέγερση που αρχικώς προκαλεί ΣΔ συχνά κατευθύνεται και προς το Κεντρικό Νευρικό Σύστημα προκαλώντας ΣΚΠ και ότι η διέγερση αυτή ελέγχεται από εντολές που είναι εγγεγραμμένες στο γενετικό μας υλικό.
    Ο ΣΔ τύπου ΙΙ, παρατηρείται συχνά σε ασθενείς με ΣΚΠ (8-14% των ασθενών με ΣΚΠ έχουν ΣΔ τύπου ΙΙ)κυρίως, λόγω της συχνής χρήσης κορτιζόνης που είναι αναγκασμένοι να λαμβάνουν,  αλλά και της μειωμένης φυσικής δραστηριότητας  και της παχυσαρκίας που συχνά συνοδεύουν τη νόσο.
Β. Πόσο πολύ αυτό επηρεάζει τη ζωή των ασθενών?
Η επιβάρυνση που επιφέρει ο ΣΔ σε έναν ασθενή με ΣΚΠ  είναι μεγάλη και αφορά, τόσο σε αμιγώς οργανικές επιπλοκές, όσο και σε ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις.


Οργανικές Επιπλοκές του ΣΔ στους ασθενείς με  ΣΚΠ:
  • Ο ΣΔ είναι μία πάθηση που  καθιστά τους πάσχοντες ευάλωτους σε λοιμώξεις κάτι που επιβαρύνει ιδιαίτερα έναν ασθενή με ΣΚΠ ο οποίος λαμβάνει ανοσοτροποποιητικές αγωγές.
  • Η μειωμένη κινητικότητα των ασθενών με ΣΚΠ προδιαθέτει σε μεγαλύτερο κίνδυνο φλεβικών θρομβώσεων και άτονων ελκών που στο ΣΔ είναι ιδιαίτερα συχνά.
  • Ησυχνή χρήση κορτιζόνης προδιαθέτει σε υπεργλυκαιμίες και  απορρυθμίζει συχνά τους ασθενείς με ΣΔ.
  • Η έλλειψη σωματικής άσκησης στους ασθενείς με ΣΚΠ καθιστά ιδιαίτερα δύσκολή τη ρύθμιση του ΣΔ.
  • Η συχνά επιβεβλημένη χορήγηση ινσουλίνης για το ΣΔ σε συνδυασμό με τη σύγχρονη χορήγηση ενέσιμης ανοσοτροποποιητικής αγωγής, επιβάλλει πολλαπλές υποδόριες ενέσεις στο ίδιο άτομο, με αποτέλεσμα συχνά τους δερματικούς ερεθισμούς, τις υποδόριες φλεγμονές και την επαώμενη λιποδυστροφία.

Ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις του ΣΔ στους ασθενείς με  ΣΚΠ:
  • Η συνύπαρξηδύο χρόνιων νοσημάτων  που επιβάλουντησυχνή και συστηματική παρακολούθηση από γιατρούςδιαφορετικώνειδικοτήτωνεπιφέρειμεγάληψυχολογική επιβάρυνση.
  • Η οικονομική επιβάρυνση της συγχορήγησης φαρμάκωνυψηλούκόστους πουδεν καλύπτονται πλήρως από τα ασφαλιστικά ταμεία και η συχνήδιενέργεια πολλών και ποικίλων εργαστηριακώνεξετάσεων επιβαρύνει τα μέγιστα οικονομικάτον ΣΚΠ ασθενή.
  • Η αναγκαιότητα της αυστηρής τήρησης κανόνωνδιατροφής, καταμέτρησης της γλυκόζης (τρείς ή και περισσότερεςφορέςημερησίως) αλλά και της ένεσηςινσουλίνης2-3 φορέςημερησίωςσυχνάκάνουν,τουςήδη επιβαρυμένους ΣΚΠ ασθενείς, να αποφεύγουν τις κοινωνικέςσυναναστροφές και να απομονώνονται.

Γ. Υπάρχουν άραγε τρόποι να μειώσουμε την επιβάρυνση των ασθενών από την ταυτόχρονη παρουσία της ΣΚΠ και του ΣΔ?

  • Ενημέρωση και εκπαίδευσητων ασθενών και τωνφροντιστώνγια τησωστότερηεφαρμογήτωνθεραπευτικώντεχνικών
  • Προσεκτική επιλογή των σημείων ενέσεων ινσουλίνης και ενέσεων για τη ΣΚΠ (Copaxone και ιντερφερονών)
  • Καθημερινή εναλλαγή των σημείων ενέσεων
  • Φροντίδα του δέρματος
  • Συχνός έλεγχος των σημείων των ενέσεων από την ειδική νοσηλεύτρια
  • Συστηματική παρακολούθηση από συνεργαζόμενεςειδικότητεςσενοσοκομεία που παρέχουντηδυνατότητα σύγχρονης παρακολούθησηςτωνδύονοσημάτων.
  • Συστηματικήψυχολογική υποστήριξη
  • Άμεση πρόσβασηστην πληροφόρησητωνκοινωνικώνευεργετημάτων που η νομοθεσία προβλέπειγια τους ασθενείς αυτούς.
  • Η δυνατότητα μηδενικήςσυμμετοχήςστην αντιδιαβητική αγωγή, της ταινίεςμέτρησης και τις βελόνεςινσουλίνηςσεασθενείςμε ΣΔ που πάσχουν και από ΣΚΠ

Καταλαβαίνουμε λοιπόν, από τα παραπάνω ότι η  επίδραση των δύο αυτών νόσων  είναι μεγάλη και επηρεάζει την ζωή και την ισορροπία της οικογένειας με ποικίλους τρόπους. Η ενημέρωση και η εκπαίδευση των ασθενών και των οικείων τους είναι πρωταρχικής σημασίας.

Με την υποστήριξη του Ιωάννη Θεοδωράκη Προέδρου του Συλλόγου Ατόμων με ΣΚΠ


Γράφει...


Γκίκα Αποστολία


ΠΗΓΗ"http://www.kartadiaviti.gr/
 

           

http://pirforosellin.blogspot.gr/  -  Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του περιεχομένου της ιστοσελίδας εφόσον αναφέρεται ευκρινώς η πηγή του και υπάρχει ενεργός σύνδεσμος(link ). Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου