Κυριακή, 19 Οκτωβρίου 2014

Άδραξε της βοηθείας του Πλούτωνος και της Τύχης του Διός

Πρωινό ξεκίνημα, η γκρίζαρα απλώνεται
Πάνω από την γραμμή του ορίζοντος.
Η θολούρα της ατμόσφαιρας
συμβαδίζει  με το θολό
συναισθηματικό κόσμο των γύρω μας.
Όλοι αποκαΐδια αυτού
του σάπιου περίγυρου τους.
Θέλουν  την ελευθερία του νου
και του κορμιού τους.
Βεβηλώνοντας τους ιερούς ναούς
του νου τους.
Συνειδητά είναι σε μια θέση
αντίθετη της φύσεως
και της αρχιτεκτονικής ισορροπίας
των έλλογων όντων.
Και εσύ μέρος αυτής
της γραφικής παραστάσεως
που σε οδηγεί σε έναν ακόμη
βιασμό της ψυχής.
Συνεχίζεις ακάθεκτη
την πορεία σου
προς την συνειδητή
καταστροφή των λίγων
εναπομεινάντων
υγιών κομματιών της.
Ζήσε
αυτό που σου έφερε
ο Πλούτωνας.
Αφού με την περικεφαλαία
του Περσέως
και το κεφάλι
της Μέδουσας
σταμάτησε
την κατάφορη στειρότητα
και κακία του Κρόνου
από πάνω Σου.
Άδραξε
Της τύχης ταύτης,
Δοθείσης υπό του Διός
Δια μέσου του αετού,
Ζήσε Το.  


Από την ποιητική συλλογή του Ομήρου Ερμείδη, με τον τίτλο «Ο Αηρκλής στην αναμονή της Δηϊάνειρας έπειτα από 14.000 χρόνια» [2014] .

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου