Δευτέρα, 8 Σεπτεμβρίου 2014

Εμπιστέψου πάλι





Καταχνιά,  σύννεφα  

Απλωμένα στην κορυφογραμμή

καλύπτουν  τις  γραμμώσεις  του  βουνού. 

Όπως και Εσύ,

καλύπτεις 

το  δικό σου  πρόσωπο,

για να κρύψεις

τις ουλές από την βία της ζωής.

Οι ασπίδες μόνιμα

Σε θέση μάχης

Το παρά πόδας αγνοείται.

Μην  κρύβεσαι   πίσω 

από  τον καθρέπτη  διπλής  όψεως.

Σου σκότωσαν το παιδικό σου

συναίσθημα

άνθρωποι κτήνη, τέρατα.

Η ψυχή Σου κρυμμένη

με επιδεξιότητα καλυμμένη

άλλοτε με τα συνήθη τεχνάσματα,

ταχυδακτυλουργών  και  τσαρλατάνων .

άλλοτε δε ως παραχαράκτης

συναισθημάτων

και εικόνων.

Η θηλυκότητα σε Αρσενικό   κομπάρσο

σε  προφίλ  αρχαρίου,

Σου δίνω το χέρι Μου

Κάνε κάτι και βγες

έξω από τον λαβύρινθο,

των λαβύρινθο των σκέψεων σου,

αποφάσεων και διλημμάτων .

Βάδισε, επιτέλους, προς την πόρτα που αναγράφετε :  

η λέξις, ΕΞΟΔΟΣ .......

Εμπιστεύσου,

Ελευθέρωσε την  

να αρμονιστεί Πάλι.



Από την ποιητική συλλογή του Ομήρου Ερμείδη, με τον τίτλο «Ο Αηρκλής στην αναμονή της Δηϊάνειρας έπειτα από 14.000 χρόνια».

                     


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου