Τρίτη, 3 Ιουνίου 2014

Γιατί οι χριστιανοί, και δη οι ορθόδοξοι [μέχρι πρότινος ονομαζόμενοι] απορρίπτουν του Μουσουλμάνους ως κακούς και το κοράνι [ιερό τους βιβλίο], ενώ υπάρχει ένα ολόκληρο κεφάλαιο που θεωρεί τον Μέγα Αλέξανδρο προφήτη τους ;



Το άντρο ή σπήλαιο του Τζούλ  Καρνέιν του δίκερου Μεγάλου Αλεξάνδρου



  Στο κεφάλαιο ΙΗ στο Κοράνι, με την ονομασία το άντρο [ή σπήλαιο κατά τις νεώτερες εκδόσεις] στον στίχο 82 αναφέρει :

82 Ο Μωάμεθ ! θα σ’ ερωτήσωσι περί του Ζουλ- Καρνέιν, αποκρίθητι θα διηγηθώ υμίν την ιστορίαν αυτού.

83 Ωρίσαμεν την εξουσίαν αυτού επί της γης και τω παρεχωρήσαμεν τα μέσα ίνα εκτελέση
παν ότι εβούλετο ακολουθών οδόν τινά.

84 Ώδευσε μέχρις ού έφθασεν εις την δύσιν, είδε δύοντα τον Ήλιον εν βορβορώδει τινί πηγή, πλησίον δ’ αυτής εύρε λαόν.

85 Είπομεν αυτώ ώ Δίκερως ! δύνασαι να τιμωρήσης τον λαόν τούτον, ή να μεταχειρισθής αυτόν ευμενώς.

86 θα τιμωρήσω απεκρίθη ούτος, πάντας τους ασεβείς και είτα θα εγκαταλείψω αυτούς τω Θεώ όστις σκληρώς θα τους τιμωρήση.

87 Αλλ’ όστις πιστεύση και πράξη το αγαθόν θα αμειφθεί εξαιρέτως, και θα αναθέσω αυτώ διαταγάς άς θέλει απόνως εκτελέσει.

88 Ο Δίκερως εκ νέου ανέλαβε την πορείαν αυτού,

89 Έως ού έφθασεν εις το μέρος εις ο αντέλλει ο Ήλιος επί τινός λαού εις όν ουδέν εδώκαμεν προς προφύλαξιν του ρκ της θερμότητος αυτού.

90 Ναι, ούτως έχει, και γιγνώσκομεν πάντας τους μετ’ αυτού.

91 Και ηκολούθησεν ετέραν οδόν,

92 Μέχρις ου έφθασε μεταξύ δυο προχωμάτων, εις τους πρόποδες των οποίων κατώκει λαός μόλις εννοών διάλεκτον τινά.

93 Ο λαός ούτος είπεν αυτώ – ω Δίκερως ! ο Γώγ και Μαγώγ διαφθείρουσι την γην. Δύνασαι αντί αμοιβής να εγείρης φραγμόν μεταξύ ημών ;

94 Η υπό του Κυρίου μου, απεκρίθη ούτος, χορηγηθείσα μοι εξουσία, είναι μεγαλειτέρα αμοιβή της υμητέρας. Αρκεί να με συνδράμετε μετά προθυμίας, και θέλω εγείρει φραγμόν μεταξύ υμών.

95 Κοιμίσατέ μοι διαφόρους σιδηράς πλάκας αρκούσας ίνα πληρώσι το μεταξύ των δυο ορέων διάστημα, φυσήσατε το πυρ μέχρι ου πυρακτωθή ο σίδηρος. Έπειτα είπε κομοίσατέ μοι αναλελυμένον χαλκόν όπως χύσω αυτόν άνωθεν.

96 Ο δε Γώγ και Μαγώγ δεν θα δυνηθώσι να διασκελίσωσι το περίφραγμα, ούτε να διατρυπήσωσι αυτό.

97 Και προσέθηκε το έργον τούτο είναι η ισχύς της μακροθυμίας του Κυρίου μου.

98 Όταν δε ο Θεός θελήση, θα μεταβάλλω αυτό εις τεμάχια. Η επαγγελία του Κυρίου μου είναι αλάνθαστος.

99 Ελεύσεται ημέρα καθ’ ήν θα συμπυκνούται ταύτα επ’ αλλήλους ως τα κύματα της θαλάσσης, η δε σάλπιγξ θα ηχήση και πάντας θα ενώσωμεν ομού.

100 Την ημέραν εκείνην θα ορίσωμεν την Γένναν δια τους απίστους.

101 Των οποίων οι οφθαλμοί ήσαν κεκαλυμμένοι, όπως μη βλέπωσι την προκήρυξιν ημών και δεν υπέμεινον ακούοντες περί υμών.

102 Μήπως διενοήθησαν οι άπιστοι να λάβωσιν ως προστάτας τους δούλους ημών ; Ητοιμάσαμεν δια κατοικίαν αυτών το πυρ το εξώτερον.

103 Θέλετε να μάθητε εκείνους οίτινες απωλέσθησαν μάλλον εκ των έργων των.

104 Ών αι προσπάθειαι εν τω κόσμω τούτω ήσαν επιβλαβείς και εντούτοις φρονούσιν ότι καλώς έπραξαν ;

105 Ούτοι εισίν οι μη πιστεύσαντες εις τα ημέτερα σημεία ούδ’ ότι οφείλουσι να εμφανισθώσι ενώπιον του Κυρίου των. Τα έργα αυτών είναι μάταια και δεν θα υπερσταθμίσωσι κατά την ημέραν της κρίσεως [την ημέραν της κρίσεως ο αρχάγγελος Γαβριήλ θέλει κρατεί παμμεγέθη τρυτάνην, και επί της μιας πλάστιγγος, ήτις καλείται Φως, τεθήσονται αι καλαί του ανθρώπου πράξεις, επί δε της άλλης, ήτις ονομάζεται Σκότος, αι κακαί. Εν μόριον ύλης, ή εις κόκκος σινάπεως, θέλει εξαρκεί προς υπερστάθμισιν, το δε είδος της αποφάσεως θέλει εξαρτάσθαι εκ της επικρατήσεως της μεν ή της δε των πλαστίγγων]

106 Ως αμοιβή αυτών έσται η Γέεννα, καθότι ενέπαιξαν τα σημεία και τους αποστόλους ημών.

107 Οι δε πιστοί και αγαθοεργοί έξουσι δια κατοικίαν αυτών τους κήπους του Παραδείσου.

108 Θα διαμείνωσιν εν τούτοις αιωνίως, και ουδέποτε θα ποθήσωσι μεταβολήν καταστάσεως.

109 Ειπέ εάν η θάλασσα μετεβάλλετο εις μελάνην ίνα γράψωσι τους λόγους του Κυρίου μου, η θάλασσα ήθελεν αποξηρανθή προ των λόγων του Θεού, και αν ήθελον μεταχειρισθή ετέραν θάλασσαν παρομίαν.

110 Ειπέ εγώ ειμί άνθρωπος, ως υμείς, αλλά μοι απεκαλύφθη ότι εις μόνος Θεός υπάρχει. Ο ελπίζων να ίδη ημέραν τινά την όψιν του Κυρίου, οφείλει να πράττη το αγαθόν και να μη εξομοιοί την λατρείαν κανενός πλάσματος προς την άτρείαν του Κυρίου του.

  [Ζούλ – Καρνέιν σημαίνει δίκερως. Υπό το όνομα τούτο οι μουσουλμάνοι εννοούσι τον Μέγα Αλέξανδρον. Η λέξη Κάρν – κέρας σημαίνει ωσαύτως άκραν, εσχατιάν, φρονούσι δε ότι αποδίδονται εις τον Μακεδόνα κατακτητήν, διότι κατέκτησε ανατολήν και δύσιν] [Κοράνιον μεταφρασθέν εκ του αραβικού κειμένου υπό του Γερασίμου Ι. Πεντάκη, ιππότου του τάγματος Μεδζιγδιέ, του πρώτου διερμηνέως του εν Αιγύπτω πολιτικού πρακτορείου και γενικού Προξενείου της Ελλάδος. – έκδοσις Δευτέρα επιδιορθωμένη- εκδότης Ανέστης Κωνσταντινίδης -1886- ψηφιακή μορφή βιβλιοθήκης Μέδουσας Βεροίας ]


 απόσπασμα απο το υπό έκδοση βιβλίο του συγγραφέως Ομήρου Ερμείδη, υπό τον τίτλο "Έλληνες ή Ελληνίζοντες χριστιανοί" από τις εκδόσεις "Ελεύθερη Σκέφ" το καλοκαίρι του 2014

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου